<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd='http://schemas.google.com/g/2005' xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-5540263700094980153</id><updated>2011-09-13T10:51:24.800-03:00</updated><category term='solene'/><category term='Fidelidade'/><category term='Fé'/><category term='Literatura'/><category term='Amizade'/><category term='Sátira'/><category term='Resenha'/><category term='Adoração'/><category term='Salmo'/><category term='Sonho'/><category term='Justiça'/><category term='Razão'/><category term='Poesia'/><category term='pós-moderno'/><category term='Israel'/><category term='Cidade de Deus'/><category term='Apologética'/><category term='Eros'/><category term='comunhão'/><category term='Salomão'/><category term='legalismo'/><category term='doutrina'/><category term='escravidão'/><category term='Sofrimento'/><category term='Escatologia'/><category term='Fim de ano'/><category term='Relacionamento'/><category term='Pragmatismo'/><category term='missões'/><category term='C. S. Lewis'/><category term='esquecer'/><category term='Eclesiastes'/><category term='Oração'/><category term='Amor'/><category term='obras'/><category term='esperar'/><category term='Louvor'/><category term='Morte'/><category term='Livre-arbítrio'/><category term='Parábola'/><category term='Escravidão da Vontade'/><category term='monges'/><category term='Cultura'/><category term='Teleologia'/><category term='Moisés'/><category term='Spurgeon'/><category term='Crucificação'/><category term='Crise'/><category term='Ética'/><category term='Filosofia'/><category term='cuidado'/><category term='Conversão'/><category term='Teodicéia'/><category term='investimento'/><category term='Provérbios'/><category term='Tempo'/><category term='Cordeiro de Deus'/><category term='Sagradas Escrituras'/><category term='Antigo Testamento'/><category term='salvação'/><category term='Existência'/><category term='evangelho'/><category term='Experiência'/><category term='Áteísmo'/><category term='pregador'/><category term='monasticismo'/><category term='depravação total'/><category term='Cantares'/><category term='obrigação'/><category term='Liberalismo'/><category term='Idolatria'/><category term='crises'/><category term='Trindade'/><category term='felicidade'/><category term='Teologia'/><category term='Igreja'/><category term='ascetismo'/><category term='Prosperidade'/><category term='Conhecimento'/><category term='pluralismo.'/><category term='intelectual'/><category term='Moral'/><category term='Deus'/><category term='graça'/><category term='desenvolvimento'/><category term='Livre Arbítrio'/><category term='Paulo'/><category term='Desafio'/><category term='imediatismo'/><category term='Consolo'/><category term='Sulamita'/><category term='conversões'/><category term='defender.'/><category term='Culto'/><category term='sacrifício'/><category term='Perdão'/><category term='conforto'/><category term='Platão'/><category term='Calvinista'/><category term='Separação'/><category term='pregação'/><category term='Valores'/><category term='Temperança'/><category term='autoridade'/><category term='tribulação'/><category term='Memórias'/><category term='Educação'/><category term='cordeiro'/><category term='Lívre-arbítrio'/><category term='soberania'/><category term='Bíblia'/><category term='Misericórdia'/><category term='Lutero'/><category term='escravidão.'/><category term='Mundo'/><category term='confiar'/><category term='reverência'/><category term='pós-modernidade'/><category term='Correria'/><category term='Eternidade'/><category term='Pascoa'/><category term='sinceridade.'/><category term='José'/><category term='João Batista'/><category term='Semeador'/><category term='Calvinismo'/><category term='Integridade'/><category term='Franqueza'/><title type='text'>ARETE5</title><subtitle type='html'>ACADEMIA DE REFLEXÃO TEOLÓGICA</subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://arete5.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default?max-results=100'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arete5.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><author><name>Elias Lima</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16695153110900274435</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='26' height='32' src='http://bp2.blogger.com/_SE-oq28v3-g/R-HClGQv2gI/AAAAAAAAACA/IDXRCJQNYb4/S220/Elias.JPG'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>92</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>100</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5540263700094980153.post-2098250377317529400</id><published>2011-07-10T22:58:00.001-03:00</published><updated>2011-07-10T23:00:12.616-03:00</updated><title type='text'>Não fuja</title><content type='html'>&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;  &lt;w:worddocument&gt;   &lt;w:view&gt;Normal&lt;/w:View&gt;   &lt;w:zoom&gt;0&lt;/w:Zoom&gt;   &lt;w:trackmoves/&gt;   &lt;w:trackformatting/&gt;   &lt;w:hyphenationzone&gt;21&lt;/w:HyphenationZone&gt;   &lt;w:punctuationkerning/&gt;   &lt;w:validateagainstschemas/&gt;   &lt;w:saveifxmlinvalid&gt;false&lt;/w:SaveIfXMLInvalid&gt;   &lt;w:ignoremixedcontent&gt;false&lt;/w:IgnoreMixedContent&gt;   &lt;w:alwaysshowplaceholdertext&gt;false&lt;/w:AlwaysShowPlaceholderText&gt;   &lt;w:donotpromoteqf/&gt;   &lt;w:lidthemeother&gt;PT-BR&lt;/w:LidThemeOther&gt;   &lt;w:lidthemeasian&gt;X-NONE&lt;/w:LidThemeAsian&gt;   &lt;w:lidthemecomplexscript&gt;X-NONE&lt;/w:LidThemeComplexScript&gt;   &lt;w:compatibility&gt;    &lt;w:breakwrappedtables/&gt;    &lt;w:snaptogridincell/&gt;    &lt;w:wraptextwithpunct/&gt;    &lt;w:useasianbreakrules/&gt;    &lt;w:dontgrowautofit/&gt;    &lt;w:splitpgbreakandparamark/&gt;    &lt;w:dontvertaligncellwithsp/&gt;    &lt;w:dontbreakconstrainedforcedtables/&gt;    &lt;w:dontvertalignintxbx/&gt;    &lt;w:word11kerningpairs/&gt;    &lt;w:cachedcolbalance/&gt;   &lt;/w:Compatibility&gt;   &lt;w:browserlevel&gt;MicrosoftInternetExplorer4&lt;/w:BrowserLevel&gt;   &lt;m:mathpr&gt;    &lt;m:mathfont val="Cambria Math"&gt;    &lt;m:brkbin val="before"&gt;    &lt;m:brkbinsub val=""&gt;    &lt;m:smallfrac val="off"&gt;    &lt;m:dispdef&gt;    &lt;m:lmargin val="0"&gt;    &lt;m:rmargin val="0"&gt;    &lt;m:defjc val="centerGroup"&gt;    &lt;m:wrapindent val="1440"&gt;    &lt;m:intlim val="subSup"&gt;    &lt;m:narylim val="undOvr"&gt;   &lt;/m:narylim&gt;&lt;/m:intlim&gt; &lt;/m:wrapindent&gt;&lt;!--[endif]--&gt;&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;  &lt;w:latentstyles deflockedstate="false" defunhidewhenused="true" defsemihidden="true" defqformat="false" defpriority="99" latentstylecount="267"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="0" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Normal"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="9" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="heading 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 7"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 8"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 9"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 7"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 8"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 9"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="35" qformat="true" name="caption"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="10" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Title"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="1" name="Default Paragraph Font"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="11" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtitle"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="22" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Strong"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="20" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Emphasis"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="59" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Table Grid"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Placeholder Text"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="1" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="No Spacing"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Revision"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="34" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="List Paragraph"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="29" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Quote"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="30" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Quote"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="19" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Emphasis"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="21" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Emphasis"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="31" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Reference"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="32" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Reference"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="33" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Book Title"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="37" name="Bibliography"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="39" qformat="true" name="TOC Heading"&gt;  &lt;/w:LatentStyles&gt; &lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;&lt;!--[if gte mso 10]&gt; &lt;style&gt;  /* Style Definitions */  table.MsoNormalTable  {mso-style-name:"Tabela normal";  mso-tstyle-rowband-size:0;  mso-tstyle-colband-size:0;  mso-style-noshow:yes;  mso-style-priority:99;  mso-style-qformat:yes;  mso-style-parent:"";  mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;  mso-para-margin:0cm;  mso-para-margin-bottom:.0001pt;  mso-pagination:widow-orphan;  font-size:10.0pt;  font-family:"Calibri","sans-serif";} &lt;/style&gt; &lt;![endif]--&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"&gt;&lt;b style=""&gt;“Jonas se dispôs, mas para fugir da presença do SENHOR...” Jonas 1:3ª&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;Você já deve ter visto ou ouvido falar de grandes fugas. Uma dessas é contada no filme “A Fuga de Alcatraz”. Mas nem todas essas investidas acabam bem. Um dia desses foi reportado a descoberta de um túnel que dava acesso a um dos presídios paulistas. Nesse caso, o plano para escapar da cadeia frustrado. Encontramos na Bíblia a tentativa sem sucesso de fuga do profeta Jonas. Ele não estava preso, mas fugia de uma ordem de Deus. &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;O SENHOR havia chamado Jonas para pregar contra a malícia crescente da cidade de Nínive, capital do império Assírio (Jonas 1:1-2). O profeta, porém, fugiu da presença de Deus, ou pelos tentou. Em vez de ir para o destino apontado, Jonas pegou um barco para Társis, cidade que ficava na direção totalmente contrária e distante de onde deveria ir. Daí em diante ocorre uma sucessão de acontecimentos dirigidos pelo SENHOR soberano, de modo que o profeta foi lançado ao mar para que a tempestade que assolava o navio cessasse. &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;Deus salvou o seu profeta por meio de um grande peixe, no ventre do qual Jonas permaneceu três dias e três noites (1:17). Em ato soberano sobre a natureza, o SENHOR fez o animal aquático vomitar Jonas na terra. Depois de receber outra vez a ordem de pregar aos ninivitas, o profeta obedeceu. &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;A fuga de Jonas é a nossa também. Tentamos fugir daquilo que o SENHOR nos ordena. Fazemos isto quando deixamos de orar, congregar, ler a Bíblia, evangelizar e, principalmente, quando deixamos de amar. Paremos de fugir de nossas responsabilidades.&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;Como Jonas, muitas pessoas tentam fugir da presença de Deus. Não podemos fugir da presença de Deus, mas podemos levar uma vida totalmente desprovida da presença de Deus no sentido de não fazer o que lhe agrada. Se você é uma pessoa assim, mude de atitude. Na verdade, não adianta fugir de Deus. Será um esforço inútil. Hoje te convidamos a parar de fugir de Deus e render-se ao Salvador, que é Cristo Jesus, o Senhor. Convide-o a ser presente em seu viver. &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt; &lt;/p&gt;  &lt;/m:defjc&gt;&lt;/m:rmargin&gt;&lt;/m:lmargin&gt;&lt;/m:dispdef&gt;&lt;/m:smallfrac&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5540263700094980153-2098250377317529400?l=arete5.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arete5.blogspot.com/feeds/2098250377317529400/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5540263700094980153&amp;postID=2098250377317529400&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/2098250377317529400'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/2098250377317529400'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arete5.blogspot.com/2011/07/nao-fuja.html' title='Não fuja'/><author><name>José Roberto</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11601250350139373529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://4.bp.blogspot.com/_EDyGwJylLWU/Sl3s4jKyBMI/AAAAAAAAAAs/QAFKSs0D8fM/S220/usaf+014.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5540263700094980153.post-7670943265931682264</id><published>2011-03-22T10:03:00.001-03:00</published><updated>2011-03-22T10:04:59.281-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='conforto'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Consolo'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='tribulação'/><title type='text'>O Deus de toda consolação</title><content type='html'>&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;  &lt;w:worddocument&gt;   &lt;w:view&gt;Normal&lt;/w:View&gt;   &lt;w:zoom&gt;0&lt;/w:Zoom&gt;   &lt;w:hyphenationzone&gt;21&lt;/w:HyphenationZone&gt;   &lt;w:punctuationkerning/&gt;   &lt;w:validateagainstschemas/&gt;   &lt;w:saveifxmlinvalid&gt;false&lt;/w:SaveIfXMLInvalid&gt;   &lt;w:ignoremixedcontent&gt;false&lt;/w:IgnoreMixedContent&gt;   &lt;w:alwaysshowplaceholdertext&gt;false&lt;/w:AlwaysShowPlaceholderText&gt;   &lt;w:compatibility&gt;    &lt;w:breakwrappedtables/&gt;    &lt;w:snaptogridincell/&gt;    &lt;w:wraptextwithpunct/&gt;    &lt;w:useasianbreakrules/&gt;    &lt;w:dontgrowautofit/&gt;   &lt;/w:Compatibility&gt;   &lt;w:browserlevel&gt;MicrosoftInternetExplorer4&lt;/w:BrowserLevel&gt;  &lt;/w:WordDocument&gt; &lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;  &lt;w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"&gt;  &lt;/w:LatentStyles&gt; &lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;&lt;!--[if !mso]&gt;&lt;object classid="clsid:38481807-CA0E-42D2-BF39-B33AF135CC4D" id="ieooui"&gt;&lt;/object&gt; &lt;style&gt; st1\:*{behavior:url(#ieooui) } &lt;/style&gt; &lt;![endif]--&gt;&lt;!--[if gte mso 10]&gt; &lt;style&gt;  /* Style Definitions */  table.MsoNormalTable  {mso-style-name:"Tabela normal";  mso-tstyle-rowband-size:0;  mso-tstyle-colband-size:0;  mso-style-noshow:yes;  mso-style-parent:"";  mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;  mso-para-margin:0cm;  mso-para-margin-bottom:.0001pt;  mso-pagination:widow-orphan;  font-size:10.0pt;  font-family:"Times New Roman";  mso-ansi-language:#0400;  mso-fareast-language:#0400;  mso-bidi-language:#0400;} &lt;/style&gt; &lt;![endif]--&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: 17pt; font-family: verdana;" align="center"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;u&gt;&lt;br /&gt;&lt;/u&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 17pt; font-family: verdana;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;“&lt;b style=""&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;span style="color: red;"&gt;Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai de misericórdias e Deus de toda consolação&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;.” (2Coríntios 1:3)&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 17pt; font-family: verdana;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;Você já passou por uma situação em que não via mais nenhuma saída? Alguma vez o desespero bateu à sua porta? Você não é o único. Paulo passou por situação semelhante. Mas o apóstolo aos gentios foi livrado e consolado por Deus (2 Coríntios 1:3-11). &lt;b style=""&gt;Deus nos consola em nossas tribulações.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 17pt; font-family: verdana;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;Esse é o tema que percorre toda a passagem supracitada (VS.4). O apóstolo menciona dez vezes a ideia de consolo pelas palavras &lt;b style=""&gt;&lt;i style=""&gt;consolação, consolar, confortar e conforto&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;. Tudo isso no contexto de tribulação, sofrimento e angústia. &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 17pt; font-family: verdana;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;Deus nos consola para fazermos o mesmo pelos outros (vs.4b). Receber o consolo de Deus é um presente a ser compartilhado com o próximo. As tribulações de Paulo serviam como incentivo à paciência dos coríntios diante de seus sofrimentos (VS.6). O apóstolo era um exemplo de perseverança. &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 17pt; font-family: verdana;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;Quando passamos por tribulações, o Senhor nos conforta, entre outras maneiras, por pessoas que passaram por situações semelhantes. Se você já passou por grandes sofrimentos, ajude aqueles que precisam de consolo. &lt;a name="OLE_LINK2"&gt;&lt;/a&gt;&lt;a name="OLE_LINK1"&gt;&lt;span style=""&gt;Se você está passando por angústias, deixe o SENHOR falar contigo pelos outros. &lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style=""&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 17pt; font-family: verdana;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;Deus nos consola, por isso precisamos confiar Nele (8-&lt;b style=""&gt;9&lt;/b&gt;). No verso 8, Paulo fala das tribulações específicas.&lt;span style=""&gt;  &lt;/span&gt;Os coríntios certamente sabiam do que ele estava falando. Ele só lembra que elas foram acima de suas forças, ao ponto dele se desesperar da própria vida. Não esperava sair daquela situação. Tinha chegado a uma situação desesperadora e, humanamente falando, sem possibilidade de fuga, um verdadeiro beco sem saída. Contudo, não era o fim, pois ele confiava no Deus que ressuscita os mortos.&lt;span style=""&gt;  &lt;/span&gt;Paulo havia aprendido que um dos propósitos de Deus ao atirar-nos em aflições é ensinar-nos a total dependência Dele.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 17pt; font-family: verdana;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style=""&gt; &lt;/span&gt;Não confiemos em nossa espiritualidade, conhecimento nem recursos, mas em  Deus. Ele quer aumentar nossa fé até mesmo pelas tribulações. Ele quer que dependamos total e exclusivamente Dele. Por isso, tenha uma visão espiritual das tribulações. Tenha uma visão espiritual da vida. Ela não acaba aqui. Paulo confiava no Deus que ressuscita os mortos. É neste Deus que você confia? Então você tem grande consolo.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 17pt; font-family: verdana;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-size: 10.5pt;"&gt;Pr. José Roberto&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5540263700094980153-7670943265931682264?l=arete5.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arete5.blogspot.com/feeds/7670943265931682264/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5540263700094980153&amp;postID=7670943265931682264&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/7670943265931682264'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/7670943265931682264'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arete5.blogspot.com/2011/03/o-deus-de-toda-consolacao.html' title='O Deus de toda consolação'/><author><name>José Roberto</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11601250350139373529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://4.bp.blogspot.com/_EDyGwJylLWU/Sl3s4jKyBMI/AAAAAAAAAAs/QAFKSs0D8fM/S220/usaf+014.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5540263700094980153.post-3776282047193049617</id><published>2011-03-16T16:13:00.000-03:00</published><updated>2011-03-16T16:13:37.996-03:00</updated><title type='text'>John Piper - O que significa receber a Cristo?</title><content type='html'>&lt;iframe src="http://www.youtube.com/embed/ObQ0Dtoav6Y?fs=1" allowfullscreen="" width="425" frameborder="0" height="344"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5540263700094980153-3776282047193049617?l=arete5.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arete5.blogspot.com/feeds/3776282047193049617/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5540263700094980153&amp;postID=3776282047193049617&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/3776282047193049617'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/3776282047193049617'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arete5.blogspot.com/2011/03/john-piper-o-que-significa-receber.html' title='John Piper - O que significa receber a Cristo?'/><author><name>José Roberto</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11601250350139373529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://4.bp.blogspot.com/_EDyGwJylLWU/Sl3s4jKyBMI/AAAAAAAAAAs/QAFKSs0D8fM/S220/usaf+014.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://img.youtube.com/vi/ObQ0Dtoav6Y/default.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5540263700094980153.post-4408854166850958028</id><published>2011-03-09T10:06:00.000-03:00</published><updated>2011-03-09T10:06:59.457-03:00</updated><title type='text'>ELE é o Tesouro - DWYL - John Piper</title><content type='html'>&lt;iframe src="http://www.youtube.com/embed/L3cvXACiqM0?fs=1" allowfullscreen="" width="480" frameborder="0" height="295"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5540263700094980153-4408854166850958028?l=arete5.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arete5.blogspot.com/feeds/4408854166850958028/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5540263700094980153&amp;postID=4408854166850958028&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/4408854166850958028'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/4408854166850958028'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arete5.blogspot.com/2011/03/ele-e-o-tesouro-dwyl-john-piper.html' title='ELE é o Tesouro - DWYL - John Piper'/><author><name>José Roberto</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11601250350139373529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://4.bp.blogspot.com/_EDyGwJylLWU/Sl3s4jKyBMI/AAAAAAAAAAs/QAFKSs0D8fM/S220/usaf+014.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://img.youtube.com/vi/L3cvXACiqM0/default.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5540263700094980153.post-4889390903516821362</id><published>2011-03-04T16:02:00.000-03:00</published><updated>2011-03-04T16:04:13.783-03:00</updated><title type='text'>Nada de carnaval</title><content type='html'>&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;  &lt;w:worddocument&gt;   &lt;w:view&gt;Normal&lt;/w:View&gt;   &lt;w:zoom&gt;0&lt;/w:Zoom&gt;   &lt;w:hyphenationzone&gt;21&lt;/w:HyphenationZone&gt;   &lt;w:punctuationkerning/&gt;   &lt;w:validateagainstschemas/&gt;   &lt;w:saveifxmlinvalid&gt;false&lt;/w:SaveIfXMLInvalid&gt;   &lt;w:ignoremixedcontent&gt;false&lt;/w:IgnoreMixedContent&gt;   &lt;w:alwaysshowplaceholdertext&gt;false&lt;/w:AlwaysShowPlaceholderText&gt;   &lt;w:compatibility&gt;    &lt;w:breakwrappedtables/&gt;    &lt;w:snaptogridincell/&gt;    &lt;w:wraptextwithpunct/&gt;    &lt;w:useasianbreakrules/&gt;    &lt;w:dontgrowautofit/&gt;   &lt;/w:Compatibility&gt;   &lt;w:browserlevel&gt;MicrosoftInternetExplorer4&lt;/w:BrowserLevel&gt;  &lt;/w:WordDocument&gt; &lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;  &lt;w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"&gt;  &lt;/w:LatentStyles&gt; &lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;&lt;!--[if gte mso 10]&gt; &lt;style&gt;  /* Style Definitions */  table.MsoNormalTable  {mso-style-name:"Tabela normal";  mso-tstyle-rowband-size:0;  mso-tstyle-colband-size:0;  mso-style-noshow:yes;  mso-style-parent:"";  mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;  mso-para-margin:0cm;  mso-para-margin-bottom:.0001pt;  mso-pagination:widow-orphan;  font-size:10.0pt;  font-family:"Times New Roman";  mso-ansi-language:#0400;  mso-fareast-language:#0400;  mso-bidi-language:#0400;} &lt;/style&gt; &lt;![endif]--&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"&gt;&lt;u&gt;&lt;br /&gt;&lt;/u&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;“&lt;span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;"&gt;mas revesti-vos do Senhor Jesus Cristo e nada disponhais para a carne no tocante às suas concupiscências&lt;/span&gt;.” (Romanos 13:14) &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;Uma das festas mais esperadas do ano é o carnaval. Basta finalizar as festividades de fim de ano, que começam as propagandas. Mas será que um cristão, um discípulo de Jesus, deve participar do carnaval? É o que vamos responder agora.&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;Sem rodeios, afirmo categoricamente que o cristão não deve participar do carnaval. Quando digo participar, não me restrinjo às festas das ruas. Assistir à festa pela televisão não deixa de ser uma participação. Todos sabem que a nudez e promiscuidade são os ingredientes desta festa. &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;Poderíamos alistar algumas razões por que o cristão não deve participar do carnaval, mas vamos mencionar apenas uma. O apóstolo Paulo nos dá esta razão no texto citado acima. Sabe-se que a cidade de Roma era ícone de perversão moral, principalmente na área sexual (Romanos 1:26-27). Desta maneira, o escritor bíblico desejava que seus ouvintes ficassem longe daquele padrão de vida. O cristão é uma nova criatura, é alguém que experimentou a graça e a misericórdia de Deus. Por isso, não deve dispor nada para a carne, ou seja, deve rejeitar os desejos ilícitos de sua carne, de sua vida. &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;Portanto, o carnaval não é uma festa da qual um verdadeiro cristão participa. Por isso não posso dizer pra você “feliz carnaval”, como diria “feliz Natal”. Desta feita, examine sua fé em Cristo. Não pense que pode segui-lo do seu próprio jeito. Se fosse assim, Paulo não teria dito: &lt;b style=""&gt;&lt;i style=""&gt;nada disponhais para a carne. &lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=""&gt; &lt;/span&gt;Em vez de uma fantasia de carnaval, nestes dias se vista de Cristo, do Seu querer e viver. Ele não participaria desta festa. &lt;/p&gt;  &lt;span style="font-size: 11pt; line-height: 115%; font-family: Calibri;"&gt;(Pr. José Roberto)&lt;span style=""&gt;    &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5540263700094980153-4889390903516821362?l=arete5.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arete5.blogspot.com/feeds/4889390903516821362/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5540263700094980153&amp;postID=4889390903516821362&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/4889390903516821362'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/4889390903516821362'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arete5.blogspot.com/2011/03/nada-de-carnaval.html' title='Nada de carnaval'/><author><name>José Roberto</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11601250350139373529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://4.bp.blogspot.com/_EDyGwJylLWU/Sl3s4jKyBMI/AAAAAAAAAAs/QAFKSs0D8fM/S220/usaf+014.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5540263700094980153.post-4825810867143017148</id><published>2011-02-26T10:20:00.002-03:00</published><updated>2011-02-26T10:25:52.153-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='esquecer'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Deus'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Sofrimento'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='José'/><title type='text'>Esqueça</title><content type='html'>&lt;meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"&gt;&lt;meta name="ProgId" content="Word.Document"&gt;&lt;meta name="Generator" content="Microsoft Word 12"&gt;&lt;meta name="Originator" content="Microsoft Word 12"&gt;&lt;link rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CJOSERO%7E1%5CCONFIG%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_filelist.xml"&gt;&lt;link rel="themeData" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CJOSERO%7E1%5CCONFIG%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_themedata.thmx"&gt;&lt;link rel="colorSchemeMapping" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CJOSERO%7E1%5CCONFIG%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_colorschememapping.xml"&gt;&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;  &lt;w:worddocument&gt;   &lt;w:view&gt;Normal&lt;/w:View&gt;   &lt;w:zoom&gt;0&lt;/w:Zoom&gt;   &lt;w:trackmoves/&gt;   &lt;w:trackformatting/&gt;   &lt;w:hyphenationzone&gt;21&lt;/w:HyphenationZone&gt;   &lt;w:punctuationkerning/&gt;   &lt;w:validateagainstschemas/&gt;   &lt;w:saveifxmlinvalid&gt;false&lt;/w:SaveIfXMLInvalid&gt;   &lt;w:ignoremixedcontent&gt;false&lt;/w:IgnoreMixedContent&gt;   &lt;w:alwaysshowplaceholdertext&gt;false&lt;/w:AlwaysShowPlaceholderText&gt;   &lt;w:donotpromoteqf/&gt;   &lt;w:lidthemeother&gt;PT-BR&lt;/w:LidThemeOther&gt;   &lt;w:lidthemeasian&gt;X-NONE&lt;/w:LidThemeAsian&gt;   &lt;w:lidthemecomplexscript&gt;X-NONE&lt;/w:LidThemeComplexScript&gt;   &lt;w:compatibility&gt;    &lt;w:breakwrappedtables/&gt;    &lt;w:snaptogridincell/&gt;    &lt;w:wraptextwithpunct/&gt;    &lt;w:useasianbreakrules/&gt;    &lt;w:dontgrowautofit/&gt;    &lt;w:splitpgbreakandparamark/&gt;    &lt;w:dontvertaligncellwithsp/&gt;    &lt;w:dontbreakconstrainedforcedtables/&gt;    &lt;w:dontvertalignintxbx/&gt;    &lt;w:word11kerningpairs/&gt;    &lt;w:cachedcolbalance/&gt;   &lt;/w:Compatibility&gt;   &lt;m:mathpr&gt;    &lt;m:mathfont val="Cambria Math"&gt;    &lt;m:brkbin val="before"&gt;    &lt;m:brkbinsub val="--"&gt;    &lt;m:smallfrac val="off"&gt;    &lt;m:dispdef/&gt;    &lt;m:lmargin val="0"&gt;    &lt;m:rmargin val="0"&gt;    &lt;m:defjc val="centerGroup"&gt;    &lt;m:wrapindent val="1440"&gt;    &lt;m:intlim val="subSup"&gt;    &lt;m:narylim val="undOvr"&gt;   &lt;/m:mathPr&gt;&lt;/w:WordDocument&gt; &lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;  &lt;w:latentstyles deflockedstate="false" defunhidewhenused="true" defsemihidden="true" defqformat="false" defpriority="99" latentstylecount="267"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="0" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Normal"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="9" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="heading 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 7"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 8"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 9"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 7"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 8"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 9"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="35" qformat="true" name="caption"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="10" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Title"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="1" name="Default Paragraph Font"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="11" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtitle"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="22" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Strong"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="20" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Emphasis"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="59" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Table Grid"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Placeholder Text"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="1" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="No Spacing"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Revision"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="34" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="List Paragraph"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="29" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Quote"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="30" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Quote"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 1"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 2"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 3"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 4"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 5"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 6"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="19" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Emphasis"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="21" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Emphasis"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="31" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Reference"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="32" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Reference"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="33" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Book Title"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="37" name="Bibliography"&gt;   &lt;w:lsdexception locked="false" priority="39" qformat="true" name="TOC Heading"&gt;  &lt;/w:LatentStyles&gt; &lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;&lt;style&gt; &lt;!--  /* Font Definitions */  @font-face 	{font-family:"Cambria Math"; 	panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; 	mso-font-charset:1; 	mso-generic-font-family:roman; 	mso-font-format:other; 	mso-font-pitch:variable; 	mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;} @font-face 	{font-family:Cambria; 	panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; 	mso-font-charset:0; 	mso-generic-font-family:roman; 	mso-font-pitch:variable; 	mso-font-signature:-1610611985 1073741899 0 0 159 0;} @font-face 	{font-family:Calibri; 	panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; 	mso-font-charset:0; 	mso-generic-font-family:swiss; 	mso-font-pitch:variable; 	mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;}  /* Style Definitions */  p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal 	{mso-style-unhide:no; 	mso-style-qformat:yes; 	mso-style-parent:""; 	margin-top:0cm; 	margin-right:0cm; 	margin-bottom:10.0pt; 	margin-left:0cm; 	line-height:115%; 	mso-pagination:widow-orphan; 	font-size:11.0pt; 	font-family:"Calibri","sans-serif"; 	mso-ascii-font-family:Calibri; 	mso-ascii-theme-font:minor-latin; 	mso-fareast-font-family:Calibri; 	mso-fareast-theme-font:minor-latin; 	mso-hansi-font-family:Calibri; 	mso-hansi-theme-font:minor-latin; 	mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; 	mso-bidi-theme-font:minor-bidi; 	mso-fareast-language:EN-US;} .MsoChpDefault 	{mso-style-type:export-only; 	mso-default-props:yes; 	mso-ascii-font-family:Calibri; 	mso-ascii-theme-font:minor-latin; 	mso-fareast-font-family:Calibri; 	mso-fareast-theme-font:minor-latin; 	mso-hansi-font-family:Calibri; 	mso-hansi-theme-font:minor-latin; 	mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; 	mso-bidi-theme-font:minor-bidi; 	mso-fareast-language:EN-US;} .MsoPapDefault 	{mso-style-type:export-only; 	margin-bottom:10.0pt; 	line-height:115%;} @page Section1 	{size:612.0pt 792.0pt; 	margin:70.85pt 3.0cm 70.85pt 3.0cm; 	mso-header-margin:36.0pt; 	mso-footer-margin:36.0pt; 	mso-paper-source:0;} div.Section1 	{page:Section1;} --&gt; &lt;/style&gt;&lt;!--[if gte mso 10]&gt; &lt;style&gt;  /* Style Definitions */  table.MsoNormalTable 	{mso-style-name:"Tabela normal"; 	mso-tstyle-rowband-size:0; 	mso-tstyle-colband-size:0; 	mso-style-noshow:yes; 	mso-style-priority:99; 	mso-style-qformat:yes; 	mso-style-parent:""; 	mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; 	mso-para-margin-top:0cm; 	mso-para-margin-right:0cm; 	mso-para-margin-bottom:10.0pt; 	mso-para-margin-left:0cm; 	line-height:115%; 	mso-pagination:widow-orphan; 	font-size:11.0pt; 	font-family:"Calibri","sans-serif"; 	mso-ascii-font-family:Calibri; 	mso-ascii-theme-font:minor-latin; 	mso-hansi-font-family:Calibri; 	mso-hansi-theme-font:minor-latin; 	mso-fareast-language:EN-US;} &lt;/style&gt; &lt;![endif]--&gt;&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;  &lt;o:shapedefaults ext="edit" spidmax="1026"&gt; &lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;  &lt;o:shapelayout ext="edit"&gt;   &lt;o:idmap ext="edit" data="1"&gt;  &lt;/o:shapelayout&gt;&lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;  &lt;p class="MsoNormal"  style="text-align: justify; line-height: 17pt;font-family:verdana;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;b style=""&gt;&lt;i style=""&gt;&lt;u&gt;&lt;span style=""&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 153);"&gt;Esqueça&lt;/span&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"  style="text-align: justify; line-height: 17pt;font-family:verdana;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;Você tem alguma lembrança que te perturba? Há algum acontecimento do passado que tira o seu sono, seu sossego? Não é fácil lidar com isso. Por essa razão, gostaria de deixar uma palavra de ânimo baseada na vida de José. &lt;b style=""&gt;NÃO SE DEIXE DERROTAR PELAS LEMBRANÇAS DESAGRADÁVEIS. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"  style="text-align: justify; line-height: 17pt;font-family:verdana;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;José deu o nome de Manassés ao seu primeiro filho (41:51). O nome tem origem na raiz hebraica &lt;b style=""&gt;nashah, &lt;/b&gt;que significa “esquecer”. Deus tinha feito José esquecer todo sofrimento passado naqueles 13 anos, desde a traição de seus irmãos até a calúnia da mulher de Potifar.&lt;b style=""&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"  style="text-align: justify; line-height: 17pt;font-family:verdana;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;O esquecimento de José dizia respeito à sua atitude diante do sofrimento passado. Apesar de estar em sua memória, ele não deixaria aquele sofrimento lhe dominar. &lt;b style=""&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"  style="text-align: justify; line-height: 17pt;font-family:verdana;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;Essa atitude é um incentivo para nós, pois é tentador querer vingar-se dos Rúbens, Judás, e das senhoras Potifar do nosso passado. É tentador dar o troco àqueles que nos ofenderam, nos despojaram com atos perversos e palavras más. Em vez disso, devemos dar à luz a um Manassés. &lt;b style=""&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"  style="text-align: justify; line-height: 17pt;font-family:verdana;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;Por que viver nas águas pantanosas, viscosas das más lembranças? Removamos toda coisa negativa. Você e eu escolhemos o que nos torna em reféns. Escolhemos quem vai nos manter imobilizados sob seu domínio. Decida hoje mesmo dar um basta neste cativeiro.&lt;span style=""&gt;  &lt;/span&gt;Peça o auxílio divino.&lt;span style=""&gt;      &lt;/span&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 17pt;"&gt;&lt;span style=";font-family:&amp;quot;;font-size:14pt;"  &gt;&lt;span style=";font-family:verdana;font-size:100%;"  &gt;(Pr. José Roberto- João Pessoa, PB)&lt;/span&gt;&lt;span style=""&gt;                                                                                                                                                                                                                                                                &lt;/span&gt;&lt;span style=""&gt;                                                                                                                                                                                                                                                                &lt;/span&gt;&lt;span style=""&gt;                                                                                                                             &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;b style=""&gt;&lt;span style=";font-family:&amp;quot;;" &gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;  &lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5540263700094980153-4825810867143017148?l=arete5.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arete5.blogspot.com/feeds/4825810867143017148/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5540263700094980153&amp;postID=4825810867143017148&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/4825810867143017148'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/4825810867143017148'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arete5.blogspot.com/2011/02/esqueca.html' title='Esqueça'/><author><name>José Roberto</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11601250350139373529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://4.bp.blogspot.com/_EDyGwJylLWU/Sl3s4jKyBMI/AAAAAAAAAAs/QAFKSs0D8fM/S220/usaf+014.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5540263700094980153.post-1488489018767612972</id><published>2011-02-19T10:10:00.001-02:00</published><updated>2011-02-19T10:11:26.182-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='confiar'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Deus'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='esperar'/><title type='text'>Espere em Deus</title><content type='html'>Espere em Deus!&lt;br /&gt;Nós não gostamos de esperar, nem a modernidade ajuda. Vivemos na era dos instantâneos, do fast-food, da banda larga. Neste contexto, a espera é uma tortura, que causa até pânico. Mas lembremos que Deus tem Seu tempo para todas as coisas, e por isso não é obrigado a agir dentro da rapidez e impaciência de nossos dias. &lt;br /&gt;Para ajudá-lo a lidar com isto, gostaria que lesse Gênesis 40:23-41:16.  Ah! Esqueci que você não tem tempo, que ele é “corrido”. De qualquer maneira, gostaria de apresentar uma grande lição contida na história de José, baseada no texto acima, a saber: Confie em Deus sem entrar em pânico durante os dias de espera.  &lt;br /&gt;José teve de esperar dois anos até que o copeiro se lembrasse dele. Quando o Jovem hebreu interpretou o sonho desse servo do Faraó, pediu-lhe que fosse lembrado. Mas teve de esperar. &lt;br /&gt;A espera sempre acompanhou os grandes homens de Deus. Abraão aguardou 25 anos pelo nascimento de Isaque. Moisés esperou 40 anos para liderar o povo de Israel no Êxodo.                                                                                                                                               Noé esperou 120 anos pela chuva. Paulo ficou três anos na Arábia antes de começar seu ministério missionário. A lista é grande. Deus está trabalhando enquanto seu povo espera, espera, espera. José estava sendo moldado para um importante futuro. &lt;br /&gt;José foi lembrado pelo copeiro no tempo certo, no tempo de Deus. Ele interpretou o sonho do Faraó. Isso lhe custou o posto de primeiro ministro do Egito. Da masmorra ao palácio. De prisioneiro a governador. &lt;br /&gt;Não podemos concluir que a história de José se repetirá com cada um de nós, pois Deus tem planos individuais. Mas podemos ter a certeza de que Ele ficará conosco nos dias da masmorra. Ele não nos abandonará nem se esquecerá de nós. Deus está trabalhando enquanto nós esperamos. &lt;br /&gt; Durante o tempo de espera, confie em Deus sem entrar em pânico. Conte com ele para lidar com os copeiros-chefes da vida, as pessoas que o esquecem, as que quebram as suas promessas. É trabalho de Deus tratar com os copeiros-chefes do seu passado. &lt;br /&gt;Seja fiel nos períodos de esperas da vida. Não pense que Deus se esqueceu de você. Isso não faz parte de Sua natureza. Isso é para os homens. &lt;br /&gt;Fazia parte do plano de Deus José esperar. Ele não estava abandonado, estava sendo preparado, moldado para um futuro triunfante.  &lt;br /&gt;A espera pode desencorajá-lo. Mas seja paciente. José passou 13 longos anos de altos e baixos, principalmente baixos. Contudo, não o vemos murmurando ou questionando a Deus. O filho de Jacó vivia muito acima das circunstâncias e do tempo. Seu longo período de aflição não o desencorajou. E qual foi seu fim? Siga o seu exemplo. &lt;br /&gt;(Pr. José Roberto- João Pessoa, PB)&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5540263700094980153-1488489018767612972?l=arete5.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arete5.blogspot.com/feeds/1488489018767612972/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5540263700094980153&amp;postID=1488489018767612972&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/1488489018767612972'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/1488489018767612972'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arete5.blogspot.com/2011/02/espere-em-deus.html' title='Espere em Deus'/><author><name>José Roberto</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11601250350139373529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://4.bp.blogspot.com/_EDyGwJylLWU/Sl3s4jKyBMI/AAAAAAAAAAs/QAFKSs0D8fM/S220/usaf+014.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5540263700094980153.post-4487346063749394495</id><published>2010-12-16T16:21:00.001-02:00</published><updated>2010-12-16T16:39:14.208-02:00</updated><title type='text'>A tróica impetuosa</title><content type='html'>&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; TEXT-INDENT: 35.4pt; MARGIN: 0cm 0cm 10pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: 'Tahoma', 'sans-serif'; FONT-SIZE: 12pt"&gt;Meus amigos sabem o quanto aprecio Dostoiévsvi. O Primeiro livro que li foi o clássico “os irmãos Karamazov” (quase que não termino!). A trama se desenvolve a partir de um parricídio. Enquanto os personagens vão se revelando, o autor aproveita para descrever a imunda sociedade de sua época bem como universalizar a maldade do coração humano. No final do romance acontece um júri, onde o promotor de justiça, Ipolit Kirilovitch, faz a sentença mais importante de todo o enredo: “Por que motivos reagimos com tanta debilidade ante semelhantes fenômenos (i.e. o parricídio), que nos pressagiam um porvir tão sombrio? Deve-se atribuir esta indiferença ao cinismo, ao esgotamento precoce da razão e da imaginação de nossa sociedade, tão jovem ainda, mas tão precocemente debilitada, à confusão de nossos princípios morais ou à ausência total destes mesmos princípios? ... um grande escritor da época precedente compara a Rússia a uma fogosa tróica que avança para um ponto desconhecido.”&lt;/p&gt;&lt;/span&gt;&lt;?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; TEXT-INDENT: 35.4pt; MARGIN: 0cm 0cm 10pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: 'Tahoma', 'sans-serif'; FONT-SIZE: 12pt"&gt;Os questionamentos do autor sobre a moralidade (ou a falta dela) da sociedade russa bem como a figura da tróica (ou seja, uma carruagem puxada por três cavalos) ilustram vividamente a situação do mundo moderno. Somos, diariamente, bombardeados com notícias de crimes horripilantes, de crianças molestadas, de desastres ambientais propositados, de corrupção ativa na política e em todos os setores da sociedade, o que pode-se concluir disso tudo é a precisão com que o autor chama a humanidade de “fogosa tróica que avança para um ponto desconhecido”. Acertadamente não sabemos para onde vamos! &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; TEXT-INDENT: 35.4pt; MARGIN: 0cm 0cm 10pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: 'Tahoma', 'sans-serif'; FONT-SIZE: 12pt"&gt;O salmista confirma Dostoievski quando afirma: “O Senhor olha do céu para os filhos dos homens, para ver se há alguém que tenha entendimento, que busque a Deus. Todos se desviaram e juntos se corromperam; não há quem faça o bem, não há um sequer.” Está mais do que na hora da humanidade voltar os olhos para o céu e pedir ajuda do Todo Poderoso: “buscai o Senhor enquanto se pode achar”. &lt;span style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: 'Tahoma', 'sans-serif'; COLOR: black; FONT-SIZE: 12pt; mso-themecolor: text1"&gt;Faça a sua busca pessoal por Deus; não começe um novo ano sem antes rogar ao eterno a sua graça e pedir que ajude a humanidade a encontrar o caminho de casa.&lt;/span&gt;&lt;span style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: 'Tahoma', 'sans-serif'; FONT-SIZE: 12pt"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/span&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; TEXT-INDENT: 35.4pt; MARGIN: 0cm 0cm 10pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: 'Tahoma', 'sans-serif'; FONT-SIZE: 12pt"&gt;Deus abençoe sua vida e dê ao seu coração a paz e sede por Ele.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; TEXT-INDENT: 35.4pt; MARGIN: 0cm 0cm 10pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: 'Tahoma', 'sans-serif'; FONT-SIZE: 12pt"&gt;&lt;o:p&gt; &lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;span style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: 'Tahoma', 'sans-serif'; FONT-SIZE: 12pt; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-theme-font: minor-latin; mso-fareast-language: EN-US; mso-ansi-language: PT-BR; mso-bidi-language: AR-SA"&gt;Pastor Francimar Lima&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5540263700094980153-4487346063749394495?l=arete5.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arete5.blogspot.com/feeds/4487346063749394495/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5540263700094980153&amp;postID=4487346063749394495&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/4487346063749394495'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/4487346063749394495'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arete5.blogspot.com/2010/12/troica-impetuosa.html' title='A tróica impetuosa'/><author><name>Pr. Francimar lima</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13990789534861260862</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5540263700094980153.post-6675363720324384298</id><published>2010-12-16T15:24:00.003-02:00</published><updated>2010-12-16T15:59:28.476-02:00</updated><title type='text'>Dê livros de presente neste Natal</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;As festas de final de ano se aproximam e o consumismo se avoluma. O materialismo se ergue como uma fera austera e faminta à caça de 13º salário, 1/3 férias, caixinhas, gorjetas, mesadas, e tudo que estiver a sua frente. Numa época assim gostaria não de alimentar o caça-níqueis social, mas talvez tirar sua atenção de presentes fúteis ou passageiros para adquirir bens duráveis.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Quero incentivá-lo a presentear seus amigos e parentes com livros. Atrevo-me a indicar alguns que seriam bons presentes para o natal:&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;1. A Biblia sagrada - dependendo da faixa etária há vários modelos. &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;2. "As Crônicas de Nárnia" de C.S.Lewis.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;3. "O pão diário" - 14.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;4. "O peregrino" John Bunian.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;5. "Em busca de Deus" John Piper.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;6. Alguns clássicos da literatura mundial/nacional.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Se você quiser indicar um livro para os leitores do nosso blog escreva um comentário, daí poderemos recomendar num artigo proximo.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Pr. Francimar Lima&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5540263700094980153-6675363720324384298?l=arete5.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arete5.blogspot.com/feeds/6675363720324384298/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5540263700094980153&amp;postID=6675363720324384298&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/6675363720324384298'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/6675363720324384298'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arete5.blogspot.com/2010/12/de-livros-de-presente-de-natal.html' title='Dê livros de presente neste Natal'/><author><name>Pr. Francimar lima</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13990789534861260862</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5540263700094980153.post-2825278415584085861</id><published>2010-12-10T14:25:00.004-02:00</published><updated>2010-12-14T23:10:51.077-02:00</updated><title type='text'>Gilbert Keith Chesterton - Parte II</title><content type='html'>&lt;p style="LINE-HEIGHT: 150%; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; mso-layout-grid-align: none" class="MsoNormal" align="justify"&gt;&lt;span style="LINE-HEIGHT: 150%;font-family:'Tahoma', 'sans-serif';font-size:12;"  &gt;Saiba um pouco desse grande Escritor.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="LINE-HEIGHT: 150%; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; mso-layout-grid-align: none" class="MsoNormal" align="justify"&gt;&lt;span style="LINE-HEIGHT: 150%;font-family:'Tahoma', 'sans-serif';font-size:12;"  &gt;Conhecido como &lt;b&gt;G. K. Chesterton&lt;/b&gt;, (Londres, 29 de maio de 1874 — Beaconsfield, 14 de junho de 1936) foi um escritor, poeta, narrador, ensaísta, jornalista, historiador, biógrafo, teólogo, filósofo, desenhista e conferencista britânico. Era o segundo de três irmãos. Filho de Edward Chesterton e de Marie Louise Grosjean. Casou-se com Frances Blogg. Concluiu os estudos secundários no colégio de São Paulo Hammersmith onde recebeu prêmio literário por um poema sobre São Francisco Xavier. Ingressa na escola de arte Slade School de Londres (1893) onde inicia a carreira de pintura que vai depois abandonar para se dedicar ao jornalismo e à literatura. Escreveu no Daily News. Nascido de família anglicana, mais tarde converteu-se ao catolicismo em 1922 por influência do escritor católico Hilaire Belloc, com quem desde 1900 manteve uma amizade muito próxima. Ao falecer deixou todos os seus bens para a Igreja Católica. A sua obra foi reunida em quase quarenta volumes contendo os mais variados temas sob os mais variados gêneros. O Papa Pio XI foi grande admirador de Chesterton a quem conhecera pessoalmente. Na sua introdução a "São Tomás de Aquino" deixou escrito: &lt;i&gt;"Assim como se pode considerar São Francisco o protótipo dos aspectos romanescos e emotivos da vida, assim Santo Tomás é o protótipo do seu aspecto racional, razão por que, em muitos aspectos, estes dois santos se completam. Um dos paradoxos da história é que cada geração é convertida pelo santo que se encontra mais em contradição com ela. E, assim como São Francisco se dirigia ao século XIX prosaico, assim São Tomás tem mensagem especial que dirigir à nossa geração um tanto inclinada a descrer do valor da razão."&lt;?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 150%; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; mso-layout-grid-align: none" class="MsoNormal" align="justify"&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="LINE-HEIGHT: 150%;font-family:'Tahoma', 'sans-serif';font-size:12;"  &gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 150%; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; mso-layout-grid-align: none" class="MsoNormal" align="justify"&gt;&lt;span style="LINE-HEIGHT: 150%;font-family:'Tahoma', 'sans-serif';font-size:12;"  &gt;Em uma de suas principais obras, &lt;i&gt;Ortodoxia&lt;/i&gt;, defende os valores cristãos contra os chamados valores modernos, a saber, o cientificismo reducionista e determinista. Dono de uma retórica exemplar, coloca em debate crítico idéias como as de Mark Twain e Nietzsche.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 150%; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; mso-layout-grid-align: none" class="MsoNormal" align="justify"&gt;&lt;span style="LINE-HEIGHT: 150%;font-family:'Tahoma', 'sans-serif';font-size:12;"  &gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 150%; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; mso-layout-grid-align: none" class="MsoNormal" align="justify"&gt;&lt;span style="LINE-HEIGHT: 150%;font-family:'Tahoma', 'sans-serif';font-size:12;"  &gt;fonte: Wikipédia.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 150%; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; mso-layout-grid-align: none" class="MsoNormal" align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:Tahoma;font-size:7;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 150%; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; mso-layout-grid-align: none" class="MsoNormal" align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:Tahoma;font-size:7;"&gt;Francimar Lima&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5540263700094980153-2825278415584085861?l=arete5.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arete5.blogspot.com/feeds/2825278415584085861/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5540263700094980153&amp;postID=2825278415584085861&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/2825278415584085861'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/2825278415584085861'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arete5.blogspot.com/2010/12/gilbert-keith-chesterton-parte-ii.html' title='Gilbert Keith Chesterton - Parte II'/><author><name>Pr. Francimar lima</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13990789534861260862</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5540263700094980153.post-8363134245884706522</id><published>2010-12-10T13:55:00.005-02:00</published><updated>2010-12-14T23:30:23.510-02:00</updated><title type='text'>G.K.CHESTERTON</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;Olá leitores do ARETE, desculpe-nos pela demora em publicar artigos novos. Acontece que os membros da &lt;strong&gt;A&lt;/strong&gt;cademia de &lt;strong&gt;Re&lt;/strong&gt;flexões &lt;strong&gt;Te&lt;/strong&gt;ológicas tem andado muito ocupados. Um de nós nesse exato momento deve estar segurando um recém nascido, outro está correndo atrás de um visto permanente para mudar para Portugal, outro está em tratamento médico outro com a esposa grávida e assim vai...&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Contudo, isso não significa que tenhamos esquecido de voês. Por isso, gostaria de indicar uma leitura bastante interessante para suas férias. Refiro-me a "ORTODOXIA". Escrito por um avô de nárnia, visto que seus escritos moldaram bastante a forma literária e fé de C.S.LEWIS.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;G.K.CHESTERON, cristão arguto, combateu o liberalismo nos seus primeiros passos. Assim como Lewis, Chesterton é antes de tudo um apaixonado pelo cristianismo, de tal modo que a defesa que ele faz se torna estritamente pessoal e autobiografica.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;ORTODOXIA é uma apologia ao cristianismo. Nele você percebera como o autor desdenha do ateísmo e agnosticismo mostrando a incoerência desses sistemas, ao mesmo tempo que apresenta a simplicidade, os paradoxos e acima de tudo a coêrencia de ser cristão.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Um grande abraço.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;p.s. Lembre de comentar a leitura de "ORTODOXIA" conosco.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Pastor Francimar Lima&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5540263700094980153-8363134245884706522?l=arete5.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arete5.blogspot.com/feeds/8363134245884706522/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5540263700094980153&amp;postID=8363134245884706522&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/8363134245884706522'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/8363134245884706522'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arete5.blogspot.com/2010/12/gkchesterton.html' title='G.K.CHESTERTON'/><author><name>Pr. Francimar lima</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13990789534861260862</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5540263700094980153.post-739707836133266665</id><published>2010-10-01T14:34:00.003-03:00</published><updated>2010-10-01T14:57:04.184-03:00</updated><title type='text'>A PALAVRA DE DEUS NO LAR</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_6p4xANixCJo/TKYg1mmjLVI/AAAAAAAAACU/JLLkWsvjSm8/s1600/SuperStock_1598R-130665.jpg"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_6p4xANixCJo/TKYg1mmjLVI/AAAAAAAAACU/JLLkWsvjSm8/s320/SuperStock_1598R-130665.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5523138098283883858" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;p class="MsoBodyText3" style="margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt; text-align:justify;text-indent:16.6pt;line-height:normal;mso-pagination:none"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;font-family:&amp;quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;;color:#1C0000"&gt;A família, ultimamente tem passado por uma profunda crise. Não somente no âmbito secular, mas, também os próprios cristãos estão sendo atingidos por problemas diversos, que vai desde infidelidade conjugal a filhos delinqüentes. A maioria das vezes que estes problemas acontecem no lar cristão é por falta de instrução bíblica na vida familiar. Quase sempre, o único contato que a família tem com a palavra de Deus é quando vai à reunião da igreja, e mesmo assim, não a freqüenta com assiduidade.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoBodyText3" style="margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt; text-align:justify;text-indent:16.6pt;line-height:normal;mso-pagination:none"&gt;&lt;span style="font-size:12.0pt;font-family:&amp;quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;;color:#1C0000"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Calibri, sans-serif; color: rgb(28, 0, 0); "&gt;É impossível enfrentar bem e corretamente as dificuldades do dia a dia sem uma instrução bíblia diária no lar. É por isso que Deus, sabendo dos desafios que seu povo enfrentaria ao entrar na nova terra, a terra prometida, tendo como vizinhos povos&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Calibri, sans-serif; color: rgb(28, 0, 0); "&gt;&lt;span style="mso-spacerun:yes"&gt;  &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Calibri, sans-serif; color: rgb(28, 0, 0); "&gt;completamente alheios à vida de Deus, ordenou que a sua palavra estivesse sempre presente no meio da família (Dt. 6:6-7&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Calibri, sans-serif; color: rgb(28, 0, 0); "&gt;&lt;i&gt; ...estas palavra que, hoje, te ordeno estarão no teu coração; tu as inculcarás a teus filhos, e delas falarás assentado em tua casa, e andando pelo caminho, e ao deitar-te, e ao levantar-te...&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Calibri, sans-serif; color: rgb(28, 0, 0); "&gt;).&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoBodyText3" style="margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt; text-align:justify;text-indent:16.6pt;line-height:normal;mso-pagination:none"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Calibri, sans-serif; color: rgb(28, 0, 0); "&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Calibri, sans-serif; color: rgb(28, 0, 0); "&gt;O texto é bem claro quando fala da responsabilidade que o pai de família tem de amar e temer a Deus, e transmitir os princípios contidos na Sua palavra aos filhos, ensinando-os a terem o mesmo amor e temor pelo Senhor. É comum os pais exortarem os filhos a viverem corretamente, alegando o esforço que eles têm feito para criá-los. Isso, essencialmente não é errado, contudo, leva os filhos a apenas reconhecerem o esforço dos pais, e não incentiva os filhos a amarem e temerem a Deus, o que de fato é um perigo. Pois, o filho que aprende a amar os pais por argumentos desta natureza, pode não amar a Deus, e, por não amar a Deus pode, a qualquer momento, deixar de amar aos pais, amando apenas aquilo que os pais fazem. Entretanto, o filho que aprende a amar a Deus, amará sempre aos seus pais. É por esse motivo que o pai deve exortar o filho a viver corretamente, mediante o ensino da palavra de Deus, ou seja, ele deve agir “assim e assado” por que Deus diz em sua palavra “assim e assado”.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoBodyText3" style="margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt; text-align:justify;text-indent:16.6pt;line-height:normal;mso-pagination:none"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Calibri, sans-serif; color: rgb(28, 0, 0); "&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Calibri, sans-serif; color: rgb(28, 0, 0); line-height: 18px; "&gt;Uma maneira prática de promover a palavra de Deus no lar é através do culto em família. Esta deve ser uma prática constante no lar cristão, pois, além de ser a vontade de Deus para o seu povo, é também o meio pelo qual Deus dirige a família a grandes bênçãos. Algumas famílias, entretanto, deixam de freqüentar as reuniões de culto da igreja, por acharem que o culto familiar é suficiente para sua vida espiritual. Porém, a instrução bíblica no lar, através de momentos como o culto familiar, não substitui a adoração pública congregacional, mas prepara a família para a mesma. Além disso, Deus tem bênçãos tanto para um momento como para o outro. &lt;i&gt;Que Deus esteja abençoando a sua família!&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoBodyText3" style="text-align: right;margin-bottom: 0.0001pt; text-indent: 16.6pt; line-height: normal; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Calibri, sans-serif; line-height: 18px; "&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Por Pr Figueiredo&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5540263700094980153-739707836133266665?l=arete5.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arete5.blogspot.com/feeds/739707836133266665/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5540263700094980153&amp;postID=739707836133266665&amp;isPopup=true' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/739707836133266665'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/739707836133266665'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arete5.blogspot.com/2010/10/palavra-de-deus-no-lar.html' title='A PALAVRA DE DEUS NO LAR'/><author><name>J S Figueirêdo</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17572483989419011307</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://bp3.blogger.com/_6p4xANixCJo/SAde8_XTLdI/AAAAAAAAAAU/arqIfK_gZKE/S220/Figa+03.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_6p4xANixCJo/TKYg1mmjLVI/AAAAAAAAACU/JLLkWsvjSm8/s72-c/SuperStock_1598R-130665.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5540263700094980153.post-6094794518096140087</id><published>2010-09-17T12:02:00.005-03:00</published><updated>2010-12-14T23:20:21.472-02:00</updated><title type='text'>"Jerusalém de Ouro"</title><content type='html'>&lt;p style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; BACKGROUND: #214552" class="MsoNormal" align="justify"&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-family:'Arial', 'sans-serif';font-size:13;color:white;"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;Jerusalém de Ouro&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style="font-family:'Verdana', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Arial', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;Composição: Naomi Shemer&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Verdana', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Arial', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;O ar de montanhas, cristalino como vinho,&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Verdana', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Arial', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;e aroma de pinhos&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Verdana', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Arial', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;Voam com o vento da tarde,&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Verdana', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Arial', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;e sons de campainhas&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Verdana', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Arial', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;No adormecer da árvore e da pedra,&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Verdana', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Arial', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;aprisionada em seu sonho&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Verdana', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Arial', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;Está a cidade que habita solitária,&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Verdana', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Arial', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;e no seu coração uma muralha.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Verdana', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Arial', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;Jerusalém de ouro, e de bronze, e de luz&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Verdana', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Arial', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;Pra todas suas canções serei o violino&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Verdana', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Arial', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;Secaram os poços das águas&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Verdana', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Arial', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;e o mercado está vazio&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Verdana', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Arial', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;Ninguém visita o templo da montanha&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Verdana', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Arial', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;dentro da cidade velha&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Verdana', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Arial', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;Nas cavernas das rochas,&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Verdana', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Arial', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;choram os ventos&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Verdana', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Arial', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;Ninguém desce para o Mar Morto,&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Verdana', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Arial', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;via Jericó&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Verdana', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Arial', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;Jerusalém de ouro,&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Verdana', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Arial', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;e de bronze, e de luz&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Verdana', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Arial', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;Pra todas suas canções,&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Verdana', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Arial', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;serei o violino&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Verdana', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Arial', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;Mas venho hoje para cantar a ti,&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Verdana', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Arial', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;e a ti amarrar coroas&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Verdana', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Arial', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;Sou menos que o mais jovem de seus filhos,&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Verdana', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Arial', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;e do último dos poetas&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Verdana', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Arial', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;Porque seu nome queima os lábios,&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Verdana', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Arial', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;como um beijo se Seraph&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Verdana', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Arial', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;Se a ti esquecer oh Jerusalém,&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Verdana', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Arial', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;que és toda ouro&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Verdana', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Arial', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;Voltamos aos poços de água,&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Verdana', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Arial', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;e aos mercados e a praça&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Verdana', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Arial', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;Se ouve o shofar no Monte do Templo,&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Verdana', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Arial', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;na cidade Velha&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Verdana', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Arial', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;E nas cavernas das rochas,&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Verdana', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Arial', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;milhares de sóis iluminam&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Verdana', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Arial', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;Novamente desceremos ao Mar Morto,&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Verdana', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Arial', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;via Jericó&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Verdana', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Arial', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;Jerusalém de ouro, e de bronze, e de luz&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Verdana', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:'Arial', 'sans-serif';font-size:10;color:white;"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;Pra todas suas canções serei o violino.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; BACKGROUND: #214552" class="MsoNormal" align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:Arial;font-size:7;color:#ffffff;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; BACKGROUND: #214552" class="MsoNormal" align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:Arial;font-size:7;color:#ffffff;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; BACKGROUND: #214552" class="MsoNormal" align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:Arial;font-size:7;color:#ffffff;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; BACKGROUND: #214552" class="MsoNormal" align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:Arial;font-size:7;color:#ffffff;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; BACKGROUND: #214552" class="MsoNormal" align="justify"&gt; &lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; BACKGROUND: #214552" class="MsoNormal" align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:Arial;font-size:7;color:#ffffff;"&gt;Pastor Francimar Lima&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; BACKGROUND: #214552" class="MsoNormal" align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:Arial;font-size:7;color:#ffffff;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; BACKGROUND: #214552" class="MsoNormal" align="center"&gt;&lt;span style="font-family:Arial;font-size:7;color:#ffffff;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; BACKGROUND: #214552" class="MsoNormal" align="center"&gt;&lt;span style="font-family:Arial;font-size:7;color:#ffffff;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; BACKGROUND: #214552" class="MsoNormal" align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:Arial;font-size:10;color:white;"&gt;&lt;?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5540263700094980153-6094794518096140087?l=arete5.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arete5.blogspot.com/feeds/6094794518096140087/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5540263700094980153&amp;postID=6094794518096140087&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/6094794518096140087'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/6094794518096140087'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arete5.blogspot.com/2010/09/jerusalem-de-ouro-em-hebraico.html' title='&quot;Jerusalém de Ouro&quot;'/><author><name>Pr. Francimar lima</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13990789534861260862</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5540263700094980153.post-5416667844642547360</id><published>2010-08-05T12:19:00.004-03:00</published><updated>2010-12-14T23:24:41.128-02:00</updated><title type='text'>LIVRO DE CABECEIRA</title><content type='html'>&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_HJVPhdIQ78M/TFrXEC2Tm4I/AAAAAAAAA4Q/v4v3TOJYt5Y/s1600/narnia+livro.bmp"&gt;&lt;img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 138px; FLOAT: left; HEIGHT: 202px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5501946359270579074" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_HJVPhdIQ78M/TFrXEC2Tm4I/AAAAAAAAA4Q/v4v3TOJYt5Y/s320/narnia+livro.bmp" /&gt;&lt;/a&gt; &lt;p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; BACKGROUND: white" class="MsoNormal" align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:Verdana;color:#8b6152;"&gt;ficção é a palavra de ordem da nossa geração. Livros e filmes desse gênero são os mais procurados. Isso porque a boa ficção nos retira momentaneamente para um mundo irreal e imaginário onde não precisamos lutar contra a dura realidade da vida. Lá no mundo de Tolkien, Homes, Lewis, Carol, Bunyan, Cervantes entre outros nos sentimos seguros mesmo no drama de uma montanha enfeitiçada, na estrada sombria, ou na casa mal-assombrada.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; BACKGROUND: white" class="MsoNormal" align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:Verdana;color:#8b6152;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; BACKGROUND: white" class="MsoNormal" align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:Verdana;color:#8b6152;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:Verdana;color:#8b6152;"&gt;Há alguns anos tive contato com uma boa ficção a qual gostaria de recomendar. Me refiro "As Crônicas de Nárnia" do tão afamado C.S.Lewis. O pensador irlandes, também conhecido como Jack pelos amigo, nasceu em Belfast, capital da Irlanda, em 1898. Ele Lutou na primeira guerra mundial e deu apoio na segunda com incentivo as tropas através de pregações pela BBC de londres, o que mais tarde se tornou seu clássico "cristianismo puro e simples". Ele foi ateu até 1931, ano que se converteu ao Senhor. Daquele ano em diante dedicou-se a escrever e fazer palestras para universidades e capelas sobre o cristianismo. Lewis foi professor da Universidade de Oxford e Cambridge, e junto com seu amigo J.R.R.Tolkien faziam parte dos Inklings, um clube informal de literatas e academicos. &lt;?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; BACKGROUND: white" class="MsoNormal" align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:Verdana;color:#8b6152;"&gt;Em meio a uma grande bagagem cultural, "As cronicas de nárnia" nasceram. O pai de Nárnia já era um respeitado escritor com dezenas de títulos. Mas o que o consagrou internacionalmente foi sua obra magistral "o leão, a feiticeira e o guarda-roupa" seguida dos seis outros contos. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; BACKGROUND: white" class="MsoNormal" align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:Verdana;color:#8b6152;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; BACKGROUND: white" class="MsoNormal" align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:Verdana;color:#8b6152;"&gt;Gostaria com esse artigo recomendar o livro aos amantes da boa ficção.&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:Verdana;color:#8b6152;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; BACKGROUND: white" class="MsoNormal" align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:Verdana;color:#8b6152;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; BACKGROUND: white" class="MsoNormal" align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:Verdana;color:#8b6152;"&gt;Não temos fins comerciais, contudo queremos dizer que você pode adquirir esse volume único por apenas 16,90 pela submarino.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div&gt;Pastor Francimar Lima&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;span style="font-family:Times New Roman;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5540263700094980153-5416667844642547360?l=arete5.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arete5.blogspot.com/feeds/5416667844642547360/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5540263700094980153&amp;postID=5416667844642547360&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/5416667844642547360'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/5416667844642547360'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arete5.blogspot.com/2010/08/livro-de-cabeceira.html' title='LIVRO DE CABECEIRA'/><author><name>Pr. Francimar lima</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13990789534861260862</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_HJVPhdIQ78M/TFrXEC2Tm4I/AAAAAAAAA4Q/v4v3TOJYt5Y/s72-c/narnia+livro.bmp' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5540263700094980153.post-7986842079003567299</id><published>2010-06-28T09:50:00.003-03:00</published><updated>2010-06-28T10:02:16.347-03:00</updated><title type='text'>De lamentação para celebração</title><content type='html'>&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;O plano de Hamã.&lt;?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;o:p&gt; &lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1"&gt;         &lt;/span&gt;&lt;span style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style="mso-spacerun: yes"&gt;  &lt;/span&gt;No primeiro mês, nisã, no ano 12 do rei assuero, Hamã lançou sorte, i.e. pur. Na cultura e religião persa havia algumas datas consideradas de mau agouro, e se algum projeto fosse feito para tal data, era possível que não desse certo. Assim Hamã lançou sorte para escolher a data que os deuses queriam para o seu projeto. Depois de lançada sorte e escolhida a data, dia 13 do mês de Adar que é o primeiro mês (3:12,13). &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1"&gt;         &lt;/span&gt;&lt;span style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/span&gt;A tática de Hamã para convencer e ludibriar o rei foi dizer-lhe que os judeus eram contrários as leis dos medos e persas, e descumpriam as ordens do rei. Além disso, era fácil extermina-los. Batava o rei aprovar que o serviço sujo seria feito por Hamã. Ele convocaria mercenários para o serviço e do despojo faria que 10 mil talentos de prata, i.e. &lt;?xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" /&gt;&lt;st1:metricconverter st="on" productid="342,720 kg"&gt;342,720 kg&lt;/st1:metricconverter&gt; de prata entraria no tesouro real. O rei tirou do dedo o seu anel, que era o carimbo para acordos e editos, e o deu ao agagita. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; TEXT-INDENT: 35.4pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;Os correios começaram a espalhar o edito do rei, no qual, naquela data macabra todos os judeus deveriam ser exterminados. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;o:p&gt; &lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;O lamento de Mordecai.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;o:p&gt; &lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1"&gt;         &lt;/span&gt;Quando mordecai soube disso lamentou de modo usual aos orientais, rasgou as suas vestes, cobriu de pano de saco e de cinza, e clamou com grande e amargo clamor. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1"&gt;         &lt;/span&gt;A noticia era chegada nas demais cidades e o mesmo lamento era feito. O sofrimento uniu judeus que nunca tinham se visto, mas que oravam, jejuavam e lamentavam pela mesma causa. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1"&gt;         &lt;/span&gt;Mordecai fez a rainha saber das ultimas notícias através de Hataque, um dos eunucos. A rainha vivia em sua casa e não tinha contato com as coisas que se passavam na cidade. Quando soube do edito do rei, portanto ficou alarmada. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1"&gt;         &lt;/span&gt;Havia naquela cultura o costume de só aparecer na presença do rei quando no seu palácio em audiência se for chamado por ele ou se o rei abaixasse o seu cetro, o contrario disso era pago com a própria vida. Ester teve medo de quebrar esse protocolo, pois fazia 30 dias que ela não via o marido. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1"&gt;         &lt;/span&gt;Contudo, mordecai lembra o valor de Ester: quem sabe se para conjuntura como esta é que foste elevada a rainha? Ou seja, será que Deus não te colocou nesse posto tão elevado sem qualquer merecimento para abençoar a vida do teu povo?&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1"&gt;         &lt;/span&gt;Ester responde valorosamente: orem, jejuem por que daqui a três dias falarei com o rei, se perecer, pereci.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;o:p&gt; &lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;O segundo banquete de Ester.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;o:p&gt; &lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1"&gt;         &lt;/span&gt;A rainha demonstra muita determinação, pois em jejum foi capaz de arranjar um grande banquete para o rei. O monarca estava na sua grande sala real, reunido com escribas que copiavam suas palavras, príncipes, nobres, e estrangeiros, quando de repente as portas são escancaradas e uma jovem mulher entra causando espanto e admiração &lt;st1:personname st="on" productid="em todos. Qual"&gt;em todos. Qual&lt;/st1:PersonName&gt; seria a reação do rei? O aconteceria com essa intrometida, alcançaria o favor do rei? &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1"&gt;         &lt;/span&gt;Ester parou e esperou a sentença do rei. Se ele baixasse o cetro seria o fim de Ester e de todo seu povo. Porém, a rainha achou graça e o rei estendeu o seu cetro para que ela segurasse, mostrando para todos que estava à salvo.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1"&gt;         &lt;/span&gt;Assuero pergunta o que ela deseja, Ester responde, a presença dele e de Hamã em um grande banquete naquela noite. Ester prefere esperar o momento oportuno. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1"&gt;         &lt;/span&gt;Hamã saiu jubiloso, pois dentre tantos, a rainha convidou somente ele. No decorrer do banquete o rei perguntou qual o pedido de Ester ao que respondeu que diria no próximo dia, caso o rei viesse novamente com Hamã. Novamente saiu Hamã felicíssimo, Mas sua alegre se torna em tristeza ao sair e dar de cara com mordecai ereto e rijo diante dele. Ao chegar em casa sua mulher o aconselha a fazer uma forca e pedir ao rei mordecai para o enforcar. Ele não espera amanhecer e volta ao palácio. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; TEXT-INDENT: 35.4pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;Enquanto isso no palácio, o rei estava com insônia, talvez preocupado com o que a esposa iria pedir; pede ao escriba que leia suas crônicas, seu diário, e lá ouve de mordecai que salvou sua vida. Nisso, Hamã é chamado a presença do rei para lhe dar um conselho: o que fazer com alguém que o rei agrada fazer. Hamã pensa que o rei faria com ele. E diz: traga as vestes reais, que o rei costuma usar em publico e o cavalo em que o rei costuma andar, e tenha na cabeça a coroa real. Escolha um mais ilustre príncipe que vai na frente dizendo: assim aconteça ao homem a quem o rei deseja agradar.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; TEXT-INDENT: 35.4pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;No outro dia fez o que aconselhou ao rei. Depois voltou para casa envergonhado. Mas logo teve que segurar sua humilhação, pois os eunucos da rainha chegaram e o levaram para mais um dia de banquete.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; TEXT-INDENT: 35.4pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;No segundo dia o rei pergunta novamente a rainha qual o seu pedido e garante que até que seja metade do seu reino seria capaz de dá-lhe. Ester pede somente sua vida e a do seu povo. O rei fica confuso com o pedido. A rainha explica: Porque fomos vendidos, eu e o meu povo, para nos destruírem, matarem e aniquilarem de vez. O rei pergunta: quem foi arquiteto de um plano desses? Ester responde: este mau hamã. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; TEXT-INDENT: 35.4pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;O rei sai enfurecido da mesa e vai refletir no jardim. Quando volta encontra Hamã nos pés de Ester. Assuero entende que Hamã esta forçado Ester a voltar atrás, no mesmo instante Harbona, um dos eunucos, menciona que Hamã tinha feito uma forca para enforcar um dos súditos leais do rei, mordecai. Enforcai-o nela, disse o rei. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;o:p&gt; &lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;A salvação dos judeus.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;o:p&gt; &lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1"&gt;         &lt;/span&gt;Ester suplica que o rei revogue a lei sancionada, mas pelos costumes dos medos e persas nenhuma lei poderia ser revogada, nem pelo próprio rei. Ester&lt;span style="mso-spacerun: yes"&gt;  &lt;/span&gt;se apodera da sua casa e bens, e Mordecai assume o posto de Hamã e rei o nomeia segundo no reino. Mordecai convoca todos os secretários do rei, para escrever uma carta e promulgar um edito: dia 23 de sivã, o terceiro mês. Todos os judeus poderiam se defender, faltava apenas 9 meses.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1"&gt;         &lt;/span&gt;Quando o povo recebeu essa noticia houve uma grande aclamação de alegria, regozijo, festa e banquetes. Mordecai providenciou para que os judeus se preparassem para o motim, ou qualquer tipo de revolta daqueles que tentassem aniquilar os judeus. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1"&gt;         &lt;/span&gt;No dia determinado, 13.12, os judeus começaram a travar uma batalha sangrenta contra aqueles que queriam saquear suas casas e aniquilar suas famílias. Em Susã os 10 filhos de Hamã foram mortos, mais 500 homens. Ao todo, mataram os judeus 75 mil dos que os odiavam e tramaram a sua morte. Ester pediu que desse um feriado para os judeus no dia 14 fazerem banquetes e comemorarem a vitória contra os inimigos. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;o:p&gt; &lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;A festa do purim.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;o:p&gt; &lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1"&gt;         &lt;/span&gt;Assim ficou determinado no calendário judaico que no dia 13 e 14 de Adar que é o ultimo mês, os judeus deveriam comemorar a festa do purim, i.e. das sortes, pois nesse dia foi lançado sorte para exterminar o povo, mas Deus transformou a desgraça em alegria e celebração. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1"&gt;         &lt;/span&gt;Essa festa deveria ser comemorada sempre e para as futuras gerações. Até o dia de hoje. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;o:p&gt; &lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;o:p&gt; &lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;u&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;Lições de Ester&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;: como ser uma benção num mundo hostil.&lt;u&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/u&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;u&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;span style="TEXT-DECORATION: none"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;u&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;span style="TEXT-DECORATION: none"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;ol style="MARGIN-TOP: 0cm" type="1"&gt;&lt;li style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;Acreditar que somos parte do plano de Deus - 4:13-14.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/li&gt;&lt;ol style="MARGIN-TOP: 0cm" type="a"&gt;&lt;li style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; mso-list: l0 level2 lfo1; tab-stops: list 72.0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;Há pessoas que se acham o centro de tudo, família, do trabalho, da comunidade, da igreja, etc. No entanto, se esta pessoa morrer a vida vai continuar seu rumo. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/li&gt;&lt;li style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; mso-list: l0 level2 lfo1; tab-stops: list 72.0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;Ester nos ensina que somos apenas parte da conjuntura. Apesar de ser uma rainha dum grande império, ela continuava sendo apenas uma parte pequena do grande mosaico de Deus. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/li&gt;&lt;li style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; mso-list: l0 level2 lfo1; tab-stops: list 72.0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;Somos apenas peças na engrenagem da vida. Na família somos um membro, na igreja uma célular, no trabalho um funcionário. O que vale e importa é o todo.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/li&gt;&lt;/ol&gt;&lt;/ol&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;o:p&gt; &lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;ol style="MARGIN-TOP: 0cm" type="1" start="2"&gt;&lt;li style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;Reconhecer que quanto maior a posição maior a responsabilidade – 7:3-4.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/li&gt;&lt;ol style="MARGIN-TOP: 0cm" type="a"&gt;&lt;li style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; mso-list: l0 level2 lfo1; tab-stops: list 72.0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;Humanamente falando a única maneira de evitar a chacina era alguém com tanto apreço falasse com o rei; ninguém, além da esposa, tinha tanto respeito ante o monarca. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/li&gt;&lt;li style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; mso-list: l0 level2 lfo1; tab-stops: list 72.0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;Deus escolheu Ester para Rainha, não apenas para a felicidade pessoal dela, mas para ser uma benção na vida do seu povo. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/li&gt;&lt;li style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; mso-list: l0 level2 lfo1; tab-stops: list 72.0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;Ainda hoje Deus espera essa atitude dos seus servos. Coloca-nos em posição privilegiada para podermos abençoar outros. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/li&gt;&lt;/ol&gt;&lt;/ol&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;o:p&gt; &lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;ol style="MARGIN-TOP: 0cm" type="1" start="3"&gt;&lt;li style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;Entender que quanto maior preço maior a recompensa – 9:15-17.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/li&gt;&lt;ol style="MARGIN-TOP: 0cm" type="a"&gt;&lt;li style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; mso-list: l0 level2 lfo1; tab-stops: list 72.0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;Mordecai pagou um preço alto, não se inclinando perante Hamã; além disso, insistiu com Ester para se apresentar ao rei, imagine a consciência de Mordecai em entregar sua filha na cova dos leões. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/li&gt;&lt;li style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; mso-list: l0 level2 lfo1; tab-stops: list 72.0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;Os judeus pagaram o preço de jejuar, orar e lamentar. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/li&gt;&lt;li style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; mso-list: l0 level2 lfo1; tab-stops: list 72.0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;Ester pagou um preço alto e arriscado em se apresentar perante o rei, em falar com audácia sobre a sua origem e o plano maligno de Hamã. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/li&gt;&lt;li style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; mso-list: l0 level2 lfo1; tab-stops: list 72.0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;Como somos diante das injustiças, desigualdades, e pecados contra nossos semelhantes? Nos calamos ou pagamos o preço. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/li&gt;&lt;/ol&gt;&lt;/ol&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt 54pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;o:p&gt; &lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;ol style="MARGIN-TOP: 0cm" type="1" start="4"&gt;&lt;li style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;Esperar a honra de Deus.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/li&gt;&lt;ol style="MARGIN-TOP: 0cm" type="a"&gt;&lt;li style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; mso-list: l0 level2 lfo1; tab-stops: list 72.0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;Ester tinha as frustrações para ser uma menina rebelde e descrente: sem pai ou mãe, refugiada, pobre. Contudo, mostrou integridade, bom caráter, fé, sensibilidade, discrição. Não era uma interesseira diante da oportunidade de ganhar o concurso, ou no momento de se ataviar com o tesouro real. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/li&gt;&lt;li style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; mso-list: l0 level2 lfo1; tab-stops: list 72.0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;Assim também mordecai que foi até mesmo honrado por aquele que tramava sua morte.&lt;span style="mso-spacerun: yes"&gt;  &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/li&gt;&lt;/ol&gt;&lt;/ol&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; mso-list: l0 level2 lfo1; tab-stops: list 72.0pt" class="MsoNormal" align="right"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;span style="mso-spacerun: yes"&gt;&lt;/span&gt;&lt;o:p&gt;Pr. Francimar Lima&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; mso-list: l0 level2 lfo1; tab-stops: list 72.0pt" class="MsoNormal" align="right"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;o:p&gt;Casa Nova, Ba&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5540263700094980153-7986842079003567299?l=arete5.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arete5.blogspot.com/feeds/7986842079003567299/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5540263700094980153&amp;postID=7986842079003567299&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/7986842079003567299'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/7986842079003567299'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arete5.blogspot.com/2010/06/de-lamentacao-para-celebracao.html' title='De lamentação para celebração'/><author><name>Pr. Francimar lima</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13990789534861260862</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5540263700094980153.post-398550358600223184</id><published>2010-06-09T11:33:00.004-03:00</published><updated>2010-06-09T11:46:11.620-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Antigo Testamento'/><title type='text'></title><content type='html'>&lt;p style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;u&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;De lamentação para celebração&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;u&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt; &lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;u&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;Ester, uma novela da vida real&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;u&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;span style="TEXT-DECORATION: none"&gt;1ª Parte&lt;/span&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;u&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt; &lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;o:p&gt; &lt;img class="gl_align_left" border="0" alt="Alinhar à esquerda" src="http://www.blogger.com/img/blank.gif" /&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;Xerxes, Assuero, e seu reino.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;o:p&gt; &lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1"&gt;         &lt;/span&gt;Volte no tempo para o ano &lt;?xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" /&gt;&lt;st1:metricconverter st="on" productid="483 a"&gt;483 a&lt;/st1:metricconverter&gt;.C. e pense num país vastíssimo como o Brasil governado por um soberano rei chamado, Assuero a quem os gregos deram o nome de Xerxes. Seu domínio se estendia da Índia a Etiópia, englobando 127 províncias pelas quais seu pai lutou e morreu.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1"&gt;         &lt;/span&gt;Assuero está no seu terceiro ano de reinado, e de partida para uma longa batalha contra os gregos, assassinos de seu pai numa fatal batalha. Os espartanos estavam alojados numa fenda de modo imbatível não deixando ninguém ultrapassar o seu caminho. Xerxes convoca o escol, a nata, a fina flor do seu império para pedir o apoio para uma luta que duraria quatro anos (3:7).&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1"&gt;         &lt;/span&gt;O grande banquete do rei durou 6 meses (1:4), tempo para percorrer suas principais províncias, e mostrar a glória do seu reinado e convencer de que o império estava pronto para uma nova luta contra os inimigos mortais gregos. O luxo que foi apresentado foi sem igual, o esplendor do reino, tecido branco, linho finíssimo, estofas e púrpuras atados em cordões de linho e de púrpura a argolas de prata e a colunas de alabastro; a armação dos leitos era de ouro e de prata, mármore, pedras preciosas.&lt;span style="mso-spacerun: yes"&gt;  &lt;/span&gt;Os&lt;span style="mso-spacerun: yes"&gt;  &lt;/span&gt;banquetes intermináveis, não só aos nobres mas a todo o povo que se achava na capital Susã, era servido em vasilhas de ouro e várias espécies, tudo por conta do palácio. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;o:p&gt; &lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;A coragem de Vasti.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;o:p&gt; &lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1"&gt;         &lt;/span&gt;Vasti, que era contraria a idéia de seu marido ir para a guerra, deu um banquete. No sétimo dia, os súditos pediram que o rei apresentasse a Rainha como parte da riqueza, para ser cobiçada e elogiada por sua beleza. Além disso, o povo queria saber se na ausência do rei, a sucessora estava de acordo e simpatizante com as idéias do monarca. Pois seria muito fácil o rei sofrer um golpe de estado pela sua própria esposa. O rei então, manda chamar a rainha e mostrar como ela é submissa, porém, o rei fica decepcionado com a ousadia e rebeldia da esposa e co-regente. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1"&gt;         &lt;/span&gt;Os conselheiros logo se aproximam do rei e argumentam que não era bom para a reputação dos homens serem afrontados em casa por suas esposas que seguiriam o exemplo de Vasti. Em seguida o rei pronuncia que a rainha foi deposta do seu trono. O país seria governado, pelos generais e pelo primeiro ministro na sua ausência. Cartas foram escritas para advertir o que foi feito com Vasti e o que poderia se fazer com qualquer princesa ou plebéia que desobedecesse ao seu marido. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1"&gt;         &lt;/span&gt;O rei foi travar sua batalha contra os gregos. Depois de longos quatro anos, tentando conquistar a Grécia, percebeu que Vasti estava certa e resolveu dar-se por derrotado. Desarmou o acampamento, fez as contas de sua campanha e percebeu o grande prejuízo daquele tempo todo longe de sua terra e dos confortos que já tinha. Mas a vingança da morte do pai era um fantasma que continuava lhe perseguia. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;o:p&gt; &lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;A volta deprimente do rei. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;o:p&gt; &lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1"&gt;         &lt;/span&gt;Assuero chega no seu luxuoso palácio triste e desolado, cercado de conselheiro, psicólogos e amigos próximos, mas nem um consegue afasta a tristeza da sua alma, pois ele precisava de alguém que o entendesse como pessoa, amante, marido e não como o infalível monarca e soberano sobre as terras persas. Essa carência foi sentida logo pelos seus jovens conselheiros, os quais deram o seguinte conselho: “tragam-se moças para o rei, virgens de boa aparência e formosura” em outras palavras, lance um concurso pra a mis persa, ou a futura rainha e esposa do rei. E isto agradou ao rei. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1"&gt;         &lt;/span&gt;O historiador judeu Josefo diz que 400 mulheres participaram do concurso, pais se sentiam honradas em apresentar suas filhas como pretendentes do rei. Acordos políticos, intrigas, alianças começam a se formar em volta da escolha da tal rainha. Beleza e formosura eram os itens principais, mas não deveriam ser desprezados, a etiqueta e educação, sem contar o caráter da jovem.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;o:p&gt; &lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;Ester.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;o:p&gt; &lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1"&gt;         &lt;/span&gt;Dentre as belas jovens do vasto império, havia na capital uma que fora trazida para aquele país como uma escrava, órfã de pai e mãe, criada por um primo mais velho que a tinha por seu pai. Seu nome era Hadassa bate-Abiail, que era o nome de uma planta chamada murta, mas como todo cativo deveria adotar um nome do país em que morava, ela adotou o nome Ester, nome persa derivado da palavra Ishtam, “estrela”, relativo a deusa dos babilônicos. O seu primo era Mordecai ou Mardoqueu, também derivado do nome da divindade babilônica Marduque ou merodaque. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1"&gt;         &lt;/span&gt;Ao saber da noticia do concurso, Ester não procurou fazer parte do grupo de jovens para o rei, mas guardou discrição até quando levada por Hegai. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1"&gt;         &lt;/span&gt;O tratamento de beleza durava um ano. Ainda hoje algumas tribos nômades orientais preservam o hábito de tratar suas jovens nubentes com as mesmas especiarias. Uma espécie de forno ou um simples buraco era feito no chão e dentro era queimado ervas aromáticas e revigorantes para a pele. A moça ficava enrolada num grande lençol deixando que a fumaça abrisse os poros do corpo limpando e infiltrando o perfume e óleos daquela planta. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1"&gt;         &lt;/span&gt;Além desse tratamento a moça era treinada e educada nas artes. Aprendia ler e escrever. Era corrigido os vícios de linguagem e introduzido uma nova forma de se expressar. Também as jovens aprendiam a se comportar diante da nobreza e do próprio rei. Devemos lembrar que a rainha não era apenas a esposa do rei, mas a senhora das terras, co-regente, substituta, e conselheira mais intima do coração do grande rei. Assim a jovem deveria mostrar-se culta, inteligente, rica em bons costumes e bela. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1"&gt;         &lt;/span&gt;Ester ganhou o favor, primeiramente do eunuco do rei, que lhe determinou a dieta e 7 moças do palácio para facilitar a adaptação da futura rainha. Hadassa guardou a sua origem como um grande segredo, a pedido do seu primo-pai. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;span style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/span&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;A grande escolha, a noite do oscar.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1"&gt;         &lt;/span&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; TEXT-INDENT: 35.4pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;Decorrido de tratamento as jovens eram selecionadas para se apresentar ao rei, cada uma tinha uma única chance de ganhar o coração do soberano. Foram dez meses (2:16) até chegar a vez de Ester, mas quando o rei a&lt;span style="mso-spacerun: yes"&gt;  &lt;/span&gt;conheceu, o concurso terminou. “O rei amou Ester mais do que a todas as mulheres, e ele alcançou favor e benevolência mais do que todas as virgens”. As demais fariam parte do harém do rei.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; TEXT-INDENT: 35.4pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;O rei fez um grande banquete para Ester. Assuero estava tão alegre que deu descanso para celebrar as suas núpcias, talvez o alívio nos impostos. Ester continuava guardando a sua origem, como seu primo havia mandado.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;o:p&gt; &lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;Bigtã e Teres.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;o:p&gt; &lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1"&gt;         &lt;/span&gt;Nesse momento surge uma história interessante de honestidade e fidelidade ao país. Mordecadai, que trabalhava em um cargo oficial e de confiança do rei, pois é assim que se interpreta a frase “estando sentando à porta do rei”, descobre que dois eunucos, homens também de muita confiança, tramaram a morte do rei.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1"&gt;         &lt;/span&gt;Quando Mordecai sabe disso, informa a rainha que transmite para o rei. Depois de investigado o caso, os dois eunucos são enforcados. E o caso foi arquivado. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;o:p&gt; &lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;Hamã, o agagita.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;o:p&gt; &lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1"&gt;         &lt;/span&gt;Depois desse ocorrido o rei, ao invés de honrar a lealdade de Mordecai, nomeia Hamã, filho de Hamedata, agagita, príncipe acima dos demais. Quem? Mas não foi Mordecai quem salvou a vida do rei? Sim. E por que ele honra Hamã? E afinal quem é esse Hamã?&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1"&gt;         &lt;/span&gt;Hamã era descendente de Agague. O rei dos amalequitas tinha causado muita raiva em Deus, principalmente por ter guerreado contra Israel quando estavam no deserto. Saul era agora o rei de Israel e deveria lutar contra os amalequitas e destruir totalmente esse povo. Porém, Saul, deixou vivo Agague, o rei, e alguns bons animais. Samuel quando chega e ouve o balido das ovelhas e mugido de bois, se irrita muito e toma sua espada e despedaça o rei. Porém, alguns sobreviveram e agora se encontram quase 520 depois daquele episódio.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1"&gt;         &lt;/span&gt;Agora o descendente vingativo havia conquistado um alto posto na corte da qual os judeus eram apenas súditos sem muito valor. Hamã é o tipo de homem vaidoso e orgulhoso que gosta das adulações. Mordecai, por outro lado, é o tipo de homem que é fiel as suas crenças, e não é capaz de nega-las, mesmo sob pena de morte. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: Tahoma"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1"&gt;         &lt;/span&gt;O ódio de Hamã por mordecai cresceu quando descobriu que este era judeu, o povo que ele queria exterminar. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5540263700094980153-398550358600223184?l=arete5.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arete5.blogspot.com/feeds/398550358600223184/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5540263700094980153&amp;postID=398550358600223184&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/398550358600223184'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/398550358600223184'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arete5.blogspot.com/2010/06/de-lamentacao-para-celebracao-ester-uma.html' title=''/><author><name>Pr. Francimar lima</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13990789534861260862</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5540263700094980153.post-952910414426300162</id><published>2010-05-14T09:16:00.000-03:00</published><updated>2010-05-14T09:16:11.320-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Cordeiro de Deus'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='João Batista'/><title type='text'>João Batista e o Cordeiro de Deus</title><content type='html'>&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_SE-oq28v3-g/S-tNkwhfSJI/AAAAAAAAAJE/FMyYTiNpc0E/s1600/riojordao.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_SE-oq28v3-g/S-tNkwhfSJI/AAAAAAAAAJE/FMyYTiNpc0E/s320/riojordao.jpg" wt="true" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;As informações que temos concernente a vida e obra de João o Batista são limitadas ao Novo Testamento e Josephus. Os Evangelhos de Lucas e Mateus são os que mais relatam sobre ele, e seus relatos concordam substancialmente. O quarto Evangelho trata especificamente com o testemunho de João Batista após o batismo. Em sua observação singular (Ant., xviii, v, 2), Josephus [1] faz uma referencia interessante para a causa do aprisionamento de João Batista.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;João Batista era de uma descendência sacerdotal. Sua mãe, Isabel, era das filhas de Arão, enquanto que seu pai, Zacarias, era sacerdote do turno de Abias, e fazia o serviço no Templo em Jerusalém. A Bíblia nos diz que Ambos eram justos diante de Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os preceitos e mandamentos do Senhor (Lc 1:6). Essa ancestralidade sacerdotal é um contraste interessante com sua missão profética. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Lucas nos relata que o nascimento de João Batista se deu seis meses antes do de nosso Senhor Jesus. O que apenas sabemos do lugar é que era uma cidade na região montanhosa de Judá. No que diz respeito a sua adolescência, a única informação definida que temos é resumida na profecia angelical: “Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte e será cheio do Espírito Santo, já do ventre materno” (Lc 1:15), e no breve relato de Lucas: “O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até ao dia em que havia de manifestar-se a Israel” (Lc 1:80).&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;As cenas do ministério de João Batista aconteceram parcialmente no sul da Judéia e parte no vale do Jordão. Dois locais são mencionados, Betânia (Jo 1:28), e Enom perto de Salim (Jo 3:23). Nenhum destes lugares pode ser, nos nossos dias, positivamente identificados.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Lucas nos relata que no décimo quinto ano do reinado de Tibério César, sendo Pôncio Pilatos governador da Judéia, Herodes, tetrarca da Galiléia, seu irmão Filipe, tetrarca da região da Ituréia e Traconites, e Lisânias, tetrarca de Abilene, sendo sumos sacerdotes Anás e Caifás, veio a palavra de Deus a João, filho de Zacarias, no deserto. E que Ele percorreu toda a circunvizinhança do Jordão, pregando batismo de arrependimento para remissão de pecados, conforme a profecia que estava escrita no livro das palavras do profeta Isaías: Voz do que clama no deserto: Preparai o caminho do Senhor, endireitai as suas veredas.Todo vale será aterrado, e nivelados todos os montes e outeiros; os caminhos tortuosos serão retificados, e os escabrosos, aplanados; e toda carne verá a salvação de Deus (Lc 3:1-6).&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;A marca fundamental da mensagem de João Batista foi a proclamação da aproximação da era messiânica. Entretanto enquanto ele anunciava a si mesmo como a voz que clama no deserto a fim de preparar o caminho do Senhor, sua concepção da natureza do reino foi com toda certeza diferente de seus ouvintes. Em vez da expectativa do dia da libertação dos opressores estrangeiros, João pregava o dia de julgamento para Israel. Isto significava o perdão e salvação para aqueles que se arrependessem, porém destruição para os ímpios. “A sua pá, ele a tem na mão e limpará completamente a sua eira; recolherá o seu trigo no celeiro, mas queimará a palha em fogo inextinguível” (Mt 3:12). “E também já está posto o machado à raiz das árvores; toda árvore, pois, que não produz bom fruto é cortada e lançada ao fogo” (Lc 3:9). A chamada ao arrependimento foi então uma mensagem natural para tal tempo de julgamento. Só que para João Batista, o arrependimento era algo muito real e radical. Ele significava uma mudança completa de coração e vida. “Produzi, pois, frutos dignos de arrependimento...” (Lc 3:8).&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Quando João Batista viu Jesus vindo para ele, provavelmente logo depois de Sua tentação, ele deu um testemunho maravilhoso a respeito de Sua obra messiânica. Identificando Jesus com aquele de quem ele estava dando testemunho em suas pregações, e com base no seu conhecimento no sinal que Deus tinha lhe dado (Jo 1:30-34), ele disse: “Eis o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo!” (1:29). Não há dúvidas que estas palavras são ricas em sugestões concernente ao caráter de Jesus, natureza, universalidade e eficácia de Sua obra (c.f I Jo 3:5). João O chama de o “cordeiro” apontando especificamente a descrição do sacrifício vicário do Servo de Jeová (Is 53:11), mas também para qualquer cordeiro comum que era sem defeito e inocente, e num senso espiritual, João estava dizendo que Jesus era o perfeito cordeiro de Deus que haveria de ser sacrificado pelos pecados de Seu povo, e que cada cordeiro que era oferecido em sacrifício, sob a dispensação da lei; cada cordeiro pascal, os cordeiros dos sacrifícios diários, que eram oferecidos pela manhã e a noite. Sim, cada um destes eram figuras do verdadeiro cordeiro de Deus, que pela sua morte haveria de libertar seu povo dos pecados deles e cujo sangue seria a propiciação pelos seus pecados cometidos no passado, presente e futuro (I Jo 2:1-2). &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;[1] FLAVIUS J, The complete Works of Flavius Josephus, p. 382&lt;br /&gt;&lt;span style="background-color: #f3f3f3; color: blue;"&gt;&lt;strong&gt;Postado por Elias Lima&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5540263700094980153-952910414426300162?l=arete5.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arete5.blogspot.com/feeds/952910414426300162/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5540263700094980153&amp;postID=952910414426300162&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/952910414426300162'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/952910414426300162'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arete5.blogspot.com/2010/05/joao-batista-e-o-cordeiro-de-deus.html' title='João Batista e o Cordeiro de Deus'/><author><name>Elias Lima</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16695153110900274435</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='26' height='32' src='http://bp2.blogger.com/_SE-oq28v3-g/R-HClGQv2gI/AAAAAAAAACA/IDXRCJQNYb4/S220/Elias.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_SE-oq28v3-g/S-tNkwhfSJI/AAAAAAAAAJE/FMyYTiNpc0E/s72-c/riojordao.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5540263700094980153.post-4577699761124266938</id><published>2010-05-07T10:12:00.006-03:00</published><updated>2010-05-07T10:25:06.073-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='graça'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='desenvolvimento'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='obras'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='salvação'/><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;color:#009900;"&gt;Desenvolvendo a salvação&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_EDyGwJylLWU/S-QTyDqdUKI/AAAAAAAAADA/eWyrS2u488E/s1600/bebe.jpg"&gt;&lt;img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 195px; FLOAT: left; HEIGHT: 127px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5468517598232400034" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_EDyGwJylLWU/S-QTyDqdUKI/AAAAAAAAADA/eWyrS2u488E/s320/bebe.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Minha esposa está grávida de nosso primeiro bebê. O sentimento que nos toma é grandioso e a curiosidade também. Por isso, estou acompanhando o desenvolvimento provável do bebê por um site. É incrível como se desenvolve rápido!&lt;br /&gt;O apóstolo Paulo também acompanhava e se preocupava com o desenvolvimento espiritual dos filipenses (Fp. 2:12-13).&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;“Assim, pois, amados meus, como sempre obedecestes, não só na minha presença, porém, muito mais agora, na minha ausência, desenvolvei a vossa salvação com temor e tremor; porque Deus é quem efetua em vós tanto o querer como o realizar, segundo a sua boa vontade.”&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;Portanto, o crente genuíno desenvolve a sua salvação.&lt;br /&gt;O que significa desenvolver a salvação?&lt;br /&gt;Vejamos dois significados assumidos.&lt;br /&gt;O catolicismo romano ver o desenvolvimento da salvação como obtenção da mesma.&lt;br /&gt;A Edição pastoral da Editora Paulus assim traduz o verso 12: “... continuem trabalhando para a salvação de vocês.”&lt;br /&gt;Há vários problemas nesta interpretação. O primeiro é sintático. O texto grego não diz isso. Salvação é objeto direto do verbo desenvolver. O segundo problema é de vocabulário, pois o verbo traduzido por “trabalhar” (katergazete) não é traduzido como trabalhar em nenhum outro lugar. Sua tradução pode ser produzir (Rm 5:3; 2Co.4:17 ), causar ( Rm 7:13), executar (1Pe. 4:3 ), praticar ( Rm 2:9 ). Há também problema de contexto. Neste texto nós encontramos Paulo fazendo uma conclusão. O que ele está concluindo? Ele está concluindo a exortação que fez quanto à unidade da igreja em 1:27. Como cidadão do céu, o crente deve viver em unidade. A partir do capítulo 2, Paulo mostra que a humildade é a atitude apropriada para os crentes terem união. Ele dá, então, o exemplo de humildade de Jesus. Este exemplo não é para eles ficarem sabendo, mas para copiar, imitar. Finalmente chegamos à nossa passagem. Esta é a conclusão da exortação de Paulo quanto a viver em unidade que, por sua vez, requer humildade. Sem humildade, sem unidade. Desta forma, desenvolver a salvação está intimamente ligado a viver em unidade numa comunidade já salva (Fp. 1:1). Por fim, vem o problema teológico, pois em Efésios 2:8-9; Tito 3:4-5 e outros textos está bem claro que a salvação não é mérito do homem, que nossas obras não podem nos salvar.&lt;br /&gt;O que seria então desenvolver a salvação?&lt;br /&gt;A resposta bíblica é: Crescimento e amadurecimento espiritual.&lt;br /&gt;A Nova Versão Internacional traduz muito bem o texto- “ponham em ação a ação de vocês...”.&lt;br /&gt;O verbo “desenvolver” significa crescer, progredir, propagar. No tempo de Paulo, era usado no contexto de escavação de uma mina, ou da colheita num campo, com a idéia de extrair o máximo possível. Portanto, cada salvo deve “explorar” ao máximo a sua vida espiritual para crescer.&lt;br /&gt;Paulo usou dois adjuntos- “com temor e tremor”. Estas duas expressões são sinônimas e referem-se à reverência e respeito. Em Provérbios 8:13 diz que o temor do Senhor consiste em aborrecer o mal. A igreja primitiva andava no temor do Senhor, indicando seu modo correto de viver (Atos 9:31).&lt;br /&gt;Os filipenses iriam desenvolver bem a salvação deles se o fizessem com temor e tremor. Isto faria com que eles fossem obedientes mesmo na ausência de Paulo.&lt;br /&gt;Russel Shedd disse: “o indivíduo que tem o nome de cristão, mas que é convencido, autoconfiante, sem atitude de reverência e respeito, tendo fé na graça barata, e nas obras inúteis feitas com vistas à recompensa, poderá ser uma das pessoas que se desapontarão quando bater à porta do céu, implorando que o deixem entrar. O Senhor o afastará tristemente: “nunca o conheci. Aparte-se de mim, você que pratica a iniqüidade.” (Mt.7:28)&lt;br /&gt;Ao desenvolver a sua salvação, o crente recebe auxílio divino (VS.13). Os filipenses não estavam sozinhos da tarefa de desenvolverem a salvação deles. À primeira vista, parece que toda responsabilidade é removida dos filipenses. Mas Paulo introduz esta afirmação para assegurar a seus ouvintes que, apesar dele não está presente com eles, Deus lhes assistia graciosamente. O apóstolo jamais removeria a responsabilidade individual, muito menos atribuiria algum fracasso espiritual a Deus (como ele diz aos romanos, de modo nenhum).&lt;br /&gt;Precisamos dar provas do desenvolvimento da nossa salvação (2:14-16). Vida sem murmuração nem contenda- Os dois pecados que mancharam os israelitas em sua travessia no deserto (Ex.16:17; Nm 11:1). A murmuração é o descontentamento. É provável que as murmurações fossem dirigidas de uns contra os outros, quebrando, assim, o espírito de harmonia, embora também seja possível que estes crentes estivessem criticando seus líderes (1:1). A palavra contenda pode também sugerir murmurações. Outra conotação é “litígio” e dissensões.&lt;br /&gt;Se retivermos a Palavra de Deus, desenvolveremos bem a nossa salvação (VS.16).&lt;br /&gt;Algumas perguntas para refletir:&lt;br /&gt;- Como você pensa em ser salvo? Desista de qualquer tentativa meritória. A salvação é pela graça de Deus.&lt;br /&gt;- O tempo que tenho de crente é equivalente à minha estatura espiritual, ou ainda ajo como uma criança mimada, fazendo briga por tudo?&lt;br /&gt;- O meu desejo de crescer profissional e financeiramente é maior que o desejo pelo desenvolvimento espiritual?&lt;br /&gt;- Os outros podem ver o desenvolvimento de minha salvação? Sou um crente de “terceiro mundo espiritual” ou um crente de “primeiro mundo espiritual”? Tenho desenvolvido ou atrofiado minha salvação? O nosso grau de obediência à Palavra de Deus nos dá a resposta.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Pr. José Roberto (IBMR em Mangabeira) &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5540263700094980153-4577699761124266938?l=arete5.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arete5.blogspot.com/feeds/4577699761124266938/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5540263700094980153&amp;postID=4577699761124266938&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/4577699761124266938'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/4577699761124266938'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arete5.blogspot.com/2010/05/desenvolvendo-salvacao-minha-esposa.html' title=''/><author><name>José Roberto</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11601250350139373529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://4.bp.blogspot.com/_EDyGwJylLWU/Sl3s4jKyBMI/AAAAAAAAAAs/QAFKSs0D8fM/S220/usaf+014.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_EDyGwJylLWU/S-QTyDqdUKI/AAAAAAAAADA/eWyrS2u488E/s72-c/bebe.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5540263700094980153.post-2399191034896720664</id><published>2010-04-21T12:53:00.005-03:00</published><updated>2010-04-21T13:30:54.333-03:00</updated><title type='text'>MARIDO, O Líder Do Lar!</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;No mundo secular, diante da ascensão do feminismo, dizer que o marido é o líder do lar soa como tom de ofensa. Para muitos, a submissão feminina à liderança masculina coloca a mulher em posição inferior. Contudo, isso não passa de um grande mal entendido, pois, o ensino bíblico sobre a liderança masculina, revela que a esposa é o centro da atenção e dos esforços do marido, ressaltando, então, a sua importância e seu valor.&lt;br /&gt;Essa atitude de repulsa para com a idéia da liderança masculina dar-se, por causa do falso entendimento de que o marido, por ser o líder, tem o direito de decidir e fazer o que quiser, como um ditador soberano.&lt;br /&gt;Porém, quando a bíblia ensina que o marido é o líder do lar, ensina também que essa liderança deve ser com amor. Em Efésios 5:25-29, o apostolo Paulo apresenta três tarefas que envolve uma liderança com amor.&lt;br /&gt;&lt;em&gt;&lt;strong&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_6p4xANixCJo/S88m4BCrUuI/AAAAAAAAAB0/IqQxXTxBLD0/s1600/jantar-familia-436.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5462627616817894114" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 246px; CURSOR: hand; HEIGHT: 227px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_6p4xANixCJo/S88m4BCrUuI/AAAAAAAAAB0/IqQxXTxBLD0/s320/jantar-familia-436.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;Em primeiro lugar, uma liderança com amor envolve suprir as necessidades materiais do cônjuge&lt;/strong&gt;&lt;/em&gt;. A palavra “alimenta” encontrada no v.29, revela que o marido lidera o lar sendo o provedor da família, cabe principalmente a ele trazer para dentro de casa aquilo que é necessário para o sustento de todos. Biblicamente, a mulher não é proibida de trabalhar, porém, quando isso se torna motivo de insubmissão à liderança masculina, ou prejudica o bom andamento da família, deve-se abrir mão. Para ser um bom provedor, o marido precisa confiar na providência de Deus, se não, será um líder ansioso, e terá a companhia de uma esposa ansiosa, e um casal ansioso torna-se um casal estressado, e por sua vez, um casal estressado é um campo minado que a qualquer momento explode em brigas que dividirão o lar. Sem medo de errar, podemos dizer que as finanças tem sido um dos grandes motivos de brigas e separações entre casais.&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_6p4xANixCJo/S88nYTS-GBI/AAAAAAAAAB8/7t_aov7Dkyo/s1600/casal-troca-flores.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5462628171473885202" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 247px; CURSOR: hand; HEIGHT: 177px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_6p4xANixCJo/S88nYTS-GBI/AAAAAAAAAB8/7t_aov7Dkyo/s320/casal-troca-flores.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;Uma liderança com amor também envolve suprir as necessidades emocionais do cônjuge&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;. Existe um grande preconceito por parte dos homens neste ponto, e muitos acham que a bíblia não opina nesta questão, e, por causa disso, concluem que sua tarefa é somente suprir as necessidades materiais. São muitas vezes maridos frios, rudes, e até destratam as esposas quando se dirigem a elas. Em relação a alguns, até os próprios animais demonstram mais carinho.&lt;br /&gt;Entretanto, para a surpresa de muitos, este ponto é biblicamente ratificado. Nos vs. 28-29, Paulo diz que o marido que ama a esposa, está amando também a si mesmo, e, aquele que ama a própria carne, a alimente e dela cuida. Portanto, o amor pela esposa deve ser expressado através do cuidado. A palavra “cuida” usada no texto traz a idéia de um tratamento carinhoso, e até mesmo romântico. Esta palavra é usada apenas duas vezes em todo o Novo Testamento, além do texto mencionado, ela aprece em 1 Tessalonicenses 2:7 expressando a idéia de uma ama que “acaricia”, ou seja, trata carinhosamente seus filhos. Portanto, o cuidado do marido, deve envolver uma demonstração profunda de carinho, suprindo, assim, as necessidades emocionais da esposa.&lt;br /&gt;Ele precisa conhecê-la , para saber o que a torna mais feliz, mais alegre, mais contente ou mais realizada, e assim, agir, para que ela seja emocionalmente completa.&lt;br /&gt;Esta idéia é clarificada, quando Paulo diz que este é o mesmo cuidado que Cristo tem pela igreja. E quando Cristo cuida da igreja, Ele age carinhosamente, tornando-a mais feliz, mais alegre, mais contente e mais realizada.&lt;br /&gt;Gesto simples como, “pegar na mão”, “dar flores em datas especiais”, “dizer: eu te amo”, “colocá-la no colo”, revelam carinho e suprem emocionalmente a esposa.&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_6p4xANixCJo/S88nnG15ghI/AAAAAAAAACE/QgntJ5_ph4w/s1600/SuperStock_1555R-304237.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5462628425828762130" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 252px; CURSOR: hand; HEIGHT: 261px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_6p4xANixCJo/S88nnG15ghI/AAAAAAAAACE/QgntJ5_ph4w/s320/SuperStock_1555R-304237.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;Por último, uma liderança com amor envolve suprir as necessidades espirituais do cônjuge&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;. Este ponto, apesar de ser o último, eu diria que é o mais importante, pois, é biblicamente tratado com mais ênfase. Nos vs. 25-27, Paulo fala de como Cristo se entregou pela igreja, para santificá-la, e torná-la espiritualmente perfeita. E da mesma forma o marido deve liderar a esposa promovendo sua santificação e amadurecimento espiritual. Ele é o sacerdote do lar, responsável por promover o crescimento espiritual da família.&lt;br /&gt;O amadurecimento espiritual é a chave para uma família equilibrada. Uma esposa, por exemplo, que é suprida materialmente, mas, não espiritualmente, torna-se uma pessoa materialista. E quando ela é suprida apenas emocionalmente, e não tem maturidade espiritual, torna-se egoísta.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;A liderança do marido não acaba quando ele chega do trabalho, mas, continua até que reúna a família na presença de cristo e de sua palavra, e a prepare para vir à igreja.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="font-family:Arial;color:#000099;"&gt;&lt;strong&gt;Pastor José Figueiredo.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5540263700094980153-2399191034896720664?l=arete5.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arete5.blogspot.com/feeds/2399191034896720664/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5540263700094980153&amp;postID=2399191034896720664&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/2399191034896720664'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/2399191034896720664'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arete5.blogspot.com/2010/04/marido-o-lider-do-lar.html' title='MARIDO, O Líder Do Lar!'/><author><name>J S Figueirêdo</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17572483989419011307</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://bp3.blogger.com/_6p4xANixCJo/SAde8_XTLdI/AAAAAAAAAAU/arqIfK_gZKE/S220/Figa+03.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_6p4xANixCJo/S88m4BCrUuI/AAAAAAAAAB0/IqQxXTxBLD0/s72-c/jantar-familia-436.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5540263700094980153.post-7338859691443769434</id><published>2010-04-10T11:56:00.001-03:00</published><updated>2010-04-10T13:59:24.803-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Perdão'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Misericórdia'/><title type='text'>A Parábola do Credor Incompassivo</title><content type='html'>&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_SE-oq28v3-g/S8CtojSpWCI/AAAAAAAAAI8/fzbFuscI_is/s1600/maotrabalhando.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_SE-oq28v3-g/S8CtojSpWCI/AAAAAAAAAI8/fzbFuscI_is/s320/maotrabalhando.jpg" wt="true" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Dívida é algo que quase todos têm. A generosidade de quem empresta pode ser tentadora para quem toma emprestado. As vezes a pessoa fica devendo o que não tem. Há casos tristes de pessoas que perderam seus bens para o banco por causa de dívidas.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Jesus toma emprestado essa ilustração para comparar com o reino dos céus. Nessa parábola o reino de Deus é visto como um ajuste de contas.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Mateus 18:23-35&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Deus se alegra em perdoar os seus devedores e devemos nos alegrar também.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Deus é rico e cheio de misericórdia – v 23, 27.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;A história surge da pergunta mesquinha de Pedro – v 21-22; os sábios ensinavam que o perdão devia ser limitado, talvez para não desgastar; daí, começaram a criar fórmulas matemáticas para perdoar uns aos outros.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Jesus conta uma estória, onde um rei havia emprestado para um de seus empregados o valor de 10 mil talentos (1 talento valia 6 mil denários = 600 milhões de denários). E como ele não tinha com que pagar foi dado a ordem de despejo e desapropriação de tudo que ele tinha. O servo se lançou ao chão e pediu tempo. O rei compadeceu-se dele e o perdoou a dívida, pois esta não lhe faria falta.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Aqui temos algumas ricas lições. Deus é o rei rico. Ele não vai empobrecer por causa de nossas dívidas. Ele é compassivo, i.e. misericordioso.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Nossas dívidas são eternas e impagáveis. De onde veio nossas dívidas? O pecado que cometemos contra Deus. A morte do seu filho.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;O reino de Deus é como um rei que perdoa a dívida de um súdito. Todos que chegarem ao céu não poderão se vangloriar, pois todos chegaram pelo mesmo mérito, i.e. o da morte de Cristo.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;O que Deus nos perdoou? A morte do seu filho, a entrada do pecado, a desordem no mundo que ele criou.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Deus é justo e espera que sejamos também.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Quando o devedor saiu do palácio, não aliviado pelo perdão, encontra alguém que lhe deve 100 denários. Ele agarrou-o e sufocou-o por uma quantia que também não lhe faria falta. O devedor fez o mesmo pedido, mas em vão – v 30. Os companheiros relatam ao rei, que age com justiça, i.e. age na base do devedor.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Novamente aprendemos algumas lições sobre o reino. O reino é constituído de pessoas perdoadas e perdoadoras – Mateus 6:14-15; Pv 21:13; v 35.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;O rei diz: “não devias tu, igualmente, compadecer-te do teu conservo?”&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Nossos pecados são como dívidas aos nossos semelhantes.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;O devedor é entregue aos verdugos, i.e. ao carrasco de uma prisão – Mt 5:25-26.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Em Cristo temos todas nossas dívidas eternas perdoadas. Portanto, nenhuma agressão pode ficar sem perdão. Pois nosso estoque de misericórdia foi cheio quando Cristo nos perdoou.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="color: blue;"&gt;&lt;strong&gt;Postado por Pr. Francimar LimaCasa nova&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;, &lt;span style="color: blue;"&gt;&lt;strong&gt;BA&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5540263700094980153-7338859691443769434?l=arete5.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arete5.blogspot.com/feeds/7338859691443769434/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5540263700094980153&amp;postID=7338859691443769434&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/7338859691443769434'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/7338859691443769434'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arete5.blogspot.com/2010/04/parabola-do-credor-incompassivo-divida.html' title='A Parábola do Credor Incompassivo'/><author><name>Pr. Francimar lima</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13990789534861260862</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_SE-oq28v3-g/S8CtojSpWCI/AAAAAAAAAI8/fzbFuscI_is/s72-c/maotrabalhando.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5540263700094980153.post-1081229706507183160</id><published>2010-03-30T10:48:00.001-03:00</published><updated>2010-03-30T10:53:39.931-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Amor'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Salomão'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Fidelidade'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Cantares'/><title type='text'>LIÇÕES SOBRE O AMOR EM CANTARES: A FIDELIDADE</title><content type='html'>A história da Sulamita contada  no Cântico é muito mais do que uma história de amor. É um verdadeiro exemplo de fidelidade desta jovem ao seu amado. Afastada de seu pastor, provavelmente, por conta de intrigas ligadas à sucessão real, esta princesa foi levada ao palácio de Salomão e ficou confinada ao numeroso harém do grande rei de Israel. Salomão amou esta bela jovem desde a primeira vez que a viu e tentou conquistar o seu coração de todas as formas, tentou comprar o seu amor com presentes e honrarias (1:12; 8:7) , mas a Sulamita não cedeu às investidas de Salomão. A razão dessa recusa é simples: o seu coração já pertencia a outro, tratava-se de um humilde pastor com quem, à sombra dos vinhedos, ela fizera juras de amor eterno.  A verdade é que a Sulamita jamais se entregou ao rei de Israel.  Como o seu amado morava nos arredores do, às vezes, o casal se encontrava em secreto  (3:4). Em um desses encontros,  inclusive, ela foi surpreendida e espancada pelos guardas do muro que vigiavam o harém real (5:7). No final do  cântico, de forma inexplicável, a Sulamita deixa o  palácio para entregar-se ao seu amado. O pastor louva a fidelidade de sua amada, ressaltando a sua confiança nela. As  palavras da Sulamita são um verdadeiro poema sobre a fidelidade no amor conjugal. Em um tom solene ela declara: “Eu sou um muro, e os meus seios como as suas torres; sendo assim, fui tida por digna da confiança da minha amada” (8:10). A metáfora do murro é empregada para transmitir a ideia de firmeza, persistência e, provavelmente seja uma alusão à virgindade da sulamita. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt; A história da Sulamita é uma bela ilustração para o amor conjugal. Ele significa que há um pacto de fidelidade entre os amantes, pacto que em hipótese alguma deve ser rompido. Amar significa unir-se em um pacto de fidelidade com a pessoa amada. Há uma tendência bastante equivocada no sentido de restringir a fidelidade conjugal ao aspecto sexual. É um absurdo pensar que o vínculo de fidelidade aplica-se apenas a essa área. Na verdade, a fidelidade conjugal refere-se a todas as áreas da vida. Considerando que o enlace matrimonial é uma entrega total, não há como deixar nenhuma área da vida conjugal fora da abrangência do princípio de fidelidade, por mais insignificante que ela possa parecer. O pacto de fidelidade que é feito durante a cerimônia matrimonial não é quebrado apenas se um dos cônjuges incorrer em adultério. No casamento, a fidelidade e a felicidade andam de mãos dadas. Isso significa que se um dos conjugues não está empregando todos os esforços para tornar o outro feliz, não está sendo fiel ao pacto contraído publicamente. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt; A fidelidade também implica em responsabilidade. A promessa de proteger e cuidar do cônjuge não deve ser entendida apenas como uma declaração sentimental, mas como a expressão de um compromisso que deve ser colocado em prática durante a vida matrimonial.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Postado por J. Marques&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5540263700094980153-1081229706507183160?l=arete5.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arete5.blogspot.com/feeds/1081229706507183160/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5540263700094980153&amp;postID=1081229706507183160&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/1081229706507183160'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/1081229706507183160'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arete5.blogspot.com/2010/03/licoes-sobre-o-amor-em-cantares.html' title='LIÇÕES SOBRE O AMOR EM CANTARES: A FIDELIDADE'/><author><name>J. Marques</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17679065995081840773</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://bp2.blogger.com/_SZlmR_XYuGI/R_xIzlXGxvI/AAAAAAAAAAM/WWBNeCJTOWY/S220/tiberio+093.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5540263700094980153.post-2519035323053217347</id><published>2010-03-22T10:52:00.000-03:00</published><updated>2010-03-22T10:52:30.310-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Lívre-arbítrio'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='escravidão.'/><title type='text'>LUTERO E A ESCRAVIDÃO DA VONTADE - Conclusão</title><content type='html'>&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_SE-oq28v3-g/S4KzpxuVZqI/AAAAAAAAAIc/0Ld7mjyZ2X4/s1600-h/Lutero.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" ct="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_SE-oq28v3-g/S4KzpxuVZqI/AAAAAAAAAIc/0Ld7mjyZ2X4/s320/Lutero.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="color: black;"&gt;&lt;strong&gt;Nós&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt; sabemos que este é um assunto que vem desde a idade média, começado por pelágio, que era uma pessoa eminentemente moral, tornou-se um professor de sucesso em Roma, nos fins do século IV. Britânico por nascimento, era um asceta zeloso. Não se pode dizer com certeza se ele era um monge, mas claramente apoiava ideais monásticas. Ele ressaltava a capacidade de o homem dar os passos iniciais em direção à salvação mediante os seus próprios esforços, sem precisar da graça especial. A pedra fundamental do pelagianismo é a idéia do livre-arbítrio fundamental do homem e sua responsabilidade moral. Ao criar o homem, Deus não o sujeitou, como as demais criaturas, a lei da natureza, mas deu-lhe o privilégio sem igual de cumprir a vontade divina mediante a sua própria escolha. Esta possibilidade de escolher livremente o bem acarreta a possibilidade de escolher o mal. Segundo Pelágio, há três aspectos na ação humana: poder (posse), querer (velle) e a realização (esse). O primeiro vem exclusivamente de Deus; os outros dois pertencem ao homem. Sendo assim, conforme a homem age, merece louvor ou censura. Seja a que for que seus seguidores tenham dito, o próprio Pelágio mantinha o conceito de uma lei divina que proclamava aos homens aquilo que devem fazer e que colocava diante deles a perspectiva de recompensas e castigos sobrenaturais. Se um homem desfruta de liberdade de escolha, é pela expressa generosidade do seu Criador; ele deve usa-la para aquelas finalidades que Deus estabelece. &lt;/div&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Em segundo lugar, Pelágio considerava a graça apenas coma uma ajuda externa fornecida por Deus. Não deixa lugar para qualquer ação especial interior de Deus sobre a alma. Com a palavra “graça”, Pelágio realmente quer dizer o livre-arbítrio em si ou a revelação da lei de Deus através da razão, que nos instrui naquilo que devemos fazer e que nos propõe sanções eternas. Visto que essa revelação se obscureceu através dos maus costumes, a graça agora inclui a lei de Moisés e o ensino e exemplo de Cristo. Essa graça é oferecida livremente a todos. Deus não faz acepção de pessoas. E somente pelo mérito que os homens avançam na santidade. A predestinação divina opera de acordo com a qualidade das vidas que Deus prevê que os homens terão. Já Santo Agostinho, sacerdote em hipona, África do Norte (391), que ali estabeleceu um mosteiro e, mais tarde, foi ordenado bispo. Acreditava que a Salvação do ser humano dependia inteiramente do eterno decreto de Deus, e que tanto os que são salvos quanto os que são perdidos são predestinados assim. Deus, segundo Agostinho, trabalha tanto no exterior do homem quanto no seu interior, pois se Deus não o vivificar, tal homem nunca pode, por si só, ser salvo. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Não há dúvidas que Deus é soberano, mas nós não podemos eliminar a responsabilidade humana pela soberania de Deus. É certo que nós não conseguimos conciliar estas duas coisas, pois elas são como duas cordas que puxamos ao mesmo tempo, e que corremos o perigo de puxar mais uma em detrimento de outra. O fato é que até Lutero nesta sua apologia contra o livre-arbítrio, teve que fazer a seguinte consideração: &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;em&gt;a nós não compete nos intrometermos na vontade secreta de Deus, pois as coisas secretas de Deus estão inteiramente fora do nosso alcance (1 Tm 6.16). Deveríamos dedicar o nosso tempo considerando o Deus encarnado, o Senhor Jesus Cristo, em quem Deus tornou claro para nós o que deveríamos e o que não deveríamos saber (Cl 2.3). É verdade que o Deus que se tornou carne exclamou: “...quantas vezes quis eu... e vos não o quisestes!” Cristo veio a este mundo a fim de realizar, sofrer e oferecer a todos os homens tudo quanto é necessário a sua salvação. Mas alguns homens, endurecidos por causa da vontade secreta do Senhor, rejeitam-nO (Jo 1.5,11). O mesmo Deus encarnado, entretanto, chora e lamenta-se em face da destruição eterna dos ímpios, ainda que, em sua divina vontade, propositalmente Ele os tenha deixado perecer. Não nos cabe perguntar porquê, mas antes, nos prostrarmos admirados diante de Deus. Neste instante alguns dirão que logo que sou empurrado para um canto, evito enfrentar frontalmente a questão, dizendo que não devemos nos intrometer na vontade secreta de Deus. Entretanto, isso não é invenção minha. Foi dessa maneira que Paulo argumentou em Romanos 9.19,21; e Isaias, antes de Paulo (Is 58.2). E evidente que não devemos procurar sondar a vontade secreta de Deus, sobretudo quando observamos que são justamente os ímpios que são fortemente tentados a fazê-Lo. Nos devemos adverti-los a ficar calados e reverentes. Se alguém quiser levar avante essa forma de inquirição, é bem-vindo a faze-lo; porém, descobrir-se-á lutando contra Deus.&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Noutra passagem ele responde a uma suposta pergunta do Por quê Deus não altera a vontade perversa de pessoas como o Faraó? – Ele responde: “Essa questão toca na vontade secreta de Deus, cujos caminhos são inescrutáveis” (Rm 11:33).&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;É nesta vontade secreta de Deus que nós devemos ter cuidado em fazer qualquer afirmação no que tange ou a soberania de Deus ou a responsabilidade humana, pois há vários versículos que falam da responsabilidade do homem, textos como: Gênesis 4:7 “Se procederes bem, não é certo que serás aceito? Se, todavia, procederes mal, eis que o pecado jaz à porta; o seu desejo será contra ti, mas a ti cumpre dominá-lo.” Nós não podemos dizer que Deus estava brincando aqui com Caim, é certo, que como Judas não podia mudar aquilo que Deus tinha previsto na eternidade, mas por outro lado, não podemos culpa a Deus pelo que eles optaram em fazer, pois aquilo que o homem semear, isso também ceifará. (Gálatas 6:7). Logo ele é responsável pelo o que faz. Outra passagem que podemos ilustrar isso está em Mateus 26:24, que diz: “O Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito, mas ai daquele por intermédio de quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor lhe fora não haver nascido!” Nós sabemos que Cristo devia vir pois muito tinha sido tido a respeito dELe, que o mesmo morreria e seria sepultado etc. e até foi o próprio Pai que fez isto, ou seja, levando até o calvário o seu próprio filho. Isaías 53:10 “Todavia, ao SENHOR agradou moê-lo, fazendo-o enfermar; quando der ele a sua alma como oferta pelo pecado, verá a sua posteridade e prolongará os seus dias; e a vontade do SENHOR prosperará nas suas mãos.” E no mesmo verso nós podemos ver que é Ele que dá a Sua própria vida como diz João 10:18, “Ninguém a tira de mim; pelo contrário, eu espontaneamente a dou. Tenho autoridade para a entregar e também para reavê-la. Este mandato recebi de meu Pai.” Apesar de tudo isto, Deus não tira a responsabilidade do ato de Judas, mas diz: “...mas ai daquele por intermédio de quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor lhe fora não haver nascido” . &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Sem dúvida, como disse Lutero, estas coisas pertencem a vontade secreta de Deus. Mas algo gostaria de deixar registrado aqui: o fato de eu não acreditar no livre arbítrio, no que diz respeito ao homem poder se salvar – a não ser que Deus aja, senão o mesmo está perdido –, quero deixar claro também a seguinte verdade: Quando todos aqueles pecadores, que aceitaram Jesus, chegarem ao céu, eles dirão: “Foi o Senhor que nos trouxe aqui”; e quando todos aqueles pecadores que rejeitarem a salvação aparecerem no inferno, eles irão dizer: ‘Fomos nós que recusamos a salvação à nós oferecida”. Deus age com misericórdia para com os que são salvos e com justiça para com todos os que perecem.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Soli Deo Gloria&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: blue;"&gt;&lt;strong&gt;Postado por Elias Lima&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5540263700094980153-2519035323053217347?l=arete5.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arete5.blogspot.com/feeds/2519035323053217347/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5540263700094980153&amp;postID=2519035323053217347&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/2519035323053217347'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/2519035323053217347'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arete5.blogspot.com/2010/03/lutero-e-escravidao-da-vontade.html' title='LUTERO E A ESCRAVIDÃO DA VONTADE - Conclusão'/><author><name>Elias Lima</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16695153110900274435</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='26' height='32' src='http://bp2.blogger.com/_SE-oq28v3-g/R-HClGQv2gI/AAAAAAAAACA/IDXRCJQNYb4/S220/Elias.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_SE-oq28v3-g/S4KzpxuVZqI/AAAAAAAAAIc/0Ld7mjyZ2X4/s72-c/Lutero.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5540263700094980153.post-6831351494776518737</id><published>2010-03-15T09:49:00.005-03:00</published><updated>2010-03-15T09:56:58.093-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='sacrifício'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='investimento'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='missões'/><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;Bendita &lt;/strong&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_EDyGwJylLWU/S54tNP8Hc6I/AAAAAAAAACg/xGIHltcLh30/s1600-h/mÃ£os.jpg"&gt;&lt;strong&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5448842304805106594" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 149px; CURSOR: hand; HEIGHT: 173px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_EDyGwJylLWU/S54tNP8Hc6I/AAAAAAAAACg/xGIHltcLh30/s320/m%C3%A3os.jpg" border="0" /&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/a&gt;&lt;strong&gt;Sociedade&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;span &gt;Todos nós somos investidores. Fazemos investimentos num imóvel, num carro, numa poupança, em bolsas de valores, nos estudos das crianças, etc. Não vejo nada de errado nisto. Agora, quanto temos investido na obra missionária? Quanto temos investido na necessidade de um irmão? Paulo recorda aos presbíteros de Éfeso que é mister socorrer aos necessitados e recordar as palavras do Senhor Jesus: Mais bem-aventurado é dar que receber (Atos 20:35). Será que acreditamos mesmo nesta bem-aventurança? Os filipenses sim.&lt;br /&gt;O apóstolo Paulo expressa a liberalidade financeira dos irmãos de Filipos de duas formas. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span &gt;    Primeiro, as suas ofertas eram um investimento (“Todavia, fizestes bem, associando-vos na minha tribulação.”4:14)&lt;br /&gt;    O verbo “associar” significa partilhar junto, participar em comum. A igreja entrou num empreendimento de “dar e receber”. A igreja deu o que era material para Paulo, e recebeu o que era espiritual (vs.15). Paulo inclusive censura os coríntios por acharem que é demais que o apóstolo recolha o que é material entre eles uma vez que ele semeou o que era espiritual (1Co.9:11; 12-15). O momento da associação dos filipenses foi bem oportuno porque o missionário estava em tribulação.&lt;br /&gt;    A igreja em Filipos se associou ao missionário mesmo sendo pequena e pobre. Além disso, ela não se importou se outras igrejas iriam ajudar também. Ela fez a sua parte. Só para Tessalônica, a igreja mandou ofertas duas vezes (15). Isto mostra o cuidado dos filipenses pelo apóstolo e a visão missionária deles, pois Paulo estava pregando em outro lugar.&lt;br /&gt;    Ainda falando em um investimento, Paulo diz que aquelas ofertas são investimentos seguros, que resultarão em crédito para os filipenses (vs17). Este verso está cheio de termos comerciais. O primeiro é “donativo”, que é um termo técnico para a exigência de pagamento de juros. O segundo é “fruto”, aqui significando lucro ou juros. O verbo aumentar é um termo bancário regular para crescimento financeiro. Crédito é conta. Em outras palavras, Paulo está dizendo: “Aguardo os juros que serão creditados em vossa conta”.&lt;br /&gt;    Algumas pessoas tentam justificar sua negligência em cooperar financeiramente com missões alegando pobreza, ou renda baixa. Isto, contudo, cai por terra quando olhamos para o exemplo dos filipenses. Não há pobreza que justifique a nossa mesquinhez.&lt;br /&gt;    Além de investir, gostamos também de nos associar. Seja sócio de um missionário. Partilhe com ele das bênçãos que Deus dá a você. Quando somos abençoados financeiramente, pensamos logo no tipo de investimento que vamos fazer. Naquele momento não esqueça que há muitos missionários e irmãos em necessidade.&lt;br /&gt;    Além de um investimento, contribuir com a obra missionária é um sacrifício agradável a Deus (4:18).&lt;br /&gt;    O apóstolo utiliza duas expressões. A primeira é “Aroma suave”. Como o bom aroma que subia dos sacrifícos do Antigo Testamento (Lv.1:9,13). A outra é “Sacrifício aceitável e aprazível”. É o tipo de sacrifício que não é rejeitado, como foi o de Saul e dos sacerdotes no tempo de Malaquias.&lt;br /&gt;Em conseqüência da morte de Cristo, não há sacrifícios de animais que podemos oferecer a Deus que sejam aceitáveis. Porém, há sacrifícios que Deus não só aceita, como também se agrada. Devemos oferecer nossos corpos (Rm.12:1); devemos oferecer sacrifício de louvor (Hb1 13:15); devemos oferecer sacrifícios de dinheiro ou posses (Filipenses).&lt;br /&gt;   Há algum tempo atrás ouvi uma história de uma mulher que dizia que a carteira de seu esposo ainda não tinha sido alcançada pela graça de Deus. Seria essa também a sua história?&lt;br /&gt;Pr. José Roberto&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5540263700094980153-6831351494776518737?l=arete5.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arete5.blogspot.com/feeds/6831351494776518737/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5540263700094980153&amp;postID=6831351494776518737&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/6831351494776518737'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/6831351494776518737'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arete5.blogspot.com/2010/03/bendita-sociedade-todos-nos-somos.html' title=''/><author><name>José Roberto</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11601250350139373529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://4.bp.blogspot.com/_EDyGwJylLWU/Sl3s4jKyBMI/AAAAAAAAAAs/QAFKSs0D8fM/S220/usaf+014.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_EDyGwJylLWU/S54tNP8Hc6I/AAAAAAAAACg/xGIHltcLh30/s72-c/m%C3%A3os.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5540263700094980153.post-3282693788177785970</id><published>2010-03-05T17:21:00.015-03:00</published><updated>2010-03-11T21:54:44.240-03:00</updated><title type='text'>ABORTO: Como A Bíblia Considera Uma Criança Não Nascida?</title><content type='html'>&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_6p4xANixCJo/S5FuflLOVsI/AAAAAAAAABs/FLYMHUkLiFo/s1600-h/pregnant_woman_walking.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"&gt;&lt;img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5445254913301829314" src="http://4.bp.blogspot.com/_6p4xANixCJo/S5FuflLOVsI/AAAAAAAAABs/FLYMHUkLiFo/s320/pregnant_woman_walking.jpg" style="cursor: hand; float: left; height: 320px; margin: 0px 10px 10px 0px; width: 170px;" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;/span&gt;Certa filha chegou para a mãe e disse: mãe! Eu ultrapassei as barreiras do namoro, e o resultado é que estou grávida.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;/span&gt;A mãe assustada com o que a sua filha tão querida e amada dissera, disse: quem é o pai?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;/span&gt;A filha disse: é fulano.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;/span&gt;Manda chamá-lo aqui, porque eu quero ter uma conversa com ele, disse a mãe.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;/span&gt;Quando o pai chegou, a mãe da filha grávida perguntou: como será, você vai assumir a criança?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;/span&gt;O pai respondeu: a gente pode conversar melhor, e ver a possibilidade dela abortar.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;/span&gt;A mãe da filha grávida, assustada, e alterada disse: você é louco? Como você pode ser capaz de querer cometer um ato tão cruel como este, isso é assassinato. Olha aqui, se você não é homem para assumir o que você fez, eu sou mulher suficiente para criar esta criança, mas um ato desse não será praticado.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;/span&gt;A palavra aborto já não assusta mais a maioria das pessoas vivas neste planeta. Houve o tempo quando essa palavra era sinônimo de ódio e desrespeito à vida, quando lábios humanos pronunciavam-na como crime e quando só os homens de comportamento não-humano ousavam usá-la como alternativa para os problemas relacionados à gravidez indesejável.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;/span&gt;Atualmente, muitos países no mundo liberaram o aborto e milhares de pessoas o praticam. O aborto já se constitui numa das mais sérias epidemias que acometeram a sociedade humana. Como disse Caio Fábio D’Arújo, o aborto “tem matado mais que guerras e homicídios. Tem destruído mais do que o violento trânsito das ruas das grandes cidades. Tem ceifado mais vidas que o câncer”.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;/span&gt;Sem sombras de dúvidas, e de acordo com a constituição de nosso País, o aborto é crime, é um assassinato. E como disse George W. Knight III “o motivo de nossa preocupação, como cristãos, está no fato de ser ela uma criança ainda não nascida cuja vida é aniquilada. É inevitável e apropriado que os cristãos abordem este assunto a partir do ponto de vista divino quanto à vida humana, conforme expresso no sexto mandamento: “Não matarás” (Êx.20:13).&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;/span&gt;É importante, então, saber como a palavra de Deus considera uma criança não nascida, para termos uma posição, como cristãos, a respeito do aborto.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;/span&gt;DEFININDO O ABORTO.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;b&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;Antes de analisarmos o como a palavra de Deus considera uma criança não nascida, é necessário definirmos o que exatamente é o aborto.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;/span&gt;Tecnicamente, abortar é, com ou sem autorização, tirar uma criança do ventre da mãe, ainda viva e deixar morrer, ou depois de ter sido matada ser retirada, com ou sem motivos. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif; font-size: 16px;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Segundo George W. Knight III, o termo aborto indica “a expulsão de uma criança viva do ventre materno, pela instrumentalidade humana, com o objetivo de que a criança seja exterminada”&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;sup&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;1&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/sup&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Aborto é usar “métodos humanos e cruéis” para matar, ou seja, é tirar a vida de uma pessoa inocente, e indefesa.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Abortar é assassinar, e por causa disto é uma ofensa contra Deus. Abortar é pecar.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;A BÍBLIA E A CRIANÇA NÃO NASCIDA: Humana ou Sub Humana?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Alguns grupos, e até mesmos cristãos são a favor do aborto por dizerem que o “feto”, ou seja, a criança não nascida é sub humana. Porém, como a Palavra de Deus considera o nascituro? É humano ou não? &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Ainda há outros que dizem que a partir de um determinado tempo é que o nascituro passa a ser humano. Diante disso, nos perguntamos: quando que uma pessoa se torna realmente uma pessoa. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Neste ponto, então, se faz necessário analisarmos algumas passagens que mostram como a Palavra de Deus considera o nascituro.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Êxodo 21:22-25.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;"&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Se homens brigarem, e ferirem uma mulher grávida, e forem causa de que aborte, porém sem maior dano, aquele que feriu será obrigado a indenizar segundo o que lhe exigir o marido da mulher; e pagará como os juízes lhe determinarem. Mas, se houver dano grave, então, darás vida por vida, olho por olho, dente por dente, mão por mão, pé por pé, queimadura por queimadura, ferimento por ferimento, golpe por golpe".&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;i&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Essa passagem é freqüentemente citada como um dos pontos de apoio da presente questão. Fala a respeito de se ferir uma mulher grávida de sorte que ela aborte. Segue-se, então, a frase tanto na forma negativa quanto na positiva: “porém sem maior dano” e “mas se houver dano”. Com referência à última, então, é dada a lei da igualdade de punição: “então darás vida por vida...”&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;A lei nesta passagem é que a pessoas que causou algum dano à uma mulher grávida, pagará pelo dano que Fez. Se o dano foi algo simples, ele pagará com algo simples. Se, porém, o dano foi a morte, ele pagará com sua morte.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Neste caso, a questão exegética é se a própria criança está, ou não, incluída nas palavras: “mas se houver dano”. Ou seja, se a morte que o texto se refere, fala também da morte da criança. Se estiver, então esta passagem é uma prova de que a morte de uma criança não nascida é considerada como a morte de um ser humano, o que, na teocracia de Israel do Antigo Testamento, é punível com “vida por vida”. Tal correlação deveria salientar que a criança é considerada como humana, igual a um adulto, em termos de humanidade. “Claro que, não sendo este um aborto premeditado, só se pode concluir que se um aborto acidental foi assim considerado, quanto mais o aborto intencional estará sujeito à pena de morte”&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;sup&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;2&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/sup&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Alguém poderia argumentar: se, porém, a criança não está incluída no “dano”, é de outra forma a prova de que o Antigo Testamento considerava a criança menos humana e que o aborto não é uma violação da santidade da vida humana.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Porém, essa passagem não pode ser interpretada assim, porque se a criança não está incluída no “dano”, isso não dá base para dizer que a criança é menos humana, mas apenas indica que o causador do dano não era tido como responsável por uma morte indireta e não intencional.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Mesmo que a criança não esteja incluída no “dano”, não é base para dizer que a criança ainda não é humana.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Salmo 51:5.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;"Eu nasci na iniqüidade, e em pecado me concebeu minha mãe".&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif; font-style: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;i&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Aqui se esclarece a identificação da humanidade da criança, e, ao mesmo tempo, se exclui qualquer tendência para dizer que isso não passa de uma mera licença poética. “&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="color: black;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Eu nasci na iniqüidade, e em pecado me concebeu minha mãe&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span style="color: black;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;”. A afirmação de Davi é que ele estava marcado e caracterizado pelo pecado desde o momento da sua concepção no ventre da mãe.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif; font-style: normal;"&gt;&lt;span style="color: black;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Falar sobre alguém no instante da sua concepção, e fazê-lo nos termo de pecaminosidade, é afirmar a sua humanidade desde o instante da concepção. A pessoas que fala de si mesmo como humano “eu” que ao nascer estava em iniqüidade (v.5a) é a mesma que foi concebida em pecado pela sua mãe.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif; font-style: normal;"&gt;&lt;span style="color: black;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;A iniqüidade e o pecado não são nem o ato sexual da concepção, pois foi Deus quem instituiu o casamento com sexo, nem o ato de nascimento, pois Cristo nasceu como um humano qualquer e não era pecador, pelo contrário, são a pecaminosidade inerente ao salmista, e a todas as pessoas, desde o memento de sua existência como se humano.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif; font-style: normal;"&gt;&lt;span style="color: black;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Portanto, esta passagem é mais uma prova de que a Palavra de Deus considera uma criança não nascida, como um ser humano, exatamente igual a um ser humano adulto.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif; font-style: normal;"&gt;&lt;span style="color: black;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Jeremias 1:4-5.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif; font-style: normal;"&gt;&lt;span style="color: black;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;"A mim me veio, pois, a palavra do SENHOR, dizendo: Antes que eu te formasse no ventre materno, eu te conheci, e, antes que saísses da madre, te consagrei, e te constituí profeta às nações".&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif; font-style: normal;"&gt;&lt;span style="color: black;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;i&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Esta passagem começa com a afirmação que o Senhor conhecia Jeremias antes mesmo de o formar no ventre materno.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif; font-style: normal;"&gt;&lt;span style="color: black;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Expressões tais como conhecer, formar, consagrar, que são comumente usadas para seres humanos, foram usadas para Jeremias, antes dele nascer, ainda no ventre. Portanto, essas expressões indicam que Jeremias é considerado, pelo próprio Deus, como ser humano enquanto no ventre.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif; font-style: normal;"&gt;&lt;span style="color: black;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;O fato de que Deus o conhecia ou o escolheu mesmo antes de começar sua existência no ventre materno, não nega o fato de que, o que estava formado no ventre era uma pessoa humana, reconhecida e considerada por Deus como tal.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif; font-style: normal;"&gt;&lt;span style="color: black;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;CONCLUSÃO&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif; font-style: normal;"&gt;&lt;span style="color: black;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Além dessas passagens citadas, há várias outras passagens que mostram como a Palavra de Deus considera uma criança não nascida, o nascituro.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif; font-style: normal;"&gt;&lt;span style="color: black;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;As comprovações das Escrituras não se restringem apenas nessas. A Bíblia é unânime ao considerar o nascituro como ser humano. E ao considerá-lo humano, isso indica que o aborto voluntário é a violação de um dos mandamentos de Deus: “Não matará”.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif; font-style: normal;"&gt;&lt;span style="color: black;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Não há praticamente, uma passagem que trate direta e abertamente sobre o aborto, proibindo. Com isso, alguns podem até dizer: já que a Bíblia não proíbe, não é errado praticar. Porém, quanto a isso George W. Knight III diz: “na Bíblia, a dispersão de referência quanto a uma determinada questão só vem indicar uma forte e subjacente comprovação ou mesmo concordância com ela”&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;sup&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;3&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/sup&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;. Um exemplo disso é a Ceia do Senhor, pois praticamente é omitida nas epístolas, porém, se não fosse o problema em Corinto, não existiria mais nenhuma passagem falando diretamente.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif; font-style: normal;"&gt;&lt;span style="color: black;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: italic; font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Portanto, a falta de referência explícita quanto ao aborto só pode, também indicar que as Escrituras entendem que ele já foi levado em consideração na proibição geral de homicídio. Pois, se a criança não nascida é considerada pela Palavra de Deus como um ser humano, logo matar uma criança dessas é matar um ser humano, e isso é assassinato, e assassinato é proibido por Deus.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 18pt; text-align: justify;"&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="color: black;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif; font-size: 16px;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;__&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;_________________________&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span lang="EN-US"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"&gt;1. Geroge W. Knight III in Os Puritanos&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span lang="EN-US"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"&gt;2. Geroge W. Knight III. Op cit&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang="EN-US"&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"&gt;3. Geroge W. Knight III. Op cit&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #000099;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;Postado por Pr. Figueiredo&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5540263700094980153-3282693788177785970?l=arete5.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arete5.blogspot.com/feeds/3282693788177785970/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5540263700094980153&amp;postID=3282693788177785970&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/3282693788177785970'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/3282693788177785970'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arete5.blogspot.com/2010/03/aborto-como-biblia-considera-uma.html' title='ABORTO: Como A Bíblia Considera Uma Criança Não Nascida?'/><author><name>J S Figueirêdo</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17572483989419011307</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://bp3.blogger.com/_6p4xANixCJo/SAde8_XTLdI/AAAAAAAAAAU/arqIfK_gZKE/S220/Figa+03.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_6p4xANixCJo/S5FuflLOVsI/AAAAAAAAABs/FLYMHUkLiFo/s72-c/pregnant_woman_walking.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5540263700094980153.post-8166238818920473742</id><published>2010-03-04T13:36:00.000-03:00</published><updated>2010-03-04T13:36:22.658-03:00</updated><title type='text'>A VOZ QUE CLAMA NO DESERTO</title><content type='html'>&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_SE-oq28v3-g/S46dMCzng9I/AAAAAAAAAI0/zpYhFxU0ZXg/s1600-h/Johnbaptist.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" kt="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_SE-oq28v3-g/S46dMCzng9I/AAAAAAAAAI0/zpYhFxU0ZXg/s320/Johnbaptist.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: x-large;"&gt;&lt;strong&gt;J&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;oão Batista tornou-se alvo de uma grande festa popular em nosso país. Uma mistura de religião e festa secular, o São João é tudo menos uma lembrança ao primo do nosso Senhor Jesus. A festa joanina ou junina tem a ver com o mês de junho. Toda a tradição de fogueira, balões, namoro, etc não tem relação com o são João Batista da bíblia, mas ao da tradição católica, que é (segundo a lenda) o responsável pelo ano bom de chuva. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;João Batista ou João, o batista, deve ser lembrado pela sua entrega total a missões. Ele figura o último dos profetas e o primeiro dos missionários. Jesus chega a afirmar que ele é o maior dos nascidos de mulher, até o reino. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;O que a bíblia diz sobre essa pessoa tão singular?&lt;strong&gt; &lt;/strong&gt;Lucas 3:1-20 &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Os antecedentes de João Batista&lt;/strong&gt;. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A voz viva da profecia mantivera-se silenciosa desde o último dos profetas do A.T. 400 anos de silêncio. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Ao invés da voz profética, houve duas correntes de vida religiosa: Escribas, onde a vontade de Deus é a obediência às interpretações da lei dada por eles; apocalípticos, os quais acrescentavam à lei suas esperanças de uma salvação nacional em termos apocalípticos. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Muitos movimentos lideraram rebeliões políticas e militares contra Roma naqueles dias. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Outros movimentos resolveram se separar de Jerusalém e de qualquer forma de civilização associada com Roma. Foi assim que surgiu a comunidade de Qumram, uma comunidade legalista e sectarista, regida por altos preceitos e rígida disciplina. É desta comunidade que devemos os manuscritos mais importantes da Bíblia. João teve um grande acesso e influencia nessa e dessa sociedade. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;João cresceu em meio a essa confusão religiosa, bem parecida com nossos dias. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Nascimento e educação&lt;/strong&gt;. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Filho de um sacerdote chamado Zacarias e uma Levita chamada Isabel. Sua mãe era estéril e ambos avançados em dias – Lucas 1:5-23. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Apesar da impossibilidade de ter filhos, eles não desistiram. Oravam sempre! &lt;br /&gt;Deus respondeu a sua oração e enviou um anjo para dar a notícia – v 13. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;O menino deveria ser criado na rígida disciplina dos nazireus: não poderiam beber vinho nem bebida forte, pois seria cheio do Espírito Santo; ele converteria muitos dos filhos de Israel; iria adiante do Senhor no poder e espírito de Elias. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Seis meses depois o mesmo anjo Gabriel foi enviar a mensagem de outra gravidez miraculosa a jovem Maria, prima de Isabel (Lc 1:36). &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;João nasceu e cresceu na dura disciplina ascética. Foi morar no deserto da Judéia onde se vestia com pêlos de camelos e um cinto de couro; incorporou uma dieta a base de mel silvestre e gafanhotos. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A disciplina de João incluía Jejum – Lc 7:33 “pois veio João batista, não comendo pão e bebendo vinho” Mc 2:18 “ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando”. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Além do Jejum a disciplina incluía a oração – Lc 11:1 – “um dos seus discípulos (de Jesus) lhe pediu: Senhor, ensina-nos a orar como também João ensinou aos seus discípulos”. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;A pregação de João Batista.&lt;/strong&gt; Mateus 3:1ss. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O arrependimento e mudança de vida. Para o profeta não somente os gentios/pagãos deveriam se arrepender, mas o povo escolhido de Deus estava precisando de arrependimento e mudança de vida. A mensagem de João foi, portanto, um choque para os religiosos que acreditavam na eleição de seu povo, mas descartavam a necessidade de uma vida santa. (Lucas 3:7-8). João responde a pergunto do povo: “que havemos de fazer?” (Lucas 3:10-14). &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A chegada do Reino de Deus. Todo judeu daquela época esperava o estabelecimento do reino. Porém as interpretações eram variadas: a maioria pensava num reino visível, (Lucas 17:21) Os fariseus esperavam um reino político/social, Jesus disse que o reino é marcado pela sua presença; a vinda de Jesus inaugurou a nova era/fase do reino de Deus. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O batismo. João praticava um batismo, que era a imersão do crente na água; um símbolo visível de que a pessoa acreditava na sua mensagem e estava disposta a mudar sua vida. Mateus 3:11-12 - o profeta aproveita para falar de um batismo muito superior: o batismo com o Espírito para o justos e o batismo com fogo para os ímpios. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Jesus o cordeiro de Deus que tira o pecado do mundo. (João 1:29) João reconheceu Jesus como o Messias do mundo. Ele sabia que não era o Messias (João 1:19-23). O seu alvo pessoal era promover a glória de Jesus: “convém que ele cresça e que eu diminua” (3:30). &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Jesus e João.&lt;/strong&gt; &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A semelhança. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Os primeiros discípulos eram do grupo de João – João 1:35-37. Isso demonstra que a vida e obra de João tinha muita conexão com o estilo que nosso Senhor Jesus escolheu para si. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A pregação de Jesus é uma extensão da mensagem de João: o arrependimento, a chegada do reino, o batismo, etc. – Mt 3:8; Lc 13:1-9. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ensinou seus discípulos a orar como João – Lc 11:1-4. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Rejeitou a expectativa do povo escolhido sem arrependimento – Mt 3:9. Israel queria um messias diferente daquele que João e Jesus anunciaram. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;A diferença. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;João é um asceta, Jesus é aberto ao mundo. Jesus foi chamado de glutão e beberrão. Não que Ele fosse, mas comparando com João e os nazireus e a expectativa do messias, Jesus foi interpretado como um bêbado (Mateus 11:18-19). &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;João fica na expectativa, Jesus é o cumprimento. O povo ainda questionou João a procura do messias, o qual apontou para o verdadeiro Cristo, seu primo. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;João fica no âmbito da lei, Jesus inicia o evangelho. João está situado no limiar de duas eras, aquela marcada pelo pecado e regida pela dura lei de Moisés e saudando de longe o cumprimento da nova era marcada pela graça do evangelho de Cristo. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;A morte de João Batista.&lt;/strong&gt; &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Falou contra o pecado de Herodes. Mt 14:4-12. O batista era um homem um verdadeiro profeta, que via o pecado como uma ofensa a Deus e que deve ser combatido, mesmo que praticado por um regente pagão e zombador da fé judaica. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Foi lançado na prisão. A tentativa de Herodes era amedrontar o profeta, mas não conseguiu. O rei temeu matar João, com medo de desencadear uma revolta. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Da cadeia João mandou mensageiros a Jesus: Mateus 11:2 – João não ficou em dúvida sobre sua vocação e ministério, mas se Jesus era de fato o Messias, pois ainda não tinha batizado com o Espírito e fogo. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Jesus aproveita para ilustrar a dignidade do reino de Deus: v 11 – João figura o maior e ultimo dos profetas, mas o menor do reino dos céus é maior do que João. O reino está operando no mundo e o menor desta era é maior porque desfruta e conhece bênçãos maiores que as desfrutadas por João: a comunhão pessoal com o messias. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Assim a única festa associada a João batista é da sua morte: decapitação. A festa junina não tem, portanto, qualquer vinculo com João, o batista. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Pr. Francimar Lima&lt;/strong&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5540263700094980153-8166238818920473742?l=arete5.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arete5.blogspot.com/feeds/8166238818920473742/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5540263700094980153&amp;postID=8166238818920473742&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/8166238818920473742'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/8166238818920473742'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arete5.blogspot.com/2010/03/voz-que-clama-no-deserto.html' title='A VOZ QUE CLAMA NO DESERTO'/><author><name>Elias Lima</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16695153110900274435</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='26' height='32' src='http://bp2.blogger.com/_SE-oq28v3-g/R-HClGQv2gI/AAAAAAAAACA/IDXRCJQNYb4/S220/Elias.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_SE-oq28v3-g/S46dMCzng9I/AAAAAAAAAI0/zpYhFxU0ZXg/s72-c/Johnbaptist.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5540263700094980153.post-999068359894375409</id><published>2010-02-26T16:56:00.003-03:00</published><updated>2010-02-26T23:06:32.401-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Poesia'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Amor'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Fidelidade'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Cantares'/><title type='text'>LIÇÕES SOBRE O AMOR EM CANTARES: O PODER DO AMOR</title><content type='html'>&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_SE-oq28v3-g/S4h-AhYff6I/AAAAAAAAAIs/wVshxiGYK2E/s1600-h/True_Love_Waits_by_DefaultFaith5B15.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" kt="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_SE-oq28v3-g/S4h-AhYff6I/AAAAAAAAAIs/wVshxiGYK2E/s320/True_Love_Waits_by_DefaultFaith5B15.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;As figuras empregadas por Salomão para falar do amor enquanto um vínculo poderoso são ricas em detalhes, algo que, em virtude de sua beleza estilística, desafia a sensibilidade de qualquer poeta. Há no texto, dois grupos de metáforas, cada um expressando um aspecto do poder do amor conjugal. O primeiro grupo – morte, sepultura e fogo – apontam para o poder incontrolável e devastador do amor. Nessa seqüência de figuras há aquilo que os estudiosos da literatura sapiencial denominam paralelismo gradativo. A morte indica o fim da existência, a sepultura refere-se à autenticação pública da morte e o fogo é usado em várias passagens para representar a destruição definitiva dos maus. A destruição, portanto, vai ganhando intensidade na medida em que as figuras são apresentadas. O que nos chama a atenção nesse texto é fato do sábio empregar figuras de poder destrutivo para representar o caráter poderoso do amor conjugal. Tanto a morte quanto a sepultura e o fogo são elementos ligados à destruição das coisas. A morte representa a destruição da existência terrena, a sepultura representa a destruição do corpo e o fogo a perdição final dos homens maus. Por que o sábio lança mão dessas figuras para ilustrar o amor?&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Quando olhamos rapidamente as páginas da literatura, observamos que, ao longo da história, os poetas empregaram a figura do sol, do mar, das estrelas e até do próprio Deus para expressar o poder que envolve o amor conjugal. Em meu conhecimento extremamente limitado da literatura mundial, não me lembro de um poeta, além de Salomão e de Camões que afirmou que o amor é um fogo que arde sem se ver, que tenha recorrido às figuras da morte, da sepultura e do fogo para expressar o caráter poderoso do amor. Qual seria a razão do sábio ter empregado um procedimento tão radical? Porque será que ele não diz que o amor é como a flor que nasce em terra seca, como as ondas do mar que marcham incontroláveis ou como o sol que dispersa as trevas noturnas? &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Em primeiro lugar, deve ser dito que Salomão não está querendo dizer que o amor conjugal é um sentimento necessariamente destrutivo. Na verdade, ao empregar estas metáforas, ele deseja ressaltar o grande poder que está associado ao amor conjugal. Por isso ele recorre a figuras que possuem um conteúdo expressivo tão forte, tão contundente. Além disso, é como se ele quisesse nos lembrar que o amor, quando vivenciado de forma equivocada, pode ser dotado de um potencial destrutivo. O amor conjugal não é necessariamente destrutivo, mas, em virtude do seu imenso poder é capaz de tornar-se destrutivo, pode causar danos irreparáveis aos amantes que usufruírem-no da forma incorreta. Usado de forma incorreta o amor pode se transformar em ciúme possessivo, em sensualidade, adultério e pornografia. Certamente, os publicitários conhecem esse pode do amor quando exploram de forma apelativa a nudez em suas campanhas publicitárias. Ninguém em sã consciência negará que no amor conjugal há o elemento instintivo e impulsional. Se este elemento não for controlado o poder do amor pode se tornar destrutivo. Na verdade, não controlar esse elemento significa vivenciar o amor conjugal de forma equivocada. Pensemos no exemplo de uma esposa que esconde o uniforme do esposo porque não deseja que ele vá jogar bola com os amigos, ou o esposo que não aceita o fato de sua esposa trabalhar fora, ou mesmo aquele que, em um ato extremo, é capaz de tirar a vida da pessoa que afirma amar. Todos estes exemplos apontam, em maior ou menor grau, para o poder destrutivo do amor conjugal, uma forma equivocada de amor conjugal, para ser mais preciso. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;O segundo grupo de metáforas empregado por Salomão é ainda mais forte em seu conteúdo expressivo. Neste trecho ele emprega a figura do fogo em diferentes graus de intensidade. Com isso o autor do Cântico dos cânticos tenciona falar dos graus de poder do amor. O sábio começa a sua seqüência de metáforas comparando o amor a uma brasa. O termo hebraico gahelet empregado nesta passagem aplica-se ao carvão de madeira usado para cozinhar, aquecer e queimar incenso. As brasas ardentes podem aplicar-se figuradamente à destruição do herdeiro único de uma família (II Sm. 14:7), ao caráter destrutivo das contendas (Pv. 26:21) e ao juízo divino (Sl. 120:4; 140:10). &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;O segundo elemento apresentado no texto é a figura da labareda. As labaredas são do Senhor como se o sábio quisesse enfatizar a procedência divina do amor conjugal e, ao mesmo tempo, o seu caráter sacrificial. A expressão “labaredas do Senhor” nos remete às oferendas que eram queimadas a Deus. Trata-se do fogo que adquiriu maior intensidade. É fácil apagar o fogo de uma brasa, basta que lancemos um pouco de água sobre ela. Às vezes, nem é necessário lançar água sobre ela, basta tirá-la do braseiro. O fogo que assumiu a forma de labareda, entretanto, em virtude de sua maior intensidade, é muito mais difícil de ser apagado. Para termos uma idéia disso basta nos lembrarmos daquelas reportagens sobre incêndios florestais. Sempre que elas ocorrem, os bombeiros têm muita dificuldade para controlá-la e só conseguem fazê-lo depois de gastar muito suor e água. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;O terceiro estágio do fogo empregado por Salomão não aparece de forma explícita como os anteriores, mas é possível deduzi-lo através da expressão empregada pelo sábio. Segundo ele, as muitas águas não poderiam apagar o amor nem os rios afogá-lo. Que estágio do fogo nem mesmo as águas de um rio podem apagar? Trata-se do vulcão. Em um verdadeiro espetáculo da natureza, quando os vulcões entram em erupção, as suas larvas são capazes de penetrar as águas do mar e manter acesa a sua chama ardente. No vulcão o fogo atinge o seu mais alto grau de intensidade e calor, intensidade à qual nem mesmo o frio das águas podem deter. Com essa figura o paralelismo gradativo do sábio atinge seu clímax. É fácil apagar o fogo em forma de brasa, quando esse fogo se converte em labaredas a tarefa se torna mais difícil, quanto ele se torna vulcão, é praticamente impossível apagá-lo. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;A figura empregada por Salomão fala de uma forma muito profunda sobre os graus de poder do amor. Há momentos em que ele pode ser comparado a uma brasa, às vezes ele ganha a intensidade de uma labareda, às vezes, de um vulcão. Esse princípio possui implicações bastante decisivas para o relacionamento conjugal. A principal delas consiste no fato que, quanto maior for a intensidade do amor, mais difícil será para desfazer o laço conjugal. Casamentos que se desfazem com facilidade é porque o seu amor é apenas uma brasa que pode ser apagada facilmente pelas frias águas dos problemas diários. Quando o amor é como o fogo de um vulcão, nem mesmo os mares de tribulações que se arremessam contra o casal, podem apagar ou destruir o amor. Pelo contrário, ele sempre sai dos problemas mais fortalecido.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Como deve ser o processo gradativo do poder do amor? Muitas pessoas têm a seguinte compreensão do amor conjugal: quando ele começa, na época do namoro , é tão intenso e incontrolável como as larvas de um vulcão. Vem o casamento e ele perde a intensidade inicial e se transforma em uma labareda. Após os dez anos de casamento, às vezes menos, quando passa a lua de mel e surgem os filhos, ele se transforma em uma simples brasa cuja intensidade, nem de longe, lembra aquele ardor inicial. Essa concepção é totalmente equivocada. O verdadeiro amor conjugal realiza o movimento inverso. Ele começa como uma brasa, evolui para uma labareda e depois ganha a intensidade de um vulcão. È claro que não estamos restringindo o amor conjugal apenas a sua dimensão física. Já foi falado que o simples apetite físico que encontra realização no ato sexual é apenas um dois componentes do amor conjugal. Há também neste sentimento sublime um profundo prazer de ordem espiritual. Na verdade, o componente físico tende a perder a intensidade com o passar do tempo. Os casais mais idosos sabem muito bem do que estou falando. A perda de intensidade do componente físico do amor conjugal não significa necessariamente que ele está perdendo a intensidade. Na verdade, na medida em que vai se tornando cada vez mais espiritual, ele vai adquirindo maior intensidade, e, quanto mais espiritual o amor conjugal se torna, maior se torna o seu poder. É verdade que, em virtude dos problemas aos quais o relacionamento conjugal está exposto, o casal passará por momentos em que o fogo do amor terá a sua intensidade diminuída, mas ele não demorará em ser restaurado à sua harmonia inicial. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: blue;"&gt;&lt;strong&gt;Postado por J. Marques&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5540263700094980153-999068359894375409?l=arete5.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arete5.blogspot.com/feeds/999068359894375409/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5540263700094980153&amp;postID=999068359894375409&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/999068359894375409'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/999068359894375409'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arete5.blogspot.com/2010/02/licoes-sobre-o-amor-em-cantares-o-poder.html' title='LIÇÕES SOBRE O AMOR EM CANTARES: O PODER DO AMOR'/><author><name>J. Marques</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17679065995081840773</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://bp2.blogger.com/_SZlmR_XYuGI/R_xIzlXGxvI/AAAAAAAAAAM/WWBNeCJTOWY/S220/tiberio+093.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_SE-oq28v3-g/S4h-AhYff6I/AAAAAAAAAIs/wVshxiGYK2E/s72-c/True_Love_Waits_by_DefaultFaith5B15.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5540263700094980153.post-5723487136264400097</id><published>2010-02-19T15:01:00.000-02:00</published><updated>2010-02-19T15:01:49.320-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Livre-arbítrio'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Escravidão da Vontade'/><title type='text'>LUTERO E A ESCRAVIDÃO DA VONTADE - PARTE IV</title><content type='html'>&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_SE-oq28v3-g/S2xRCGn7FuI/AAAAAAAAAIM/1gANkobZxx8/s1600-h/Lutero+02.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" kt="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_SE-oq28v3-g/S2xRCGn7FuI/AAAAAAAAAIM/1gANkobZxx8/s320/Lutero+02.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;strong&gt;IV. Lutero conclui fazendo o seguinte apelo a Erasmo&lt;/strong&gt;:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Agora, meu Erasmo, peco-te, por Cristo, que cumpras o que prometeste; pois prometeste ceder ao que ensina algo melhor. Esquece a consideração de pessoas! Admito que és um grande homem e dotado por Deus com muitos dos mais nobres dons, para não falar dos demais, de teu talento, erudição e da eloqüência quase milagrosa. Eu, no entanto, nada tenho e nada sou, a não ser que quase me possa gloriar de ser cristão. Além disso elogio e gabo muito em ti o seguinte: és o único que atacou a questão em si, isso é, a questão essen¬cial, e näo me fatigaste com aqueles assuntos secundários sobre o papado, o purgatório, as indulgências e outras coisas deste tipo que mais são frivolidades do que questões [sérias], pelas quais ate agora quase todos tentaram caçar-me em vão. Tu como único reconheceste o ponto central de toda [controvérsia] e pegaste a coisa pela gravata; por isso te agradeço de coração. Pois com este tema gosto de ocupar-me muito mais, sempre que as circunstâncias e o tempo o permitem. Se aqueles que ate agora me agrediram tivessem feito isso, se ainda o fizessem aqueles que apenas insistem em novos espíritos, em novas revela¬cões, teríamos menos sedições e seitas, e mais paz e concórdia. Mas foi desta maneira que Deus castigou nossa ingratidão por meio de Satanás. Se, porém, não podes tratar desse assunto de forma diferente do que o fizeste na Diatri¬be, desejaria muitíssimo que te satisfaças com teu dom e que te dediques a cul¬tivar, enobrecer, fomentar as ciências e as línguas, como o vinhas fazendo até agora com grande sucesso e louvor. Com este trabalho também prestaste um grande serviço a mim e confesso que te devo muitas coisas, e, por certo, nes¬te sentido, te tenho muita estima e sincera admiração. Deus ainda não quis até agora que estivesses a altura desta nossa causa. Peco-te, porém, entender que nada disso é dito com arrogância. Rogo, porém, que em futuro próximo o Se¬nhor te faça tão superior a mim neste assunto como és superior a mim em to¬das as demais coisas. Pois näo é nenhuma novidade se Deus instrui a Moisés por meio de Jetro e ensina a Paulo por meio de Ananias”. Quando, porém, dizes que seria errar o alvo de longe se tu ignorasses a Cristo, julgo que tu próprio deves ver como está a situação. Pois nem todos irão errar se erramos tu e eu. E Deus que é anunciado admiravelmente em seus santos, para que consideremos santos aqueles que estão mais distantes da santidade. E visto que és humano, pode acontecer com facilidade que não entendas de forma correta ou não examines com suficiente diligência as Escrituras e os ditos dos pais, sob cuja orientação crês alcançar o alvo. Isso o denun¬cia com clareza suficiente o fato de escreveres que não fazes assertivas, mas apenas comparações. Assim não escreve a pessoa que tem uma visão profun¬da do assunto e o entende corretamente. O Senhor, porém, de quem é a causa que defendo, te ilumine e faça de ti um vaso para honra e gloria. Amém.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="color: blue;"&gt;&lt;strong&gt;Postado por Elias Lima&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5540263700094980153-5723487136264400097?l=arete5.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arete5.blogspot.com/feeds/5723487136264400097/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5540263700094980153&amp;postID=5723487136264400097&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/5723487136264400097'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/5723487136264400097'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arete5.blogspot.com/2010/02/lutero-e-escravidao-da-vontade-parte-iv.html' title='LUTERO E A ESCRAVIDÃO DA VONTADE - PARTE IV'/><author><name>Elias Lima</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16695153110900274435</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='26' height='32' src='http://bp2.blogger.com/_SE-oq28v3-g/R-HClGQv2gI/AAAAAAAAACA/IDXRCJQNYb4/S220/Elias.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_SE-oq28v3-g/S2xRCGn7FuI/AAAAAAAAAIM/1gANkobZxx8/s72-c/Lutero+02.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5540263700094980153.post-2837376004219787408</id><published>2010-02-10T23:26:00.003-02:00</published><updated>2010-02-10T23:39:11.452-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='reverência'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='crises'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='comunhão'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='solene'/><title type='text'>Superando as Crises</title><content type='html'>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_EDyGwJylLWU/S3NfGrv356I/AAAAAAAAACQ/LPjxR6O9JqY/s1600-h/crise.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5436793743593695138" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 166px; CURSOR: hand; HEIGHT: 141px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_EDyGwJylLWU/S3NfGrv356I/AAAAAAAAACQ/LPjxR6O9JqY/s320/crise.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Em dezembro publicamos o artigo &lt;strong&gt;Superando as Crises causadas pelo mundo pós-moderno&lt;/strong&gt;. Na oportunidade, foram apresentadas duas crises. Agora, vamos expor as demais. Boa leitura.&lt;br /&gt;III- CRISE DE SOLENIDADE E REVERÊNCIA (1Reis 6:7; Lucas 19:45-46; 1Coríntios 10:31; 14:40).&lt;br /&gt;O que é algo solene? De onde vem o valor reverência? Vem da compreensão imemorial de que certos momentos, pessoas, situações ou ambientes são muito maiores que nós. A reverência é uma forma de reconhecer esse fenômeno da superioridade. Seja de uma “solenidade”, seja de uma pessoa, por sua realeza, patente, “santidade”, etc (Rubem Amorese).&lt;br /&gt;Pensemos no episódio da edificação do Templo de Salomão (1Reis 6:7). Deixemos o texto falar:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;“Edificava-se a casa com pedras já preparadas nas pedreiras, de maneira que nem martelo, nem machado, nem instrumento algum de ferro se ouviu na casa quando a edificavam.”&lt;br /&gt;É verdade que não temos a mesma teologia do templo hoje, mas ir para o extremo é absurdo. A modernidade destrói esses elementos, pois tenta horizontalizar os valores. A moda é a informalidade.&lt;br /&gt;Pensemos em nossa liturgia. Com muita facilidade a informalidade descamba para a bagunça, a falta de preparo, de ensaio, de esmero (Romanos 12:7), de respeito pelo Senhor da igreja. Alegremente livres pela informalidade, os crentes já desligam os seus telefones celulares e, pior ainda, atendem os mesmos em pleno culto.&lt;br /&gt;Qual a diferença entre eu entrar de terno ou de calção de banho no culto? “Sabemos que não é a roupa que conta para Deus”.&lt;br /&gt;Há daqueles que, levados por esse vício, chegam a chamar Deus de “meu chapa”. Em uma de suas músicas, a Xuxa diz “o cara lá de cima”. Isso é horizontalizar o sagrado. Isso é irreverência.&lt;br /&gt;E o que dizer das igrejas que parecem mais uma boate? Na verdade, algumas já assumiram abertamente esta forma de culto. Na verdade, poucos são os que usam a palavra “culto”. A palavra agora é show, concentração, etc . Pelo menos faz jus ano nome, porque culto a Deus está longe de ser.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;IV- CRISE DE COMUNHÃO (Atos 2:42,46)&lt;br /&gt;A palavra aqui é koinonia, que significa a estreita união e laços fraternos entre os homens. Nesta passagem a comunhão tinha um aspecto litúrgico, ou seja, de estar com outros crentes adorando a Deus (2:46).&lt;br /&gt;Sabemos muito bem o que diz em Hebreus 10:25, mas muitos insistem desobedecer a Palavra de Deus.&lt;br /&gt;Em Atos 4 Pedro e João são soltos e procuram a igreja para testemunhar do livramento divino. Eles queriam compartilhar com os irmãos sua alegria. Eles queriam que sua alegria fosse comum a todos.&lt;br /&gt;Diferente de Pedro e João, a ilustração a seguir revela o pensamento perverso de alguns crentes hoje.&lt;br /&gt;PORQUE IR À IGREJA?&lt;br /&gt;Um freqüentador de igreja escreveu para o editor de um jornal e declarou que não faz sentido ir aos cultos todos os domingos.&lt;br /&gt;"Eu tenho ido à igreja por 30 anos e durante este tempo devo ter ouvido uns 3.000 sermões. Mas, por minha vida, com exceção de um ou outro, eu não consigo lembrar da maiora deles... Assim, eu penso que estou perdendo meu tempo e os pastores também estão desperdiçando o tempo deles".&lt;br /&gt;Esta carta iniciou uma grande controvérsia na coluna "Cartas ao Editor", para alegria do editor chefe do jornal, que recebeu diversas cartas, das quais, ele decidiu publicar esta resposta de um outro leitor: "Eu estou casado há mais de 30 anos. Durante este tempo minha esposa deve ter cozinhado umas 3.000 refeições. Mas, por minha vida, com exceção de uma ou outra, eu não consigo me lembrar da maioria delas, mas de uma coisa eu sei, todas elas me nutriram e me deram a força que eu precisava para fazer o meu trabalho. Se minha esposa não tivesse me dado estas refeições, eu e nossos filhos estaríamos desnutridos ou mortos. Da mesma maneira, se eu não tivesse ido à Igreja para alimentar minha alma e de minha família, estaríamos hoje em terríveis condições espirituais".&lt;br /&gt;Nem só de pão viverá o homem,mas de toda a palavra que sai da boca de Deus.Mateus 4.4&lt;br /&gt;(Fonte: Site do pastor)&lt;br /&gt;A pós-modernidade conspira contra a comunhão, ou vida em comunidade. Desde os primeiros dias os laços familiares estão sendo desfeitos. Observe os filhos que só vêem os pais à noite, e às vezes nem isso.&lt;br /&gt;Além disso, qualquer tentativa de compartilhar vida do outro irmão pode ser entendida como invasão de privacidade. Como diz Rubem Amorese, dá licença!&lt;br /&gt;O sistema conspira contra a comunidade. Para não nos machucarmos, evitamos envolvimentos mais profundos. Ficamos no nível social. Como pode haver verdadeira comunhão dessa maneira?&lt;br /&gt;Precisamos nos esforçar para superar esta crise. Não existe igreja sem comunhão. A natureza da igreja exige que seus membros tenham suas vidas em comum. O Novo Testamento usa a expressão “uns aos outros” 55 vezes, e isto implica em mutualidade que, por sua vez, redunda em comunhão.&lt;br /&gt;A doutrina da Trindade nos ensina que a comunhão é a melhor forma de viver. Antes mesmo da fundação do mundo, Pai, Filho e Espírito Santo coexistiam em uma comunhão plena.&lt;br /&gt;“O fato da vida em comunidade produz nas vidas das pessoas um senso de normalidade capaz de garantir estabilidade emocional, psicológica e espiritual”. (Rubem Amorese- grifos meus)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A maioria dos economistas e até o presidente do Banco Central, Henrique Meireles, disse que o Brasil tem superado a crise econômica mundial. Nós também podemos superar a CRISE DE AUTORIDADE, INTELECTUAL, CRISE DE SOLENIDADE E REVERÊNCIA e CRISE DE COMUNHÃO. Não vamos nos deixar amoldar pela mente mundana. A igreja é chamada para viver diferente.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Pr. José Roberto &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5540263700094980153-2837376004219787408?l=arete5.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arete5.blogspot.com/feeds/2837376004219787408/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5540263700094980153&amp;postID=2837376004219787408&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/2837376004219787408'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/2837376004219787408'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arete5.blogspot.com/2010/02/superando-as-crises.html' title='Superando as Crises'/><author><name>José Roberto</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11601250350139373529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://4.bp.blogspot.com/_EDyGwJylLWU/Sl3s4jKyBMI/AAAAAAAAAAs/QAFKSs0D8fM/S220/usaf+014.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_EDyGwJylLWU/S3NfGrv356I/AAAAAAAAACQ/LPjxR6O9JqY/s72-c/crise.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5540263700094980153.post-5934865789334702389</id><published>2010-02-04T11:10:00.004-02:00</published><updated>2010-02-05T00:20:57.155-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Amor'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Eros'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Relacionamento'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Cantares'/><title type='text'>LIÇÕES SOBRE O AMOR EM CANTARES: A IDENTIFICAÇÃO</title><content type='html'>&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_SE-oq28v3-g/S2t_OZTGV_I/AAAAAAAAAIE/hyB3l5EqB7U/s1600-h/amor" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" kt="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_SE-oq28v3-g/S2t_OZTGV_I/AAAAAAAAAIE/hyB3l5EqB7U/s320/amor" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;O texto de Cantares 8:6,7, comumente citado em convites de casamento e em cerimônias nupciais, é aquele que melhor define a natureza do amor conjugal em toda a Escritura. Apenas nesse texto são encontrados três os elementos indispensáveis à compreensão do sentido do Eros, termo empregado por C. S. Lewis para identificar o amor conjugal. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;O amor conjugal é, antes de tudo, um laço que implica em identificação entre os amantes. Salomão recorre à metáfora do selo para falar da identificação que o amor produz nos cônjuges. Também conhecido como sinete, o selo é empregado desde tempos remotos para indicar a autenticidade de um documento ou mensagem, comprovando assim a identificação entre ela e seu emissor. O selo era uma espécie de confirmação pública de que ele era responsável pelo conteúdo emitido. O exemplo bastante claro dessa prática no Antigo Testamento pode ser encontrado no episódio da morte de Nabote. Nesta ocasião, a rainha Jezabel envia cartas aos anciãos e nobres de Israel, selando-as com o sinete de Acabe (II Re. 21:8). Na Antiguidade, era comum os reis e nobres usarem como selo os seus próprios anéis. Quando os servos eram enviados, por exemplo, a transmitir uma mensagem de seus senhores, eles costumavam levar os anéis para confirmar a identidade entre este comunicado e o seu suposto emissor. Com a presença do anel ninguém ousaria questionar a autenticidade daquela mensagem. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;O autor do Cântico recorre à figura do selo exatamente para falar da identificação que existe no amor conjugal. Essa identificação é tão profunda que o sábio extravasa na aplicação da metáfora. O selo não é colocado apenas sobre o braço, mas sobre o coração. O braço, provavelmente um sinônimo poético para mão, representa o componente físico, já o coração, enquanto núcleo da afetividade humana, aplica-se ao elemento espiritual. Isso comprova que há no amor conjugal uma dupla identificação: interna e externa. Para utilizar outros termos, uma identificação espiritual e física ao mesmo tempo. O amor conjugal vai do simples apetite físico ou sexual ao mais elevado prazer espiritual. Sem a identificação física o Eros se transforma em sadismo e sem a identificação espiritual ele se converte em auto-erotismo. Amar é, portanto, identificar-se com a pessoa amada, é desejar que os outros nos vejam através dela. De uma forma misteriosa, o amante utiliza a amada como uma espécie de selo em seu próprio corpo, e o mesmo faz a amada em relação ao amante. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Algumas pessoas costumam empregar um princípio da física segundo o qual os opostos se atraem para falar do amor conjugal. Na verdade, o grande mérito do amor não está em atrair os amantes, mas em manter unidos aqueles que por ele são atraídos, e isso só é possível por meio da identificação. A simples oposição pode ser empregada como força atrativa, mas também pode ser empregada como instrumento de separação. Sem a identificação, portanto, o atrito vira conflito e a oposição vira separação. Isso serve como uma espécie de conselho para aqueles que pretendem partilhar o amor conjugal. É preciso que eles busquem pessoas com as quais possam estabelecer um vínculo de identidade. Se há algum casal que já está partilhando do amor conjugal e não consegue encontrar identificação entre ele e a pessoa amada, ele precisa descobrir o mais rápido possível algo que lhe identifique com a pessoa amada, caso contrário o seu relacionamento estará ameaçado.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;O princípio da identificação tem implicações bastante sérias para o relacionamento entre os casais&lt;/strong&gt;. &lt;span style="color: blue;"&gt;Em primeiro lugar&lt;/span&gt;, ele ensina que aquele que ama desejará sempre associar-se publicamente à pessoa amada. Há uma prática muito comum entre casais de namorados que consiste em imprimir em blusas a foto da pessoa amada. Esta foto é quase sempre acompanhada por frases poéticas e declarações amorosas. O namorado sente-se feliz e até um pouco orgulhoso em poder trajar esta roupa. É como se ele quisesse declarar a todos que está ligado a essa pessoa, que se identifica com ela. A foto da pessoa amada é usada como uma espécie de selo. Infelizmente, esta prática não é vista com a mesma freqüência entre pessoas casadas. Entre casais que já ultrapassaram os dez anos de casamento, a foto da pessoa amada é geralmente substituída pela foto dos filhos. Essa é uma das primeiras evidências que o vínculo de identificação que marca o amor conjugal está se perdendo. No último estágio dessa tendência danosa, o cônjuge sentirá vergonha de associar-se ao seu companheiro, evitará, por exemplo, passear com ela em ambientes públicos ou apresentá-la aos amigos de trabalho. Casais que chegaram a este estágio certamente desconhecem que o amor conjugal é marcado pela identidade entre os amantes. Não sabem que aqueles que são envolvidos por esse sentimento sublime desejarão ardorosamente publicar para todos a sua ligação com a pessoa amada. Desculpem-me a franqueza e o rigor das palavras, mas há muitos esposos que tratam as suas esposas como prostitutas. Não no sentido de que pagam para possuir seus corpos, mas no sentido de que se envergonham dela e querem mantê-las escondidas, ficam embaraçados sempre que precisam comparecer em público com elas. Que fique bastante claro: em um relacionamento dessa natureza os cônjuges desconhecem a essência do amor conjugal, desconhecem o poder desse laço de identificação que une os amantes. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="color: blue;"&gt;Em segundo lugar&lt;/span&gt;, o princípio da identificação implica em valorização. Aquele que ama vê a pessoa amada como algo precioso. Essa consciência muda drasticamente o tratamento dos casais entre si. Para recorrer a uma analogia, que mulher, possuindo um colar de pérolas, desejará que ele fique sempre guardado? Na verdade, ela desejará mostrar a todos a sua joia valiosa, por isso, costuma usá-la em ocasiões importantes. Durante a festa, sempre que as pessoas olham para ela e ficam extasiadas com a beleza do seu colar, ela se sente orgulhosa por ser dona de tal joia. Além disso, ela cuidará do seu colar com todo o empenho, considerando que ele é algo precioso para ela. Essa comparação ilustra bem a ideia do amor conjugal. Quem ama vê a pessoa amada com uma joia preciosa. Por esta razão, cuidará dela com todo empenho e dedicação e ficará feliz sempre que as pessoas puderem perceber que eles se pertencem, que estão indissoluvelmente unidos pelo amor, sentir-se-á importante porque pertence a amada e amada lhe pertence.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="color: blue;"&gt;Por fim&lt;/span&gt;, deve ser acrescentado que é o princípio da identificação que garante a unidade do relacionamento conjugal. Somente por meio dele a metáfora “tornar-se uma só carne”, utilizada para representar o casamento, ganha vida. Sem ele pode ser que haja um ajuntamento entre duas pessoas, nunca a sublime e misteriosa unificação conjugal. Eis a razão porque muitos casais estão vivendo sérias crises conjugais: não é que eles sejam incapazes de amar, a razão é que eles desconhecem as implicações do princípio de identificação que caracteriza o amor. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: blue;"&gt;&lt;strong&gt;Postado por J.Marques&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5540263700094980153-5934865789334702389?l=arete5.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arete5.blogspot.com/feeds/5934865789334702389/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5540263700094980153&amp;postID=5934865789334702389&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/5934865789334702389'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/5934865789334702389'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arete5.blogspot.com/2010/02/licoes-sobre-o-amor-em-cantares.html' title='LIÇÕES SOBRE O AMOR EM CANTARES: A IDENTIFICAÇÃO'/><author><name>J. Marques</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17679065995081840773</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://bp2.blogger.com/_SZlmR_XYuGI/R_xIzlXGxvI/AAAAAAAAAAM/WWBNeCJTOWY/S220/tiberio+093.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_SE-oq28v3-g/S2t_OZTGV_I/AAAAAAAAAIE/hyB3l5EqB7U/s72-c/amor' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5540263700094980153.post-6065824527632247618</id><published>2010-01-27T18:42:00.001-02:00</published><updated>2010-01-27T23:53:08.511-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Mundo'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='monges'/><title type='text'>O Mundo, a Rede que nos Prende</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: justify;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_SE-oq28v3-g/S2Ds755CIkI/AAAAAAAAAH8/XC7fpj0p_bY/s1600-h/world.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" mt="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_SE-oq28v3-g/S2Ds755CIkI/AAAAAAAAAH8/XC7fpj0p_bY/s320/world.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;Os mosteiros surgiram para dar uma opção aos que queriam consagrar-se a Deus e afastar-se do mundo. A disciplina do monasticismo era a mais severa da idade média. Os monges lutavam contra a natureza, degradando o homem até torná-lo numa máquina, abandonando o conflito no mundo. Os monges eram conhecidos como amantes de Deus, servos de Deus, renunciadores, atletas de Cristo, indicando os extremos de renúncia e rigor na disciplina da autoconsagração.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;O filme “o nome da rosa” conta um pouco da rotina dos mosteiros da idade média. Mas destaca uma falha crucial do sistema monástico: a disciplina rigorosa não estava mudando os monges. No meio do claustro e afastado das mulheres, que era o grande causador do mal na idade média, ou de qualquer outro contato com o mundo físico, ainda assim os monges estavam se envolvendo com pecados escandalosos, típicos do mundo do qual eles procuram distância. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Essa dura realidade, acontecida há 500 anos atrás não é diferente do que ocorre hoje. Tentar fugir do mundo não nos garante que o seu espírito tenha sido tirado de nós. A solução pra uma vida de sucesso com Deus não depende do quanto ausente estejamos dos lugares (estádios, shopping, praia, praça) ou me abstenha das coisas materiais do mundo (televisão, computador, internet, carro), mas o quanto eu ame o Senhor.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Fugir do mundo físico não significa viver para Deus. Jesus disse que não tiraria seus discípulos do mundo, mas que os guardaria do mal – João 17. Enquanto vivermos nesse mundo estaremos em guerra contra três arquiinimigos: o mundo, a carne e o diabo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Se é verdade a frase: “para derrotar o inimigo é importante conhece-lo” então faremos grandes avanços se estudarmos esses inimigos, na tentativa de conhece-los para derrota-los.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O mundo é uma rede que nos prende.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;João é quem mais usa a palavra. Das 185 ocorrências ele usa 105, sendo 78 no evangelho, 24 nas cartas e 3 no apocalipse. Vamos perceber o significado do mundo em João e Paulo:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;O mundo no sentido literal&lt;/strong&gt;.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;O universo – a totalidade de tudo que existe – João 17:5; Rm. 1:20; Ef 1:4; 1 Cor. 3:22; 8:4, 5. Foi considerada como “muito bom” em gênesis. A terra onde vivemos, o cenário da história – onde os homens nascem e morrem – João 16:21; 1 João 3:17; 1 Tm 6:7.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;O mundo no sentido figurado.&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;&lt;em&gt;A totalidade da sociedade humana&lt;/em&gt; – João 1:29; 3:16; 2 cor. 1:12. “Todos os homens” são chamados de mundo. Sistema de valores alienado de Deus, que orienta o pensamento dos homens em oposição a Ele. Esse é o sentido que a bíblia mostra como inimigo do cristão. Possui certas características:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;O mundo possui um curso/modo de pensar&lt;/em&gt; – Ef 2:2 “Peripateo” “andar” – os filósofos que andavam enquanto pensavam. O mundo também tem sua própria forma de pensar, seu curso. Esse curso/trajetória do mundo foi iniciada com Adão (Romanos 5:12), mas todos são responsáveis diante de Deus (Romanos 3:19). Por isso o mundo/criação anseia pela libertação do pecado – Romanos 8:20-22.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;O mundo possui uma sabedoria&lt;/em&gt; – 1 Coríntios 1:20ss. Paulo estava pregando o evangelho da maneira de Deus para filósofos e judeus, os quais queriam que o evangelho fosse anunciado do modo do mundo: sinais e sabedoria (filosofia). Paulo insiste que não vai comprometer a pregação para agradar os sábios segundo o mundo, mas vai anunciar segundo a sabedoria de Deus. Em 1 Coríntios 3:18-20 a sabedoria do mundo é fútil, vazia, vaidade.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;O mundo possui um espírito/conselho&lt;/em&gt; – 1 Coríntios 2:12. Os princípios do mundo, que incluem as especulações humanas, as tradições e até mesmo a religião, são contrárias a Deus.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;O mundo possui sua própria religião&lt;/em&gt; – Gálatas 4:3; Colossenses 2: 8, 20. “Os rudimentos do mundo” – Paulo está corrigindo um ensinamento falso; a expressão se refere as primeiras coisas aprendidas, ao ABC da fé, mas que deveriam ser abandonadas quando a lição fosse totalmente repassada. Aqueles cristãos não queriam abandonar a circunsição e outros ensinamentos que não eram mais necessários à fé cristã, isso escravizava os cristãos a práticas mundanas. A religião do mundo mantém os homens em uma escravidão ao asceticismo e ao legalismo, que podem ter a aparência de sabedoria e promover uma espécie de devoção e autodisciplina, contudo, é perniciosa a fé autêntica.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Lições:&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Fuja do curso do mundo&lt;/em&gt; – A bíblia exorta o crente a viver buscando as coisas do alto. O cristão não andará segundo os pensamentos do mundo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Fuja da sabedoria do mundo&lt;/em&gt; – Não despreze a sabedoria de Deus mesmo que as vezes possa parecer loucura.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Fuja do conselho/espírito/religião do mundo&lt;/em&gt; – As tradições, as especulações, e até a religião do mundo sempre levarão o homem para longe de Deus.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="color: blue;"&gt;&lt;strong&gt;Postado por Pr. Francimar Lima&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Casa Nova, BA&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5540263700094980153-6065824527632247618?l=arete5.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arete5.blogspot.com/feeds/6065824527632247618/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5540263700094980153&amp;postID=6065824527632247618&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/6065824527632247618'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/6065824527632247618'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arete5.blogspot.com/2010/01/o-mundo-rede-que-nos-prende.html' title='O Mundo, a Rede que nos Prende'/><author><name>Pr. Francimar lima</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13990789534861260862</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_SE-oq28v3-g/S2Ds755CIkI/AAAAAAAAAH8/XC7fpj0p_bY/s72-c/world.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5540263700094980153.post-2871865381052742188</id><published>2010-01-13T16:14:00.000-02:00</published><updated>2010-01-13T16:14:16.495-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='depravação total'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Escravidão da Vontade'/><title type='text'>Lutero e a Escravidão da Vontade - Parte III</title><content type='html'>&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_SE-oq28v3-g/S04Kwq3VdhI/AAAAAAAAAH0/3StRgMODh74/s1600-h/Lutero.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" ps="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_SE-oq28v3-g/S04Kwq3VdhI/AAAAAAAAAH0/3StRgMODh74/s320/Lutero.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;II. Lutero mostra o que Erasmo ensinava&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Pela definição de Erasmo sobre o livre-arbítrio, Lutero mostra a ele que sua definição não é clara e que Erasmo precisava explicar tal definição para que a mesma se tornasse clara, pois Erasmo definiu o “livre-arbítrio” da seguinte forma: “Compreendo o Livre-arbítrio como o poder da vontade humana mediante o qual uma pessoa pode aplicar ou afastar-se das coisas que conduzem à eterna salvação” Com base nesta definição, Lutero mostra que o que Erasmo esta fazendo é o mesmo que os pelagianos fizeram. Só que Erasmo ultrapassou o conceito que os pelagianos tinham do livre-arbítrio, pois os pelagianos distinguiam em duas partes o “livre-arbítrio” – o poder de compreender a diferença entre as coisas e o poder de escolher entre elas. Com sua definição, Erasmo estava criando um meio livre-arbítrio, pois o seu “livre-arbítrio” teria o poder de escolher coisas eternas, embora seja totalmente incapaz de entende-las.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Mais adiante Lutero explica a má interpretação que Erasmo fez de Mateus 23:37 dizendo; “ agora chegamos aos seus textos “comprobatórios” do Novo Testamento. Você salienta o trecho de Mateus 23.37: “Jerusalém! Jerusalém! ... quantas vezes quis eu reunir os teus filhos, como a galinha ajunta os seus pintinhos debaixo das asas, e vós não o quisestes!” Você argumenta que, se tudo acontece precisamente conforme Deus deseja, então Jerusalém poderia replicar com justa causa: “Por que desperdiças as tuas lágrimas? Se não tinhas a intenção que déssemos ouvidos aos profetas, então por que os enviaste? Por que nos consideras responsáveis, quando Tu decidiste aquilo que deveríamos fazer ? ” Porém, conforme eu já disse, a nós não compete nos intrometermos na vontade secreta de Deus, pois as coisas secretas de Deus estão inteiramente fora do nosso alcance (1 Tm 6.16). Deveríamos dedicar o nosso tempo considerando o Deus encarnado, o Senhor Jesus Cristo, em quem Deus tornou claro para nós o que deveríamos e o que não deveríamos saber (Cl 2.3). É verdade que o Deus que se tornou carne exclamou: “...quantas vezes quis eu... e vos não o quisestes!” Cristo veio a este mundo a fim de realizar, sofrer e oferecer a todos os homens tudo quanto é necessário a sua salvação. Mas alguns homens, endurecidos por causa da vontade secreta do Senhor, rejeitam-NO (Jo 1.5,11). O mesmo Deus encarnado, entretanto, chora e lamenta-se em face da destruição eterna dos ímpios, ainda que, em sua divina vontade, propositalmente Ele os tenha deixado perecer. Não nos cabe perguntar porquê, mas antes, nos prostrarmos admirados diante de Deus. Neste instante alguns dirão que logo que sou empurrado para um canto, evito enfrentar frontalmente a questão, dizendo que não devemos nos intrometer na vontade secreta de Deus. Entretanto, isso não é invenção minha. Foi dessa maneira que Paulo argumentou em Romanos 9.19,21; e Isaias, antes de Paulo (Is 58.2). E evidente que não devemos procurar sondar a vontade secreta de Deus, sobretudo quando observamos que são justamente os ímpios que são fortemente tentados a fazê-Lo. Nos devemos adverti-los a ficar calados e reverentes. Se alguém quiser levar avante essa forma de inquirição, é bem-vindo a faze-lo; porém, descobrir-se-á lutando contra Deus. &lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;III. Lutero mostra o que ele pensava acerca dos ensinos de Erasmo&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Lutero acreditava que Erasmo procurava infundir medo em seus oponentes, reunindo um grande número de textos bíblicos que supostamente davam apoio à idéia do “livre-arbítrio”. Mas os mesmos não passavam de uma manipulação do texto, ou seja, Erasmo torcia os textos para dizerem aquilo que ele acreditava, não aquilo que realmente o texto dizia. Lutero afirmava que Erasmo criara uma nova maneira de perder de vista o significado óbvio de um texto. Na ânsia de defender o “livre-arbítrio”, Lutero diz que Erasmo acabava dizendo toda sorte de coisas contraditórias, especialmente sobre a presciência de Deus. Como por exemplo, na explicação de Romanos 9:15-33, a estava atormentando terrivelmente a mente de Erasmo. Lutero, então, passa a esclarecer-lo dando-lhe um exemplo: “ Deus sabia de antemão que Judas Iscariotes haveria de ser um traidor, por conseguinte, Judas tinha de ser um traidor. Judas não tinha capacidade de agir de outro modo. Obviamente, Judas agiu espontânea e livremente, em harmonia com sua própria natureza. Deus sabia de antemão que Judas estava predisposto a agir e trouxe a ação dele a cena, no momento determinado. Em nada lhe ajuda falar sobre a chamada presciência humana, porquanto ela fica muito aquém da presciência perfeita de Deus. Sabemos, por exemplo, quando um eclipse acontecerá. Mas tal eclipse não acontece porque o previramos. Porém, quando Deus prevê alguma coisa, ela acontece porque Ele assim previra. Se você não aceita isso, mina todas as ameaças e promessas de Deus. Você nega o próprio Deus. Em dado momento, você teve o bom senso de admitir que Paulo ensina que Deus quer aquilo que prevê, e que aquilo obrigatoriamente acontece. Mas então, você estraga tudo, dizendo que acha isso difícil de aceitar. Assim, tenta escapar dessa conclusão, afirmando que Paulo não explicou o ponto, mas somente repreendeu quem estava argumentando com ele (Rm 9.20). Não é essa a forma de manusear os textos sagrados. Um exame do texto mostrará que Paulo explica a questão. De fato, não teria havido razão alguma para a reprimenda, se näo houvesse pessoas argurnentando contra a sua explanação. Paulo cita Êxodo 33.19: ‘Farei passar toda a minha bondade diante de ti, e te proclamarei o nome do SENHOR; terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia e me compadecerei de quem eu me compadecer’. Em Seguida, o apóstolo explica que os atos divinos de misericórdia ou de endurecimento não dependem, em coisa alguma, da vontade do homem, mas, exclusivamente, do próprio Deus. Paulo deixou claro que a presciência de Deus determina as ações realizadas pelos homens. Naturalmente, se tentarmos provar tanto a presciência de Deus como o “livre-arbítrio” humano, ao mesmo tempo, teremos problemas — como tentar demonstrar que certo algarismo é, ao mesmo tempo, um nove e um dez! A repreensão de Paulo é para aqueles que se ofendem com a palavra clara que ninguém é possuidor de “Livre-arbítrio”, e de que todas as coisas dependem exclusivamente da vontade de Deus. É este o momento para adorar a majestade do Senhor, em Sua imponência e notáveis julgamentos e dizer: “...faça-se a tua vontade, assim na terra como no céu” (Mt 6:10)&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Lutero dizia ainda que Erasmo se utilizava de um bom número de ilustrações que descreviam a cooperação do homem com as operações divinas. Por exemplo: “o agricultor faz a colheita, mas é Deus que a dá”. É obvio, dizia Lutero, que tenho plena consciência da cooperação do homem com Deus, mas isso nada prova a respeito do ‘livre-arbítrio”. Deus é onipotente. Ele exerce total controle sobre tudo quanto Ele mesmo criou. E isso inclui os ímpios, os quais, a semelhança daqueles a quem Deus justificou e transportou para o seu reino, cooperam com Deus neste mundo. Todos os homens precisam seguir e obedecer aquilo que Deus intenciona que eles façam. O homem em nada contribuiu para a sua própria criação. E, uma vez criado, o homem não faz qualquer contribuição para permanecer dentro da criação de Deus. Tanto a sua criação como a sua continua existência são inteira responsabilidade do soberano poder e bondade de Deus, que nos criou e preserva sem qualquer ajuda nossa.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Antes de ser renovado, para fazer parte da nova criação do reino do Espírito, o homem em nada contribui para preparar-se para essa nova criação e reino. Por semelhante modo, quando ele é recriado, em coisa alguma contribui para ser conservado nesse reino. Somente o Espírito de Deus tanto nos regenera quanto nos preserva, sem qualquer ajuda de nossa parte. E como Tiago diz: “Pois, segundo o seu querer, ele nos gerou pela palavra da verdade, para que fôssemos como que primícias das suas criaturas” (Tg 1.18). Tiago está falando a respeito da nova criação. Não obstante, Deus não nos regenera sem que tenhamos consciência do que está sucedendo, porque Ele nos recria e preserva precisamente com esse propósito: que venhamos a cooperar com Ele.E o que e atribuído ao “livre-arbítrio” em tudo isso? Que resta para o “livre-arbítrio” ? Nada! Absolutamente nada!&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="color: blue;"&gt;&lt;strong&gt;Postado por Elias Lima&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5540263700094980153-2871865381052742188?l=arete5.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arete5.blogspot.com/feeds/2871865381052742188/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5540263700094980153&amp;postID=2871865381052742188&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/2871865381052742188'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/2871865381052742188'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arete5.blogspot.com/2010/01/lutero-e-escravidao-da-vontade-parte.html' title='Lutero e a Escravidão da Vontade - Parte III'/><author><name>Elias Lima</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16695153110900274435</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='26' height='32' src='http://bp2.blogger.com/_SE-oq28v3-g/R-HClGQv2gI/AAAAAAAAACA/IDXRCJQNYb4/S220/Elias.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_SE-oq28v3-g/S04Kwq3VdhI/AAAAAAAAAH0/3StRgMODh74/s72-c/Lutero.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5540263700094980153.post-8782294602320839407</id><published>2010-01-01T16:21:00.003-02:00</published><updated>2010-01-01T16:33:51.102-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Fim de ano'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Conhecimento'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Eternidade'/><title type='text'>BREVE REFLEXÃO SOBRE O ANO PASSADO</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;E a vida eterna é esta: que conheçam a Ti, o único Deus verdadeiro, e a Jesus Cristo a quem enviaste. Jo. 17:3&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/&lt;&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Quando for arrancada do calendário na parede a última página, quando o relógio, em sua cadência monótona, completar o seu último giro, quando os fogos ecoarem nos céus e produzirem um espetáculo multicor, quando as mãos se apertarem e os corpos trocarem o seu calor, então, o ano presente será confrontado com o seu final. Nostalgicamente, ele será depositado na imobilidade do passado e juntar-se-á aos outros anos passados, semelhante a um defunto que é recolhido à inércia e frialdade da terra. Ele também habitará na companhia silente dos anos cadavélicos, dois anos que em seu presente brilharam como uma chama tênue.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Quando o último instante for rasgado como um véu, o ano presente estará confinado à memória daqueles que dele quiserem lembrar. Será recordado com desprezo ou ternura, com remorso ou saudade, com decepção ou encanto. A verdade é que ele será uma espécie de fantasma a ocupar as nossas divagações noturnas, nada, além disso. Desejaremos que essa pálida sombra se perpetue nas encruzilhadas íngremes de nossa memória ou que desapareça por completo. Infelizmente, nada do que pudermos desejar mudará aquilo que ele foi para nós. No exato momento em que o ano presente se transforma em ano passado, o homem perde o seu controle sobre ele. De fato, é ele que passa a exercer controle sobre o homem. Quando estava diante de nós poderíamos dominá-lo, agora, distante, ele nos domina.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Pobre ano presente que agora não passa de ano passado. Talvez, a única coisa que o conforte seja a certeza de que o mesmo destino inexorável aguarda o ano futuro. Um dia ele também será depositado no insaciável sepulcro das eras e transformar-se-á em ano passado. Será tragado pelo abismo silencioso do tempo, essa imagem móvel da eternidade, como dizia Platão.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mas, é possível romper essa realidade assombrosa e impedir que o ano passado seja apenas ano passado. Para aqueles que se dedicaram ao conhecimento, principalmente, o conhecimento das coisas divinas, cada ano passado possui a virtude do infinito. Certamente, para muitos que se ocuparam apenas com trivialidades, o ano passado será apenas ano passado. Não para aqueles que consagraram todo o seu ser à descoberta dos mistérios celestes, para aqueles que tentaram romper o véu do desconhecido. Para estes, o ano passado nem poderá ser considerado como tal. Ele é uma centelha da eternidade que se mostrou na dimensão do tempo. Nessa diminuta fração da existência tal homem foi capaz de perceber a plenitude do eterno, pois soube trilhar o caminho do infinito.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O homem do tempo, poderíamos também chamá-lo homem do imediato, transforma o que existe de eterno nele em uma modalidade do tempo. Para ele existe apenas o passado, o presente e o futuro, que será presente e perder-se-á nas encruzilhadas silenciosas do passado. Esse pobre homem não consegue encontrar a relação entre estas três as dimensões nem possui a virtude para transformá-las em eternidade. Por isso, no instante da passagem, se for sincero com sua própria existência, a única coisa que ele tem a fazer é lamentar o ano passado. A eterna e insaciável incompletude causar-lhe-á angústia e decepção, a estranha sensação de uma existência incompleta. A passagem é o instante em que ele será confrontado com a falta de sentido e propósito em sua vida.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O homem da eternidade, por outro lado, vive o eterno ainda que esteja confinado às dimensões do tempo. Ele possui a virtude para transformar o passado em presente, em futuro, em eterno. Diferente da maioria dos homens, ele aprendeu a dominar os anos, sejam presentes sejam passados. Ele não teme a imagem fantasmagórica que ficará em sua mente quando o ano presente silenciar. Por fim, no instante da passagem, nada ele tem a lamentar, apenas será tomado por certa tristeza ao ver que para muitas pessoas o ano que finda será apenas ano passado, uma espécie de fantasma que irá assombrar as noites de seus anos futuros.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Postado por J. Marques&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5540263700094980153-8782294602320839407?l=arete5.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arete5.blogspot.com/feeds/8782294602320839407/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5540263700094980153&amp;postID=8782294602320839407&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/8782294602320839407'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/8782294602320839407'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arete5.blogspot.com/2010/01/breve-reflexao-sobre-o-ano-passado.html' title='BREVE REFLEXÃO SOBRE O ANO PASSADO'/><author><name>J. Marques</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17679065995081840773</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://bp2.blogger.com/_SZlmR_XYuGI/R_xIzlXGxvI/AAAAAAAAAAM/WWBNeCJTOWY/S220/tiberio+093.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5540263700094980153.post-1827285384544318214</id><published>2009-12-17T18:52:00.000-02:00</published><updated>2009-12-17T18:52:23.854-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Livre-arbítrio'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='escravidão'/><title type='text'>Lutero e a Escravidão da Vontade - Parte II</title><content type='html'>&lt;div align="left" class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_SE-oq28v3-g/SyqXmoFE0eI/AAAAAAAAAG8/q6rCUb6OjDE/s1600-h/Lutero.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" ps="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_SE-oq28v3-g/SyqXmoFE0eI/AAAAAAAAAG8/q6rCUb6OjDE/s320/Lutero.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;Romanos&lt;/strong&gt; 3:9 “&lt;em&gt;Que se conclui? Temos nós qualquer vantagem? Não, de forma nenhuma; pois já temos demonstrado que todos, tanto judeus como gregos, estão debaixo do pecado&lt;/em&gt;” &lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Precisamos permitir que Paulo explique o seu próprio ensinamento. Diz ele em Romanos 3:9 “&lt;em&gt;Que se conclui? Temos nós qualquer vantagem? Não, de forma nenhuma; pois já temos demonstrado que todos, tanto judeus como gregos, estão debaixo do pecado&lt;/em&gt;” Não somente são todos os homens, sem qualquer exceção, considerados culpados a vista de Deus, como tambem são escravos desse mesmo pecado que os torna culpados. Isso inclui os judeus, os quais pensavam que não eram servos do pecado porque possuíam a lei de Deus. Mas, visto que nem judeus nem gentios tem-se mostrado capazes de desvencilharem-se dessa servidão, torna-se evidente que no homem não há poder que o capacite a praticar o bem. Essa escravidão universal ao pecado inclui até mesmo aqueles que parecem ser os melhores e mais retos. Não importa o grau de bondade que um homem possa alcançar; isso não é a mesma coisa que possuir o conhecimento de Deus. &lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;Romanos&lt;/strong&gt; 3:19 “&lt;em&gt;Ora, sabemos que tudo o que a lei diz, aos que vivem na lei o diz para que se cale toda boca, e todo o mundo seja culpável perante Deus&lt;/em&gt;” &lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Neste trecho, Paulo declara que toda boca se calará diante de Deus, porque ninguém poderá argumentar contra o julgamento divino, visto que nada existe, em pessoa alguma, digno de ser elogiado pelo Senhor —nem ao menos um arbítrio livre para voltar-se espontaneamente para Ele. Se alguém disser: “Tenho uma capacidade própria, ainda que pequena, de voltar-me para Deus”, esse alguém deve estar querendo dizer que pensa que nele há alguma coisa a qual Deus possa elogiar e não condenar. Sua boca não está calada, mas tal idéia contradiz as Escrituras. Deus ordenou que toda boca ficasse calada. Não é apenas certos grupos de pessoas que são culpados diante de Deus. Não apenas os fariseus, dentre o povo israelita, estão condenados. Se isso fosse verdade, então os demais judeus teriam tido alguma capacidade própria para guardar a lei e evitar de tornarem-se culpados. Porém, até mesmo os melhores dentre os homens estão condenados por sua impiedade. Estão espiritualmente mortos, da mesma forma que aqueles que de maneira alguma procuram guardar a lei de Deus. Todos os homens são ímpios e culpados, e merecem ser punidos por Deus.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;Romanos&lt;/strong&gt; 3:20 “&lt;em&gt;visto que ninguém será justificado diante dele por obras da lei, em razão de que pela lei vem o pleno conhecimento do pecado&lt;/em&gt;.”&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Aqui Lutero refuta o argumento feito por Erasmo a favor do “livre-arbítrio”, pois segundo ele a lei não nos teria sido dada se não fôssemos capazes de obedecê-la. Lutero responde: “Erasmo, por repetidas vezes você tem dito: “Se nada podemos fazer, qual é o propósito das leis, dos preceitos, das ameaças e das promessas?” A resposta é que a lei não foi dada para mostrar-nos o que podemos fazer. Nem mesmo a fim de ajudar-nos a fazer o que é correto. Diz Paulo, em Romanos 3.20: “...pela lei vem o pleno conhecimento do pecado”. O propósito da lei foi o de mostrar-nos no que consiste o pecado e ao que ele nos conduz a morte, ao inferno e a ira de Deus. A lei só pode destacar essas coisas. Não pode livrar-nos delas. O livramento nos chega exclusiva¬mente através de Cristo Jesus, que nos é revelado através do evangelho. Nem a razão nem o “livre-arbítrio” podem conduzir os homens a Cristo, visto que a razão e o “livre¬-arbítrio” precisam da luz da lei para mostrar-lhes sua enfermidade. Paulo faz esta indagação em Gálatas 3. 19: “Qual, pois, a razão de ser da lei?” Entretanto, a resposta de Paulo a sua própria pergunta é o contrário da resposta que você e Jerônimo dão. Você diz que a lei foi dada a fim de provar a existência do “livre-arbítrio”. Jerônimo diz que ela tem o propósito de restringir o pecado. Mas Paulo não diz nada disso. Seu argumento todo é que os homens precisam de graça especial para combaterem contra o mal que a lei desvenda. Não pode haver cura enquanto a enfermidade não for diagnosticada. A lei é necessária para fazer os homens perceberem a perigosa condição em que estão, a fim de que anelem pelo remédio que se encontra somente na pessoa de Cristo.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;Romanos&lt;/strong&gt; 10:20 “&lt;em&gt;E Isaías a mais se atreve e diz: Fui achado pelos que não me procuravam, revelei-me aos que não perguntavam por mim&lt;/em&gt;.” &lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Acredito que, aqui está uns dos argumentos mais forte de Lutero que ele usou, baseado na palavra de Deus. Ele começa dizendo: “Em Romanos 10:20, Paulo cita de Isaias 65:1: ‘Fui buscado pelos que não perguntavam por mim; fui achado por aqueles que não me buscavam; a um povo que não se chamava do meu nome, eu disse: Eis-me aqui, eis-me aqui’. E conclui. Paulo reconhecia, por sua própria experiência, que ele não buscara a graça de Deus, mas a recebera apesar de sua furiosa cólera contra ela. Diz Paulo, em Romanos 9.30,3 1, que os judeus, que envidavam grandes esforços para observar a lei, não foram salvos por esses esforços, mas que os gentios, que eram totalmente ímpios, foram alvos da misericórdia de Deus. Isso demonstra claramente que todos os esforços do “livre-arbítrio” do homem são inúteis para a sua salvação. O zelo dos judeus não os conduziu a parte alguma, ao passo que os ímpios gentios receberam a salvação. A graça é gratuita¬mente ofertada a quem não a merece, nem é digno; não é conquistada por qualquer esforço que o melhor e mais justo dentre os homens tenha tentado empreender.”&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;João&lt;/strong&gt; 6:44 “&lt;em&gt;Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.&lt;/em&gt;”&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;É nesta passagem, que Lutero mostra o que Jesus Cristo diz: “Ninguém pode vir a mim se o Pai que me enviou não o trouxer”. Lutero argumenta dizendo que Isso não deixa qualquer espaço para o “livre-arbítrio”. E ele mostra como o Senhor Jesus passou a explicar como alguém é trazido pelo Pai:“Portanto, todo aquele que da parte do Pai tem ouvido e aprendido, esse vem a mim” (v. 45). A vontade humana, por si mesma, é incapaz de fazer qualquer coisa para vir a Cristo em busca de salvação. A própria mensagem do Evangelho é ouvida em vão, a menos que o próprio Pai fale ao coração e traga a pessoa a Cristo. Erasmo pretende suavizar o sentido claro desse texto ao comparar os homens a ovelhas, que atendem ao pastor quando este lhes estende o cajado. Argumenta que nos homens há alguma coisa que responde ao chamado do evangelho. Porém isso não acontece, porque quando Deus exibe o dom de seu próprio Filho a homens ímpios, estes não reagem favoravelmente antes que Ele opere em seus corações. De fato, sem a operação interna do Pai, os homens inclinam-se mais a odiar e perseguir ao Filho, do que a segui-Lo.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: blue;"&gt;&lt;strong&gt;Postado por Elias Lima&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5540263700094980153-1827285384544318214?l=arete5.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arete5.blogspot.com/feeds/1827285384544318214/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5540263700094980153&amp;postID=1827285384544318214&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/1827285384544318214'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/1827285384544318214'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arete5.blogspot.com/2009/12/lutero-e-escravidao-da-vontade-parte-ii.html' title='Lutero e a Escravidão da Vontade - Parte II'/><author><name>Elias Lima</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16695153110900274435</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='26' height='32' src='http://bp2.blogger.com/_SE-oq28v3-g/R-HClGQv2gI/AAAAAAAAACA/IDXRCJQNYb4/S220/Elias.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_SE-oq28v3-g/SyqXmoFE0eI/AAAAAAAAAG8/q6rCUb6OjDE/s72-c/Lutero.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5540263700094980153.post-1921148172264511946</id><published>2009-12-09T23:46:00.002-02:00</published><updated>2009-12-09T23:54:26.022-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autoridade'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='intelectual'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='pós-moderno'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Crise'/><title type='text'>Superando as crises do mundo pós-moderno</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;SUPERARANDO AS CRISES&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_EDyGwJylLWU/SyBUk5oxK7I/AAAAAAAAACI/3yPoDucJXqM/s1600-h/crise+econom.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5413419745023175602" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 161px; CURSOR: hand; HEIGHT: 141px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_EDyGwJylLWU/SyBUk5oxK7I/AAAAAAAAACI/3yPoDucJXqM/s320/crise+econom.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;O mundo sofreu recentemente uma crise econômica que ficará marcada na história. Bancos, indústrias automobilísticas, fábricas e seguradoras chegaram à falência. Mas os braços não ficaram cruzados e medidas foram tomadas para contornar o problema. Alguns países, como o Brasil, têm superado a crise através de incentivos fiscais.&lt;br /&gt;A igreja também precisa superar algumas crises causadas pelo contexto em que vivemos.&lt;br /&gt;Quais são estas crises?&lt;br /&gt;CRISE DE AUTORIDADE (Efésios 5:22-23; 6:1-3; Hebreus 13:17; 1Tessalonicense 5:12-13)&lt;br /&gt;Rubem Amorese descreve assim:&lt;br /&gt;“Há uma passagem sutil da mentalidade democrática e moderna para a insubordinação, para a insubmissão. Na confusão do questionamento de qualquer forma de autoritarismo, passo a questionar toda forma de autoridade.”&lt;br /&gt;(Icabode- Da mente de Cristo à consciência moderna)&lt;br /&gt;O que o autor está dizendo é que as pessoas de nosso tempo passaram de uma extremidade da balança para a outra. O autoritarismo da ditadura cegou o valor da autoridade nos vários relacionamentos.&lt;br /&gt;Notemos os principais relacionamentos que envolvem autoridade:&lt;br /&gt;1. Filhos para com os pais (Efésios 6:1-3)&lt;br /&gt;2. Esposas para com maridos (Efésios 5:22-23)&lt;br /&gt;3. Ovelha para com pastor (Hebreus 13:17; 1Ts.5:12-13)&lt;br /&gt;Por que vou ouvir apenas a este pastor sobre minha vida? Quando quero um bom diagnóstico de uma doença, não procuro vários médicos? Eles compreendem e não ficam zangados. Eles são modernos. Faço o mesmo com minha vida espiritual.&lt;br /&gt;Quem é o pastor, senão um “prestador de serviços espirituais”? Eu exijo qualidade e não autoridade.&lt;br /&gt;Quem é meu pai ou mãe, senão aqueles que têm a obrigação de me alimentarem, e satisfazerem o que eu quero?&lt;br /&gt;Muitas mulheres cristãs, enredadas pelo movimento feminista, já não são tão submissas.&lt;br /&gt;O que é preciso para superar esta crise?&lt;br /&gt;É preciso amar (João 14:15,21, 23)&lt;br /&gt;Jesus deixa claro para seus discípulos que obedecer aos seus mandamentos, ou seja, submeter-se à Sua vontade, é uma questão de amor.&lt;br /&gt;Há alegrias, descanso e plenitude viver sob autoridade.&lt;br /&gt;Se você encontra sob a autoridade de alguém, então facilite.&lt;br /&gt;Alguém pode até obedecer sem amar, mas não pode amar sem obedecer.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A segunda crise que a igreja precisa superar é a intelectual (1Co.14:6-19, 29; 1Ts. 5:21; 1João 4:1; 1Pedro 3:15)&lt;br /&gt;O primeiro texto citado mostra a preocupação de Paulo com a faculdade intelectual. O apóstolo exorta os irmãos a dizerem palavras compreensíveis, para que se entenda. Mais adiante ele diz preferir falar cinco palavras com seu entendimento, para instruir outros, a falar dez mil palavras em outra língua, o que não instruiria ninguém, se não houvesse intérprete.&lt;br /&gt;Os demais textos fundamentam o valor do intelecto. Mas passamos por dias em que a razão tem sido desprezada. O que está em voga são as emoções, comandado pelo relativismo intimista, originário da pluralidade. Cada vez mais nossas decisões são determinadas pelas nossas emoções. E estas, por sua vez, são moldadas pelo mercado. Não importa se um produto tenha de fato utilidade, necessidade, propriedade, etc. Para o consumidor moderno, esses fatores são chatos.&lt;br /&gt;Pergunte alguém por que comprou tal coisa. Geralmente a resposta será: porque gostei. E se você insistir perguntando por que a pessoa gostou, ela responderá do mesmo modo que na primeira vez. E aí onde fica a razão? É o espírito consumista, que prefere ser seduzido a ser convencido.&lt;br /&gt;Francis Schaeffer detectou no final do século passado essa crise intelectual num tom bastante irônico:&lt;br /&gt;“O Cristianismo foi tremendamente ridicularizado por uma sociedade humanista, racionalista e iluminista há apenas dois séculos por sua falta de “lógica e racionalidade”, e agora em pleno século XX, aparece como uma das poucas propostas filosófico-religiosas que sustenta o valor da razão para a interpretação da vida.”&lt;br /&gt;( O Deus que intervém.p.137)&lt;br /&gt;Rubem Amorese assim descreve a crise na igreja propriamente dita:&lt;br /&gt;“A crise intelectual, quando chega à religião, funciona como uma secularização popularizadora: não pense- sinta; não entenda- usufrua; não busque- receba; não caminhe- vibre. Se me senti bem, esse sermão foi “palavra de Deus”, se não foi, foi apenas um sermão.”&lt;br /&gt;( Icabode- Da mente de Cristo à consciência moderna)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O mesmo autor diz ainda que a crise intelectual faz dos evangélicos imitadores culturais.&lt;br /&gt;“Em vez de serem originadores, passam a adaptar à igreja o que encontram no mundo. Perdem a mente cristã, e passam a adaptar músicas, gostos, valores e ideias ao padrão do “povo”. Em termos bíblicos, tornam-se mundanos e conformistas. Como resultado, temos a versão eclesiasticamente autorizada de tudo o que o mundo gosta.”&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Esta crise deturpa o nosso amor por Deus, pois o mandamento bíblico diz pra amar com todo o nosso entendimento, ou seja, buscar conhecer a Deus como Ele é (Marcos 12:28-30).. Notemos a exortação do profeta Oséias:&lt;br /&gt;“Conheçamos e prossigamos e conhecer ao SENHOR...” (6:3)&lt;br /&gt;Antes disso, Deus já dizia ter uma contenda com Seu povo, porque não havia verdade, nem amor, nem conhecimento de Deus (4:1).&lt;br /&gt;A crise intelectual desencadeia outras crises, entre elas a crise moral (Oséias 4:1-2).&lt;br /&gt;As conseqüências de não conhecer a Deus revelam-se nas atitudes. O perjúrio, a mentira, o homicídio, o roubo, o adultério e o assalto praticados pelos israelitas revelam a sua ignorância da pessoa de Deus.&lt;br /&gt;Como diz Rubem Amorese, criamos um Cristo que salva, mas não transforma. Olhe para a qualidade do testemunho de muitos evangélicos hoje. Eu conheci uma evangélica que disse se sentir melhor noutra igreja, uma dessa de louvorzão, querendo ao mesmo tempo se separar do esposo.&lt;br /&gt;“Como pedir domínio próprio de um crente hoje em dia? Como admoestar que perdoe seu irmão, se ele está magoado? Como sugerir que ele volte para a esposa, se ele “não a ama mais”? Como sugerir que faça oferta ao Senhor, na proporção do tiver posto no coração, se no seu coração não pôs nada?”&lt;br /&gt;Virtudes como mansidão, fidelidade, humildade e outros estão em extinção inclusive nas igrejas evangélicas.&lt;br /&gt;E aí surge um versículo descontextualizado: “Para a liberdade foi que Cristo vos libertou”, mermão. Sai da lei mano. Cuidado com a trave do teu olho, Nicodemos. (Rubem Amorese)&lt;br /&gt;O pensamento é que Deus não é mais tão exigente como antigamente. Ele tem mais é que está por aí, para dar uma força na hora que a gente precisa, sem se meter demais na vida. Devagar com esse negócio de pecado, arrependimento, disciplina, culpa e outras coisas do passado.&lt;br /&gt;Emoções e sentimentos são importantes, mas se não estiverem na medida certa, viram um desastre. Por ser tão poderoso, o componente emocional precisa de um freio para controlá-lo. O freio é a razão. “Quando a emoção não é dirigida pela razão, temos o emocionalismo”. Portanto, procure cada vez mais conhecer ao Senhor. Estude a Sua Palavra e não se deixe levar pelo emocionalismo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Continua na minha próxima publicação.&lt;br /&gt;Postado por José Roberto.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5540263700094980153-1921148172264511946?l=arete5.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arete5.blogspot.com/feeds/1921148172264511946/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5540263700094980153&amp;postID=1921148172264511946&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/1921148172264511946'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/1921148172264511946'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arete5.blogspot.com/2009/12/superando-as-crises-do-mundo-pos.html' title='Superando as crises do mundo pós-moderno'/><author><name>José Roberto</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11601250350139373529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://4.bp.blogspot.com/_EDyGwJylLWU/Sl3s4jKyBMI/AAAAAAAAAAs/QAFKSs0D8fM/S220/usaf+014.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_EDyGwJylLWU/SyBUk5oxK7I/AAAAAAAAACI/3yPoDucJXqM/s72-c/crise+econom.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5540263700094980153.post-4361274619499902593</id><published>2009-12-02T01:44:00.000-02:00</published><updated>2009-12-02T01:44:03.537-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Cidade de Deus'/><title type='text'>A Cidade de Deus e a Cidade dos homens</title><content type='html'>&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: justify;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_SE-oq28v3-g/SxXhrg3tMII/AAAAAAAAAG0/2uFalNzlWkg/s1600-h/cidade+de+Dus" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" er="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_SE-oq28v3-g/SxXhrg3tMII/AAAAAAAAAG0/2uFalNzlWkg/s320/cidade+de+Dus" /&gt;&lt;/a&gt;Durante a segunda guerra mundial os judeus e os povos conquistados pelos nazistas ficaram confinados a lugares subumanos, chamados guetos. Alguns filmes (como o pianista, a vida é bela, a lista Schindeler) poderiam dar uma boa visão da vida nos guetos. Ali os prisioneiros de guerra viviam a mercê do exército conquistador; suas casas, empregos, filhos ou filhas, tudo estava a disposição dos alemães. Eles viviam sem informações e sem esperanças. Ali era necessário aprender a ser quem eles não eram, sem poder expressar um mísero sentimento ou pensamento contrário aos seus algozes. &lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;O cristianismo moderno parece viver nos guetos. A igreja está tomando o caminho combatido pela maioria dos reformadores, o isolacionismo. Os crentes mais se parecem reféns do mundanismo que sal e luz. Por causa desse separatismo exagerado, a igreja começa formar os seus guetos, ou seja, formar sua própria cultura, porém influenciada pelo mundo. O crente é advertido a não ouvir música mundana pois há estrelas evangélicas; não precisamos ir ao cinema pois temos a alternativa de filmes evangélicos; não devemos ler tal e tal livro pois precisamos ler a Bíblia e livros evangélicos. Dessa forma a igreja se torna um trampolim para a maioria de artistas não vocacionados na tentativa de ganhar fama e dinheiro.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Mas será que a atitude da igreja de viver nos guetos é normal? Os crentes devem continuar reféns da nossa sociedade moribunda? O que significa o conceito de separação nas sagradas escrituras e qual sua relevância para a igreja hoje? &lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Deus fez tudo perfeito (Gn. 1:31) sem a distinção do sagrado e secular. O trabalho era veículo da construção do reino de Deus pelo avanço da cultura e de uma civilização piedosa (Gn. 2:15). Não havia evangelismo. A família foi a instituição perfeita para expressar amor e união entre marido e mulher e receber os filhos como benção do Senhor (Gn. 1:28). &lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;A queda trouxe mudanças em tudo. O trabalho deixou de ser feito com prazer para ser “fadiga e dor”. A benção da família ficou ofuscada pela maldição do parto doloroso; o marido e a mulher ficaram como rivais, disputando a liderança do lar; guerra entre marido e mulher, entre a semente da mulher e serpente, (Gn. 3:14-20). A família e o casamento não eram mais sagrados visto que a “casa dos ímpios” e a “casa dos justos” se distinguem. Deus removeu o paraíso para o céu, Gn. 3:24. &lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Ao ser expulso da cidade de Deus, o homem vive tentando construir sua própria cidade.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A construção da cidade dos homens. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Eva exclamou de alegria ter concebido “um varão, o Senhor”, i.e. o messias que restauraria a paz entre o homem e Deus Gn. 4:1-2. No entanto, este foi o assassino de seu irmão por querer agradar a Deus do seu jeito (4:4-5). Deus requeria sacrifícios assim como Ele fizera no jardim para os seus pais – Adão e Eva. Caim não se arrependeu, mas se irou com Deus. Caim não seria o messias, antes o pai de uma geração que odiaria Deus.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Deus preserva a Vida de Caim, mesmo que ele entendia a necessidade de ser vingado (4:14), foi amaldiçoado por Deus (4:11). Deus livrou Caim para edificar uma cidade (v.17). Os habitantes dessa cidade seriam: (a) criadores de gado ou nômades– v. 20; (b) peritos na música – v. 21; (c) peritos em ferro – v. 22; (d) o primeiro polígamo – v. 23; (e) artistas – v. 23.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;A cidade dos homens é audaciosa e desafiadora de Deus – 11:1-9. Os homens estavam proibidos de entrar no Éden ou estabelecer um céu na terra. Babel era um prédio religioso. Assim como o pai da cidade dos homens recusou o meio correto para salvação, os construtores da torre recusaram confiar na promessa de Deus. No verso 4 e 8 fala do interesse dos construtores era edificar uma cidade. Ainda hoje a cidade dos homens prefere confiar na tecnologia a confiar nas mãos potentes de Deus. Os homens queriam subir e Deus preferiu “descer” (11:5). Hoje, com o auxilio do iluminismo, esquecemos que a salvação vem de Deus (Jonas 2:9) e assim confundimos que a construção terrena não é a reconstrução do paraíso. Todos impérios fracassaram nessa investida: Roma, Alemanha, EUA. Jesus diz: “o meu reino não é deste mundo” João 18:36. &lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;A reconstrução da cidade de Deus. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;A cidade de Deus não era mais edificada com árvores, rios e animais, mas com pessoas que estivessem dispostas a “invocar o nome do Senhor” – Gn. 4:25-26. Adão já buscava o Senhor através dos sacrifícios ensinados por Deus. Caim e Abel possuíam um princípio de invocar o Senhor, mas com Enos a invocação é plena e completa. Os seus descendentes passam a buscar o Senhor diferentes de Adão, Caim e Abel.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Os cidadãos dessa nova sociedade estão sujeitos a queda e ao fracasso espiritual – Gn. 6:1ss. Mas sempre restará um grupo perseverante nos caminhos de Deus – Gn. 6:29; 6: 8-10; 12:1. e.g. Noé e Abraão. &lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;A cidade de Deus está no céu, mas os seus cidadãos estão na cidade dos homens. Até o dia de voltarmos para esta cidade, devemos usar nossa posição para honrar a Deus na liderança secular, e.g. Daniel e José não procuraram transformar seus cargos em catalisadores de transformação de reino humano em teocracia Bíblicas como Israel foi (ou Calvino em Genebra e os Anabatistas radicais em Münster, Alemanha). Pelo contrario, seguiram sua vocação no mundo com excelência e diligencia, ganhando respeito daqueles regentes estrangeiros e melhorando as vidas daqueles sobre quais exerciam autoridade (1 Ts. 4:11). Os crentes são santos por pertencerem a Cristo e não por estar numa esfera da igreja; contudo, vivem no âmbito profano ou comum. Espera-se a diferença na sua crença e procedimento, atitudes e estilo de vida; mas, não se espera que os crentes convertam o ambiente secular em sagrado. e.g. Daniel e José tomavam decisões baseado nas leis babilônicas e egípcias e não judaicas. &lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Diante de tudo isso, como o cidadão da cidade de Deus deve viver na cidade dos homens? &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Como operários do grande mosaico de Deus. Todo nosso trabalho deve ser feito para a glória de Deus. 1 Ts. 4:11; assim como o mosaico é feito de pedaços geometricamente diferentes, também a obra de Deus. Não está na obra de Deus somente quem trabalha na igreja, mas todo que considera e dedica seus afazeres parte de sua adoração a Deus, 1 cor. 10:31; Col. 3:23.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Como proclamadores das virtudes de Deus. 1 Pe. 2:9-10; 3:15.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Como peregrinos. Há um grande risco de viver em dois mundos: ser monges eremitas ou se misturar com as alfarrobas do mundo. Deus não nos chamou para o isolacionismo nem para o mundanismo, porém para ser sal da terra e luz do mundo. Um dos grandes desafios do cristão é viver numa sociedade totalmente diferente de sua real pátria. Abraão peregrinou pela fé porque aguardava a cidade que tem fundamentos, da qual Deus é o arquiteto e edificador Hebreus 11:9-10. &lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Nas palavra do hino “a bela cidade”: &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Tenho lido da bela cidade, &lt;br /&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;construída por Cristo nos céus; &lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;é murada de jaspe luzente &lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;e juncada com áureos troféus &lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;e no meio da praça eis o rio do vigor e da vida eternal; &lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;mas metade da glória celeste jamais se contou ao mortal &lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;Tenho lido das belas muralhas&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;que Jesus foi no céu preparar, &lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;onde os crentes fiéis para sempre mui felizes irão habitar. &lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;Nem tristeza nem dor nem gemidos entrarão &lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;na mansão paternal; &lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;mas metade da glória celeste jamais se contou ao mortal &lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;Tenho lido das vestes brilhantes &lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;das coroas que os santos terão &lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;quando o pai os chamar e disser-lhes: &lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;Recebei o eternal galardão. &lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;Tenho lido que os santos na glória &lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;pisarão ruas de ouro e cristal; &lt;br /&gt;&lt;/div&gt;mas metade da glória celeste jamais se contou ao mortal &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: blue;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="background-color: blue;"&gt;&lt;span style="background-color: #eeeeee;"&gt;Postado por&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="background-color: #eeeeee;"&gt; Francimar&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5540263700094980153-4361274619499902593?l=arete5.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arete5.blogspot.com/feeds/4361274619499902593/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5540263700094980153&amp;postID=4361274619499902593&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/4361274619499902593'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/4361274619499902593'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arete5.blogspot.com/2009/12/cidade-de-deus-e-cidade-dos-homens.html' title='A Cidade de Deus e a Cidade dos homens'/><author><name>Elias Lima</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16695153110900274435</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='26' height='32' src='http://bp2.blogger.com/_SE-oq28v3-g/R-HClGQv2gI/AAAAAAAAACA/IDXRCJQNYb4/S220/Elias.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_SE-oq28v3-g/SxXhrg3tMII/AAAAAAAAAG0/2uFalNzlWkg/s72-c/cidade+de+Dus' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5540263700094980153.post-4049881568257046685</id><published>2009-11-25T11:58:00.003-02:00</published><updated>2009-11-25T12:01:41.217-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='escravidão'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Lutero'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Livre Arbítrio'/><title type='text'>Lutero e a Escravidão da Vontade - Parte I</title><content type='html'>&lt;div&gt;&lt;img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5408036128127660882" src="http://3.bp.blogspot.com/_SE-oq28v3-g/Sw00NJ2HM1I/AAAAAAAAAGs/BKYI3BKWvCQ/s320/Lutero.jpg" style="cursor: hand; float: left; height: 320px; margin: 0px 10px 10px 0px; width: 290px;" /&gt;&lt;strong&gt;Introdução&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;“A escravidão da vontade”, de onde o resumo “Nascido Escravo” foi tirado, foi escrita por Martinho Lutero como reação aos ensinamentos de Desidério Erasmo. O qual era um humanista, pois acreditava que os homens podem conquistar a salvação, ao invés de dependerem exclusivamente de Jesus Cristo – em Sua morte e ressurreição. Erasmo nasceu entre 1466–1469 em Rotterdam, na Holanda. Ele foi monge agostiniano durante sete anos, e isto aconteceu antes de viajar para Inglaterra, onde fora motivado a aprofundar seu conhecimento do grego, chegando a produzir um texto crítico do Novo Testamento grego (1516). Rejeitava os métodos fantasiosos de interpretação das Escrituras, bem como as superstições dos mestres da Igreja Católica Romana. Erasmo sempre preferia uma abordagem simples do ensinamento Cristão aos complicados e pormenorizados métodos dos teólogos profissionais. Ele evitava as controvérsias, e, por longo tempo, não procurou tratar publicamente sobre o conceito do “livre-arbítrio”. No verão de 1523, contudo, Ulrico Von Hutten, outro humanista alemão, forçava Erasmo a se posicionar. Acusava-o de fugir a posicionamentos claros em relação à Reforma e de estar-se distanciando dela.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;O posicionamento de Erasmo veio com uma clareza em nada esperada por Lutero. Em princípios de Setembro de 1524, Erasmo de Roterdã publicou sua “Diatribe sobre o livre arbítrio”. Nela posicionou-se abertamente contra uma afirmação central da teologia de Lutero: “sua antropologia. Desafiando desta forma a solicitação de Lutero para que não fizesse tal coisa. Depois da publicação, Erasmo escreveu a Henrique VIII nestes termos: “Os dados foram lançados. O livreto sobre o ‘livre-arbítrio’ acaba de ver a luz do dia”. Tal livreto agradou ao papa e ao Sacro Imperador Romano, e foi elogiado por Henrique VIII. Com essa publicação Lutero teve que se posicionar. Para ele estava claro que a questão era fundamental, mas seria difícil responder a tão indouto livro de douto autor. Lutero sabe, porém, que não poderá esquivar-se de resposta. Amigos instam-no para tanto. As primeiras reações de Lutero apareceram no prefácio à tradução do Eclesiastes, na sua opinião um escrito contra o livre-arbítrio. Em pregação de 9 de outubro de 1524, descreve a impotência do ser humano aprisionado pelo diabo: “Tu és cavalo, o diabo te cavalga.” Só Cristo pode libertar do poder do diabo. Em carta a Espalatino, de 1º de novembro de 1524, confessa que, enojado, não conseguira ler mais do que duas páginas do livro de Erasmo. A resposta , porém, a ser dada a Erasmo, tem que esperar, por várias razões, por exemplo a Guerra dos Camponeses e o próprio casamento de Lutero com Catarina de Bora. Mas por fim foi a pedido de sua esposa que vai, finalmente, elaborar a resposta a Erasmo, O texto é publicado em 31 de Dezembro de 1525. &lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Em muitos sentidos, porém, a discussão entre Lutero e Erasmo não passou de episódio, pois não provocou o debate das massas, mas colocou-o no centro da discussão da intelectualidade. Essa discussão não foi concluída. Em seu centro está a concepção humanista e reformatória do ser humano. &lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;I. Lutero mostra o que a Bíblia ensina sobre o livre-arbítrio&lt;/strong&gt; &lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Romanos 1:18 “&lt;em&gt;A ira de Deus se revela do céu contra toda impiedade e perversão dos homens que detêm a verdade pela injustiça&lt;/em&gt;”&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Paulo ensina que todos os homens, sem qualquer exceção, merecem ser castigados por Deus. “A ira de Deus se revela do céu contra toda impiedade e perversão dos homens que detêm a verdade pela injustiça.” Se todos os homens possuem “livre-arbítrio”, ao mesmo tempo em que todos, sem qualquer exceção, estão debaixo da ira de Deus, segue-se dai que o “livre-arbítrio” os está conduzindo a uma única direção — da “impiedade e da iniqüidade”. Por¬tanto, em que o poder do ‘”1ivre-arbítrio” os está ajudando a fazer o que é certo? Se existe realmente o “livre-arbítrio”, ele não parece ser capaz de ajudar os homens a atingirem a salvação, porquanto os deixa sob a ira de Deus. Algumas pessoas, no entanto, acusam-me de não se¬guir bem de perto a Paulo. Eles afirmam que as palavras dele, “contra toda impiedade e perversão dos homens que detêm a verdade pela injustiça” não significam que todos os seres humanos, sem exceção, estão culpados aos olhos de Deus. Eles argumentam que o texto dá a entender que algumas pessoas não “detêm a verdade pela injustiça”. Entretanto, Paulo estava usando uma construção de frase tipicamente hebraica, que não deixa dúvida de que ele se referia a impiedade de todos os homens. Além do mais, notemos o que Paulo escreveu ime¬diatamente antes dessas palavras. No versículo 16, Paulo declara que o evangelho é “o poder de Deus para a salvação de todo aquele que crê”. Isso significa que, não fosse o poder de Deus conferido através do evangelho, ninguém teria forças, em si mesmo, para voltar-se pára Deus. Paulo prossegue, asseverando que isso tem aplicação tanto aos judeus quanto aos gentios. Os judeus conheciam as leis di¬vinas em seus mínimos detalhes, mas isso não os poupou de estarem debaixo da ira de Deus. &lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Lutero mostra com base nesse versículo que quanto mais o “livre-arbítrio” se esforça, tanto piores tornam-se as coisas, e que ninguém tem a capacidade de voltar-se para Deus. Deus precisa tomar a iniciativa e revelar-se a eles, e que se fosse possível ao “livre-arbítrio” dos homens descobrir a verdade, certamente algum judeu, em algum lugar, tê-lo-ia feito! E que nem os mais elevados raciocínios dos gentios e os mais intensos esforços dos melhores dentre os judeus (Rm 1:21; 2:23,28,29) não conseguiram aproxima-los nem um pouco sequer da fé em Cristo.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="color: blue;"&gt;&lt;strong&gt;Postado por Elias Lima&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5540263700094980153-4049881568257046685?l=arete5.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arete5.blogspot.com/feeds/4049881568257046685/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5540263700094980153&amp;postID=4049881568257046685&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/4049881568257046685'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/4049881568257046685'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arete5.blogspot.com/2009/11/lutero-e-escravidao-da-vontade-parte-i.html' title='Lutero e a Escravidão da Vontade - Parte I'/><author><name>Elias Lima</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16695153110900274435</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='26' height='32' src='http://bp2.blogger.com/_SE-oq28v3-g/R-HClGQv2gI/AAAAAAAAACA/IDXRCJQNYb4/S220/Elias.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_SE-oq28v3-g/Sw00NJ2HM1I/AAAAAAAAAGs/BKYI3BKWvCQ/s72-c/Lutero.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5540263700094980153.post-1154613785128078720</id><published>2009-11-18T15:01:00.003-02:00</published><updated>2009-11-18T15:07:57.784-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Igreja'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Sátira'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Liberalismo'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Teologia'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Sonho'/><title type='text'>DIÁRIO DE SONHOS DO DOUTOR SATÍRICO V: VISÃO DOS MISTÉRIOS DE SUINÓPOLIS</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Embora esse “Doutor satírico” habite em mim de uma forma que chega a ser quase opressiva, a minha formação cristã faz com que eu acredite no sobrenatural, na existência de anjos e seres espirituais. Acho até que foi motivado por essa crença que registrei o sonho que passo a relatar, o que não deve ser empecilho para que os céticos possam ler esse capítulo de minhas memórias. Quero deixar claro também que, ao relatar esse sonho, o meu objetivo não é ofender os fiéis. Não quero que minha reminiscência onírica seja escândalo para os judeus e muito menos loucura para os gregos. Dito isto, passemos ao relato do sonho.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em meu sonho, eu estava estudando em meu escritório quando de repente fui surpreendido pela visão de um anjo. Aquela aparição repentina me deixou extasiado. O ser angelical era de um vermelho pálido, quase desbotado, tinha em suas mãos uma ampulheta e uma espada cujo formato do cabo lembrava uma serpente. Tinha quatro asas, com duas escondia as vergonhas e com duas voava. O anjo veio em minha direção e falou:&lt;br /&gt;- Filho do homem, vem e eu te revelarei os insondáveis mistérios de Suinópolis, mostrar-te-ei enigmas que a nenhum homem foi dado a conhecer.&lt;br /&gt;Fiquei por um momento paralisado. Quando despertei daquele êxtase sublime, falei em um tom reverente:&lt;br /&gt;- Senhor, o que devo fazer para conhecer esses mistérios?&lt;br /&gt;Apenas segue-me, ó filho do homem.&lt;br /&gt;Em uma fração de segundo o anjo me levou a um palácio grandioso e me apresentou a visão de um trono. O trono estava manchado de sangue e sobre ele estava assentado um porco em cuja cabeça resplandecia uma coroa com seis estrelas. Quando o rei suíno ergueu o seu cetro quatro seres viventes – um chacal, um abutre, uma raposa e uma serpente - que estavam diante do trono, prostraram-se em reverência a ele. Quando os animais se curvaram, o porco falou em um tom imperioso:&lt;br /&gt;- O que tendes a oferecer ao vosso rei, além de vossa reverência?&lt;br /&gt;O chacal se adiantou e gritou para que trouxessem o seu presente. Era um cordeiro, estava em uma jaula e as manchas vermelhas em sua lã branca demonstravam que ele estava ferido. Estava vivo, mas o seu olhar estava abatido e sua respiração difícil. Ao ver aquele cordeiro ferido e enjaulado, o rei porco não conteve a sua alegria e exclamou:&lt;br /&gt;- Muito bem servo bom e fiel, foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei, entra no gozo do teu Senhor.&lt;br /&gt;Na seqüência, o abutre ordenou a entrada do seu presente. Era uma pomba. Tinha as asas cortadas e, presa à sua pata direita, uma corrente com uma gigantesca bola de ferro na ponta. Depois de receber o presente do abutre, o rei-porco repetiu a mesma saudação que dirigira ao chacal, na seqüência, olhou para pomba e deu uma estrondosa gargalhada. O seu sarcasmo era grosseiramente assustador. Quando fez silencio, a raposa falou:&lt;br /&gt;- Espere para ver a minha oferta ó grande rei.&lt;br /&gt;Era um leão. Além de está enjaulado, o animal tinha duas patas quebradas e os olhos arrancados. Longe de despertar pavor, o seu rugido era uma expressão da tragédia que o acometera. Contente com o presente que recebera, o porco falou à raposa:&lt;br /&gt;- Como recompensa à tua fidelidade ó raposa, governarás seis províncias no reino de Suinópolis.&lt;br /&gt;Por fim, a serpente pediu para que entrasse o seu presente. Era um peixe preso em um aquário. As suas escamas reluziam como pedras preciosas. Logo que o peixe chegou, a serpente correu ao seu encontro e mordeu a sua cabeça. Quando a peçonha da serpente começou a surtir efeito, as escamas do peixe foram caindo uma a uma. O porco não escondia o seu contentamento ao ver o peixe perder pouco a pouco o seu esplendor. Quando caiu a última escama, o porco declarou aos animais que lhe haviam trazido os presentes:&lt;br /&gt;- Bem-aventurados sois vós. Como prêmio por vossa fidelidade, vocês estarão comigo no meu trono e comigo regerão as nações com vara de ferro. Todos os habitantes de Suinópolis hão de reverenciar-vos.&lt;br /&gt;Não conseguia compreender o sentido daquelas estranhas aparições. Por isso, resolvi perguntar ao anjo que me guiava:&lt;br /&gt;- Qual o sentido dessas manifestações meu senhor?&lt;br /&gt;- A prisão desses animais – o cordeiro, a pomba, o leão e a serpente – representam a derrota final dos adversários de Suinópolis. Durante anos eles foram uma ameaça para o nosso reino. Agora que foram dominados, o nosso rei Ludíbrius Pestilencius reinará pelos séculos dos séculos.&lt;br /&gt;- Qual será o destino desses animais?&lt;br /&gt;- Eles serão acorrentados e depois lançados nas trevas exteriores. Ali haverá choro e ranger de dentes.&lt;br /&gt;Estávamos ainda a falar quando o rei Ludibrius ordenou que os animais capturados fossem lançados fora dos muros de Suinópolis. O anjo que me conduzia, voltou-se para mim e disse:&lt;br /&gt;- Vem e eu te mostrarei revelações ainda mais sublimes, mistérios ainda mais insondáveis.&lt;br /&gt;O anjo me levou a uma gigantesca catedral. O templo central de Suinópolis era um prédio de quatro andares. Estranhamente, cada um dos andares havia sido construído com uma substância diferente. O primeiro era de ouro, o segundo de pedra, o terceiro de areia e o quarto de fumaça. Antes que eu fizesse qualquer pergunta, o anjo disse que me mostraria o lado interno de cada um dos andares da catedral. Começamos pelo andar superior. Todo ele era feito de ouro. Para o meu espanto, até mesmo as pessoas que estavam ali tinham uma aparência dourada. Quando adentramos era o momento da eucaristia. Uma mulher com vestes de prostitutas e exalando um perfume barato distribuía os elementos aos fiéis. Fiquei tão impressionado com a expressão vulgar daquela mulher que nem percebi que era o rei Ludibrius que conduzia o culto eucarístico. Curiosamente, ele não usava mais a coroa, o cetro e as vestes reais. Em vez disso, trajava vestes sacerdotais. Na altura de sua cintura havia uma faixa branca onde estava escrito “Jesus Cristo é o Senhor”. Depois que a mulher distribuiu os elementos, o porco-sacerdote exclamou em tom solene:&lt;br /&gt;- Amados irmãos, bebamos em memória do nosso salvador o sangue dos nossos inimigos.&lt;br /&gt;No momento em que os fiéis começaram a beber os cálices de sangue, o anjo me conduziu ao andar seguinte do prédio. Era um espaço todo construído em pedra. Quando observei as pessoas que se encontravam ali, imaginei ter entrado no cenário de um filme de ficção. Os seus corpos aparentavam estar passando por um processo de petrificação. Alguns ainda estavam em um estado inicial, outros já haviam completado aquela metamorfose estranha. Dentre aqueles que já estavam totalmente petrificados, estava o pregador. Para minha surpresa, era novamente o porco. Ali ele não era mais o rei Ludibrius, mesmo assim era reverenciado por todos com o título de “apóstolo Pedra”. O anjo pediu para que eu atentasse para sua mensagem. Curiosamente, sua pregação resumia-se a uma única expressão: “louvado seja o Senhor!” E os fiéis em coro respondiam “amém!” Percebi que os fiéis iam completando o seu processo de petrificação à medida que iam repetindo o “amém”.&lt;br /&gt;Ficamos naquele recinto até que todos os féis se transformaram em pedra, então, seguimos para o andar seguinte. Aquela parte do prédio era feita com uma substância flexível semelhante a areia. Curiosamente, os homens que estavam ali tinham essa mesma aparência. No púlpito, o porco estava novamente a discursar. Trajava agora vestes elegantes, semelhante a um senador ou um deputado. Nesse instante o anjo que me conduzia ordenou:&lt;br /&gt;- Atente para a mensagem do doutor Aristo Liberatus, a maior autoridade em teologia de Suinópolis.&lt;br /&gt;Voltei o olhar para o porco, quero dizer, para o doutor Aristo e passei a ouvir sua mensagem. O poder de sua oratória deixava qualquer um maravilhado. Sua voz era grave e melodiosa ao mesmo tempo.&lt;br /&gt;- Amados irmãos de Suinópolis, gostaria de ilustrar um dos princípios que regem o nosso reino fazendo alusão a uma conhecida fábula de Esopo. Conta o fabulista grego que “certo dia, discutiam entre si um caniço e uma oliveira a respeito de sua resistência, vigor e firmeza. A oliveira reprovava ao caniço sua fraqueza e sua impotência, que o faziam ceder facilmente a todos os ventos, e este se mantinha calado, sem responder. Logo após, quando o vento começou a soprar forte, o caniço, sacudido e vergado, sobreviveu facilmente à tempestade, mas a oliveira, que quis resistir aos ventos, foi arrancada pela sua violência”.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Esta fábula, amados irmãos nos mostra o valor da flexibilidade, da capacidade de adaptação às situações difíceis. Em nosso reino esse é um dos princípios mais elevados e deve ser observado por todos. Na verdade, foi exatamente esse o ensinamento que o nosso Senhor nos deixou. Em Sua Palavra Ele afirma que os seus discípulos devem ser prudentes como as serpentes. Em outra passagem o santo apóstolo Paulo também nos exorta acerca da importância da flexibilidade. “Fiz-me fraco para com os fracos a fim de ganhar os fracos. Fiz-me tudo para com todos, com o fim de, por todos os modos, salvar alguns”.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O princípio da flexibilidade, amados irmãos, implica não apenas que temos que ter a capacidade de nos adaptar às novas condições, aos novos tempos. Ele significa também que devemos estar sempre abertos às inovações e, principalmente, como cristãos, devemos estar sempre preparados para ceder. Isso é válido, inclusive, em matéria de doutrina. Não precisamos mais adotar posturas inflexíveis e radicais, já que isso em nada coopera para o progresso do evangelho. A flexibilidade nos ajudará a encontrar sempre um meio termo em todas as questões. Ilustremos essa verdade com o exemplo da criação. Nós cristãos afirmamos que Deus criou todas as coisas do nada, já os evolucionistas atribuem ao Big-Bang a origem do universo. Diante desse pequeno impasse, não precisamos nos aferrar em posições radicais. Consideremos, portanto, que houve de fato a evolução, desde que Deus tenha controlado o processo. O conceito de Deus também ilustra essa verdade. Não importa o fato dele ser chamado Zeus, Júpiter, Odin, Baal, Iemanjá, Braman ou Amaterazu. O que importa é a crença em um ser supremo. Em Suinópolis não devemos nos prender a pormenores lingüísticos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O princípio da flexibilidade possui, por fim, uma aplicação moral. Isso significa que, guiados por ele, cada um de nós deve se tornar mais tolerante, o que está de acordo com o mandamento do amor que nos foi ensinado pelo nosso Senhor. Quero dizer com isso irmãos que alguns comportamentos inofensivos de nossos irmãos como sexo antes do casamento, casamentos mistos, mentirinhas brancas e certos tipos de vícios, não devem ser causa de escândalo em Suinópolis. Afinal de contas, não é a Palavra de Deus que nos ordena que cada um deve tolerar as fraquezas de seu irmão? Quando o doutor Aristo finalizou a sua prédica eloquente, todos os presentes o aplaudiram de pé. Alguns chegaram ao ponto de arremessar flores na direção do púlpito. As flores eram vermelhas, mas logo que tocavam o púlpito, assumiam uma coloração negra semelhante à noite. Neste momento, o anjo me falou:&lt;br /&gt;- Filho do homem, vem comigo eu te mostrarei o último andar da catedral. Ser-te-á revelado o mistério mais profundo de Suinópolis.&lt;br /&gt;Antes que eu concordasse já estávamos no interior do último andar da catedral. Ele era construído com uma substância volátil semelhante à fumaça. Para o meu assombro, as pessoas que se encontravam ali eram feitas a partir dessa mesma substância. Era um salão espaçoso em cujo centro se destacava uma mesa. No centro da mesa estava novamente o porco. Agora, sua longa barba branca dava-lhe a aparência de um ancião.&lt;br /&gt;- Filho do homem, atenta para a grande comissão que será dada pelo rabino Messinus aos seus doze apóstolos.&lt;br /&gt;Nesse instante, o rabino-porco se dirigiu aos seus apóstolos:&lt;br /&gt;- Recebereis poder ao descer sobre vós o meu espírito e sereis enviados a confundir as nações.&lt;br /&gt;- Como saberemos rabi que recebemos tal poder? Perguntou um dos apóstolos que se encontrava ao seu lado.&lt;br /&gt;- Olhe para o seu corpo Pseudônio e diga-me qual a sua aparência?&lt;br /&gt;- Humana, mestre.&lt;br /&gt;- Muito bem! E agora, que aparência ele possui?&lt;br /&gt;O homem de fumaça havia assumido a forma de um rato, que rastejava diante dos demais. Quando os outros apóstolos perceberam a transformação, ficaram perplexos e rogavam ao rabino Messinus:&lt;br /&gt;- Mestre, dá-nos também esse maravilhoso poder.&lt;br /&gt;- A fim de executarem a grande comissão, todos vocês serão revestidos com esse poder.&lt;br /&gt;Logo que o rabino silenciou, os homens-fumaça começaram a assumir várias formas de animais. Alguns se transformaram em serpentes, outros em águias e outros em cordeiros. Os apóstolos reassumiram a sua forma humana e desapareceram da sala em uma fração de segundo. Tínhamos terminado a visita ao prédio, mas continuava sem entender o sentido daquelas estranhas visões. Resolvi, então, indagar ao anjo que havia me conduzido àquelas manifestações.&lt;br /&gt;- Senhor, qual o sentido da catedral que acabamos de visitar? O que representam os quatro elementos que a constituem?&lt;br /&gt;- Revelar-te-ei agora, filho do homem, o significado dos quatro elementos.&lt;br /&gt;- Tenha bondade, senhor.&lt;br /&gt;- Cada uma das substâncias que constituem a catedral representa uma virtude que rege Suinópolis. O andar de ouro representa a virtude da felicidade, princípio que deve ser o alvo supremo de todos os habitantes do nosso reino. O andar de pedra representa as virtudes da durabilidade e da firmeza. Em um sentido mais profundo, ele aponta para a eternidade de Suinópolis. O andar de areia, por sua vez, aponta para o princípio da flexibilidade, virtude que está diretamente relacionado à sobrevivência dos suinopolitanos. O andar de fumaça representa a esperteza, princípio que deve ser observado por todos os cristãos em Suinópolis. Quando o anjo me revelou o misterioso sentido da catedral, fiquei curioso em relação à sua identidade e perguntei:&lt;br /&gt;- Qual o seu nome meu senhor?&lt;br /&gt;O ser angelical ficou por um momento em silêncio. De repente, o seu corpo passou a assumir a forma de uma fumaça. Era uma fumaça escura e que exalava um forte cheiro de vômito. Logo percebi que aquele homem-fumaça me parecia familiar. Era um dos apóstolos do rabino Messinus. Surpreso com a descoberta, nem percebi quando ele se transformou em uma serpente. Quando me dei conta, ela já havia me picado. O seu veneno não demorou surtir efeito e em menos de dois minutos cai desacordado.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Quando o efeito do veneno passou, despertei. Estranhamente, encontrava-me em um lugar completamente diferente. Era um deserto, mas a catedral de Suinópolis ainda permanecia ali. Com seus quatro andares – ouro, pedra, areia e fumaça – ela aparentava ainda mais imponência. De repente, a catedral se transformou em uma criatura monstruosa. Era tão horripilante que o próprio Golias tremeria de medo dela. Curiosamente, ela conservava certa semelhança com a catedral. Também nela estavam presentes as quatro substâncias. Sua cabeça era de ouro, seu peito de pedra, sua cintura de areia e suas pernas de fumaça. Em cada uma das substâncias que compunham a criatura havia uma inscrição. Na cabeça estava escrito luxúria, no peito insensibilidade, na cintura tolerância e nas pernas engano. Quando aquele monstro fabuloso começou a se movimentar fiquei tomado de pavor. Ele estava enfurecido. Quando percebi que ela não estava caminhando em minha direção, senti-me profundamente aliviado. Foi então que avistei os quatro animais do início – o cordeiro, a pomba, o peixe e o leão. Agora eles não estavam mais presos e nem pareciam abatidos. Aparentavam uma postura exaltada como se estivessem preparados para a batalha.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A batalha de fato foi travada. O cordeiro se adiantou e marchou em direção ao monstro. Quando se encontrou diante dele, olhou para sol como se estivesse ordenando que ele baixasse. No mesmo instante o sol foi arremessado contra a cabeça do monstro que não resistiu o seu calor e derreteu. Imediatamente, a pomba voou na direção da criatura horrenda. Durante o seu vôo, seu bico se transformou em uma gigantesca picareta que destruiu o peito de pedra do monstro em questão de segundos. Mesmo sem cabeça e com o seu peito de pedra esmiuçado, o monstro não parecia se abater. Então o peixe resolveu entrar no combate. Parou diante da criatura e quando, abriu a sua boca, um rio verteu de seu interior. Como se obedece ao peixe, o rio atingiu a cintura arenosa do monstro, que se desfez com rapidez. Quando restava apenas as pernas da criatura, o leão entrou em cena. Em um gesto rápido, ele começou a soprar. O sopro de sua boca era semelhante a um furacão. Aquela poderosa rajada de vento dispersou em pouco tempo as pernas de fumaça.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Quando o monstro desapareceu, surgiu o porco acompanhado pelos quatro animais – o chacal, o abutre, a raposa e a serpente. Também lhe seguia um numeroso exército. Do lado do cordeiro, da pomba, do leão e do também surgiu um exército. No exato momento em que as tropas iam se confrontar despertei do meu sonho, assustado com aquelas visões estranhas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Postado por J. Marques&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5540263700094980153-1154613785128078720?l=arete5.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arete5.blogspot.com/feeds/1154613785128078720/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5540263700094980153&amp;postID=1154613785128078720&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/1154613785128078720'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/1154613785128078720'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arete5.blogspot.com/2009/11/diario-de-sonhos-do-doutor-satirico-v.html' title='DIÁRIO DE SONHOS DO DOUTOR SATÍRICO V: VISÃO DOS MISTÉRIOS DE SUINÓPOLIS'/><author><name>J. Marques</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17679065995081840773</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://bp2.blogger.com/_SZlmR_XYuGI/R_xIzlXGxvI/AAAAAAAAAAM/WWBNeCJTOWY/S220/tiberio+093.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5540263700094980153.post-4575880305201450367</id><published>2009-10-21T17:33:00.003-02:00</published><updated>2009-10-23T00:06:23.306-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Sátira'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Liberalismo'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Sonho'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Memórias'/><title type='text'>DIÁRIO DE SONHOS DO DOUTOR SATÍRICO IV: CRISTOLÂNDIA</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_SE-oq28v3-g/SuEPeTPOyXI/AAAAAAAAAGc/gFZBaZoYvQE/s1600-h/coliseu.jpg"&gt;&lt;img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; FLOAT: left; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5395610841801214322" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_SE-oq28v3-g/SuEPeTPOyXI/AAAAAAAAAGc/gFZBaZoYvQE/s320/coliseu.jpg" /&gt;&lt;/a&gt; &lt;span style="font-family:arial;"&gt;No sonho que tive ontem à noite eu era um cristão em plena Roma imperial. O contexto era de intensas perseguições aos discípulos de Cristo. Nesse ambiente, aceitar a fé significava estar preparado para virar alimento de leões famintos ou iluminar os jardins imperiais. O imperador romano Cômodo César havia decretado que todos os cristãos que fossem encontrados em Roma deveriam ser executados. Caminhava pelas ruas da capital do império, temendo ser surpreendido pelos guardas, quando encontrei um sujeito bastante esquisito. Aquele desconhecido se aproximou de mim e me falou nos seguintes termos:&lt;br /&gt;- Boa noite, meu jovem. Pelo seu aspecto, tenho quase certeza que você é um cristão. Saiba que tenho uma ótima notícia para você.&lt;br /&gt;Temendo que fosse um guarda disfarçado, hesitei em me identificar.&lt;br /&gt;- Você está enganado, sou um seguidor devotado da religião romana, ofereço libações aos deuses e reverencio o imperador.&lt;br /&gt;- Não tenha medo meu irmão, pode confiar em mim, eu também sou um discípulo de Cristo.&lt;br /&gt;Como ele me parecia sincero, resolvi declarar-lhe a minha fé.&lt;br /&gt;- Tudo bem, eu sou um cristão. Diga-me agora que boa notícia você tem para mim?&lt;br /&gt;- Você deve concordar comigo que os tempos não estão fáceis para nós cristãos na capital do império.&lt;br /&gt;- É verdade.&lt;br /&gt;- Pois bem, é sobre isso que gostaria de falar-lhe.&lt;br /&gt;- Pode falar.&lt;br /&gt;- Você já ouviu em uma cidade chamada Cristolândia?&lt;br /&gt;- Não. Que cidade é essa?&lt;br /&gt;- É a cidade onde todos os cristãos perseguidos pelo império romano estão se refugiando. Lá eles podem manifestar livremente a sua fé. A cidade é regida por princípios cristãos. Em Cristolândia, diferente de Roma, somente os que não seguem a doutrina de Cristo é que são perseguidos. Alguns a chamam de a “Nova Jerusalém terrena”.&lt;br /&gt;- É exatamente uma cidade como essa que estou procurando. O que é preciso fazer para entrar em Cristolândia?&lt;br /&gt;- Há apenas duas exigências. A primeira, é claro, é preciso professar o nome de Cristo. Em segundo lugar, você precisa pagar uma pequena taxa de três mil denários.&lt;br /&gt;- Infelizmente, acho que não tenho no momento essa quantia.&lt;br /&gt;- Tudo bem. Hoje é seu dia de sorte meu irmão. Pode ir para Cristolândia. Quando chegar lá, avise ao governador Balaão que foi recomendado pelo apóstolo Falastrônio. Isso lhe garantirá um desconto de pelo menos cinqüenta por cento sobre o valor da taxa. Vamos lá meu irmão, aproveite esse valor promocional. Não precisamos nos tornar comida de leão para ser cristãos. Cristo já levou a nossa cruz, sentiu as nossas dores e morreu a nossa morte.&lt;br /&gt;Mesmo sabendo que aquele valor promocional representava a soma de todas as minhas economias, cedi às razões daquele desconhecido:&lt;br /&gt;- Sendo assim, só preciso saber a localização da tal cidade. Se nesta cidade poderei manifestar a minha fé livremente, então vale a pena o investimento.&lt;br /&gt;Depois de ter sido orientado pelo apóstolo Falastrônio, pus-me imediatamente a caminhar rumo a Cristolândia. Caminhei por algumas horas e avistei no cume de um monte aquele que era o refúgio dos cristãos perseguidos. Caminhei mais alguns minutos e cheguei à entrada da cidade. A largura do portão que dava acesso a Cristolândia era algo impressionante. No alto dele havia um letreiro com uma mensagem, dizendo: “Entrai pela porta larga, porque estreita é a porta e apertado o caminho que conduz à perdição e poucos são os que entram por ela, mas larga é a porta e espaçoso o caminho que conduz à salvação, e muitos são os que entram por ela”. Apesar da porta que dava acesso à cidade ser bastante larga, as pessoas se apertavam para entrar em Cristolândia. Como eu precisava falar diretamente com o governador Balaão sobre o preço promocional, esperei diminuir o fluxo de pessoas. Somente depois das duas da manhã as pessoas pararam de entrar pelo portão. Aproximei-me da entrada onde estava assentado o governador da cidade. Logo que percebeu a minha aproximação, ele saudou-me com sua voz grave:&lt;br /&gt;- Bom dia meu jovem, em que posso servi-lo?&lt;br /&gt;O governador Balaão era um homem gordo, com dentes amarelados e um sorriso que destilava o mais aguçado cinismo. Tinha um charuto cubano entre os dedos e o seu hálito denunciava que ingerira bastante uísque. Em seu dedo anelar esquerdo havia um anel dourado onde estava gravada uma seqüência de três seis (666). Para o meu espanto, havia um olho em cada uma das extremidades dos dedos de suas mãos. Os olhos eram grandes, arredondados e de um brilho quase hipinótico. O governador me olhava com todos os seus olhos como se aguardasse a minha resposta.&lt;br /&gt;- Desejo entrar em Cristolândia.&lt;br /&gt;- Isso não é difícil. Você precisa apenas cumprir duas exigências: ser um seguidor de Cristo e pagar uma pequena taxa de três mil denários.&lt;br /&gt;- É exatamente sobre esta segunda exigência que gostaria de falar-lhe. Não disponho de toda essa quantia, mas venho recomendado pelo apóstolo Falastrônio. Ele me garantiu que receberia um bom desconto.&lt;br /&gt;- Ah! sim, o Falastrônio é um dos mais habilidosos divulgadores de nossa cidade. Todos aqueles que vêm recomendados por ele têm direito a um desconto de cinqüenta por cento.&lt;br /&gt;Entreguei o valor combinado ao governador Balaão e aguardei que ele me entregasse a chave dos meus aposentos. Depois de conferir por três vezes a quantia, ele me entregou a chave e me passou algumas instruções sobre a cidade.&lt;br /&gt;- Como você deve saber meu irmão, Cristolândia é uma cidade regida por leis cristãs. Aqui todos podem vivenciar livremente a sua fé. Temos inclusive cultos anuais dos quais todos os moradores da cidade devem participar. Devo lhe advertir que nem todas as pessoas que moram aqui são cristãos sinceros. Eles chegaram aqui se dizendo discípulos de Cristo, mas com o tempo se tornaram rebeldes em relação aos princípios do Mestre. Você já deve saber que o joio é sempre lançado no meio do trigo do Senhor. O seu endereço fica na avenida Cafarnaum, entre as ruas Betsaida e Corazim. Tenha cuidado com o seu vizinho da direita, o Bartolomeu. Há boatos sobre a sua pessoa afirmando que ele não tem se sujeitado às normas de Cristolândia. Dizem que ele tem divulgado doutrinas contrárias àquelas que recebemos do Senhor. Ele já está sendo investigado, pois não aceitamos qualquer atitude de rebeldia aos princípios cristãos em nossa cidade. Qualquer dúvida ou dificuldade, procure o seu vizinho da esquerda, o Judas Iscariotes. Ele é um dos cidadãos mais exemplares de Cristolândia. Foi Judas inclusive que me alertou sobre a rebeldia de Bartolomeu.&lt;br /&gt;- O que acontece com aqueles que se rebelam contra as normas da cidade?&lt;br /&gt;- Em primeiro lugar, logo que uma pessoa começa a ser seduzida por doutrinas estranhas e começa a se desenvolver em seu interior o gérmen peçonhento da rebeldia, ela é transportada miraculosamente ao calabouço para ter uma visão do lugar terrível para o qual será mandada, caso não abandone a sua rebeldia e impiedade.&lt;br /&gt;- Depois dessa visão, se não mudam, o que acontece com elas?&lt;br /&gt;- São enviadas para o calabouço. Não as expulsamos porque tememos que elas falem mal de Cristolândia em outros lugares e impeçam muitos cristãos de virem para cá. Como são rebeldes e enganadores, preferimos mantê-los afastados de todos. Não só dos atuais, mas principalmente dos futuros moradores de nossa cidade.&lt;br /&gt;Após as instruções do governador Balaão, dirigi-me ao endereço indicado. No caminho, para a minha surpresa, não encontrei nenhuma igreja. Apenas bares, restaurantes, cassinos, teatros, boates e circos. Quando cheguei, deparei-me com um tumulto na casa ao lado. Era o Bartolomeu que estava sendo levado pela polícia ao calabouço. Certamente, sua rebeldia fora confirmada. Logo que me aproximei da porta de minha casa, um senhor veio em minha direção e saudou-me com uma voz gentil.&lt;br /&gt;- Olá você deve ser o mais novo morador de Cristolândia. Meu nome é Judas Iscariotes. Minha casa fica ao lado da sua e coloco-me à disposição para ajudá-lo naquilo que você precisar.&lt;br /&gt;- Agradecido. Diga-me por que esse homem está sendo preso?&lt;br /&gt;- O Bartolomeu? Ah! sim, ele é um rebelde, não se sujeita às normas de Cristolândia. Além disso, tem divulgado heresias malignas em nossa cidade, pervertendo a fé dos fiéis.&lt;br /&gt;- E quais as heresias divulgadas por ele?&lt;br /&gt;- Ele ensina que os cristãos devem tomar sua cruz para seguirem a Cristo. Que blasfêmia, se Cristo já levou a nossa cruz. Como você pode ver, a sua doutrina perniciosa representa uma anulação do sacrifício do Messias. Afinal de contas, não foi para nos livrar da dor que ele morreu?&lt;br /&gt;- Que outra heresia ele divulga?&lt;br /&gt;- Ele incentiva os cristãos a cometerem sacrilégio, ensinando uma forma completamente estranha de se cultuar a Deus. Imagine que ele chegou ao cúmulo de afirmar que os crentes devem ir à igreja todos os dias e não apenas uma vez por ano como determinam as leis de Cristolândia e o nosso amado governador Balaão. Com sua doutrina dos demônios ele transforma o sagrado culto ao Senhor em um ritual banal e rotineiro. Em momentos mais exaltados de sua pregação ele chega a declarar que aqueles que vão à igreja apenas uma vez por ano estão seguindo a doutrina do Anticristo. Veja até aonde tem chegado a sua impiedade: comparar o nosso querido Balaão, o ungido do Senhor, com o “Coisa ruim”.&lt;br /&gt;- E quanto tempo ele ficará no calabouço?&lt;br /&gt;- Como ele é acusado de muitos crimes, é possível que seja sentenciado à prisão perpétua.&lt;br /&gt;Depois dessa conversa inicial, despedi-me de Judas Iscariotes e entrei em minha nova residência. O dia já estava amanhecendo, mas como estava bastante cansado da viagem, deitei e dormi profundamente. Não sei precisar quanto tempo fiquei em Cristolândia, afinal de conta, no sonho, as noções de tempo são bastante confusas. Mas o fato é que logo comecei a perceber que havia algo estranho naquele lugar. Embora fosse uma cidade cristã, na única igreja existente, havia culto apenas uma vez por ano. Também estranhei quando passei a conhecer os habitantes. Ali não encontrei os apóstolos, os presbíteros ou os padres da igreja. Para a minha perplexidade, nomes como Pedro, João, Paulo, Barnabé, Inácio, Policarpo e Justino não moravam em Cristolândia. Os cidadãos de Cristolândia eram pessoas do tipo: Judas Iscariotes, Ananias, Safira, Evódia, Síntique, Diótrefes, Demas, Simão, o mágico, Elimas, os filhos de Cevas, etc. Além disso, o comportamento dos cristolandianos era totalmente oposto ao padrão das Escrituras. Eram invejosos, mentirosos, intemperantes, orgulhosos e dissimulados e obscenos. O mais absurdo é que aqueles que mais se destacavam na prática desses vícios, eram considerados os mais ilustres discípulos de Cristo.&lt;br /&gt;Comecei a me sentir um estranho naquele lugar e passei a viver isolado. Saía apenas para comprar alimento na mercearia de Ananias e Safira. Quando saía, os vizinhos olhavam para mim com um ar de desprezo e falavam palavras sussurradas. Na certa estavam comentando o meu comportamento anti-social. Certa dose de arrependimento começou a se apoderar de mim. Não seria melhor ter ficado em Roma e ter enfrentado a perseguição por amor Cristo? Essa dúvida começou perturbar minha paz. Já não considerava uma decisão sábia ter-me refugiado em Crsitolândia. Considerava-me, como Judas, um traidor do Cristianismo.&lt;br /&gt;Quando chegou o dia do culto anual, a princípio fiquei bastante feliz, pois ia entrar em uma igreja depois de um longo período em Cristolândia. No entanto, pensando no tipo de culto que seria realizado, senti a decepção invadindo meu ser e entreguei-me novamente ao meu remorso. Já havia decidido que não iria à igreja, quando ouvi alguém batendo a porta. Demorei um pouco, mas como o visitante insistia, resolvi atendê-lo. Era Judas Iscariotes. Antes que eu o convidasse, ele entrou em minha residência e perguntou-me:&lt;br /&gt;- Você não vai para o culto anual?&lt;br /&gt;Pensei em dizer que não iria, mas, de repente, fui assaltado por uma curiosidade em relação ao tal culto e afirmei que iria.&lt;br /&gt;- Vou sim, deixe-me apenas pegar a minha Bíblia e iremos juntos.&lt;br /&gt;- Não precisa de Bíblia. O nosso pastor fala inspirado pelo Senhor, de modo que a sua mensagem é a própria Palavra de Deus.&lt;br /&gt;Embora isso me parecesse estranho, segui a orientação de Judas e nos dirigimos juntos à igreja. Estranhamente, o local era um prédio moderno de cinco andares, como se uma construção do século XXI tivesse caído naquela cidadezinha patrística. Em frente havia uma gigantesca placa luminosa indicando: IGREJA EVANGÉLICA DE LAODICÉIA. Abaixo do nome havia o seguinte versículo bíblico: “Eis que estou à porta e bato, se alguém ouvir a minha voz e abrir a porta, entrarei em sua casa e cearei com ele e ele comigo”. Entramos e fomos imediatamente ao salão onde o culto seria realizado. Embora já estivesse no horário de início da programação o lugar ainda estava vazio. Era um auditório amplo com um espaço reservado para fumantes. No lado esquerdo estava o banheiro feminino, no lado direito, o masculino e no fundo um banheiro exclusivo para homossexuais.&lt;br /&gt;- A programação não deveria começar às 19:00h? Indaguei ao meu acompanhante.&lt;br /&gt;- Percebe-se que você ainda é novato em Cristolândia. Com um tempo você vai aprender que aqui não somos escravos do relógio. Marcamos um compromisso para um determinado horário, mas se não for possível chegar no horário marcado, não nos afligimos com isso. Venha, vamos nos divertir um pouco até que a programação comece.&lt;br /&gt;- Como assim se divertir?&lt;br /&gt;- Você também vai aprender que o culto ao Senhor não precisa ser aquele ritual sombrio que muitas pessoas praticam. Deus nos chamou para a alegria meu irmão, e não para o sofrimento.&lt;br /&gt;- Aonde vamos exatamente?&lt;br /&gt;- Vamos ao cassino do pastor Viciato jogar uma partida de cartas.&lt;br /&gt;- Não aprecio jogo de cartas.&lt;br /&gt;- Tudo bem, então vamos ao bar do irmão Ebrion tomar uma bebida qualquer.&lt;br /&gt;- Não bebo.&lt;br /&gt;- Que tal dançarmos um pouco na boate da irmã Jezabel?&lt;br /&gt;- Prefiro ficar aqui e aguardar o início do culto.&lt;br /&gt;- Tudo bem, mas vou logo lhe avisando que o culto não tem horário certo para começar.&lt;br /&gt;Judas Iscariotes me olhou com certo desprezo antes de me deixar sozinho no local do culto. Passaram-se duas horas e ninguém apareceu para o culto. Somente por volta das 21:00h os fiéis começaram a chegar. O pastor Viciato, que dirigiria o culto naquela noite, chegou cerca de trinta minutos depois. Entrou contando um maço de dinheiro. Provavelmente, o lucro que obtivera em seu cassino naquela noite. Seus passos cambaleantes denunciavam o seu estado de embriaguez. Deu boa noite aos irmãos e disse com uma voz arrastada:&lt;br /&gt;- Amados irmãos, vamos dar início ao nosso espetáculo, quero dizer, ao nosso culto.&lt;br /&gt;A programação iniciou-se com a apresentação de um grupo de coreografia, na seqüência vários cantores apresentaram músicas. No intervalo das músicas, palhaços e comediantes faziam números para divertir a platéia. Estava chocado com aquele culto absurdo. Na verdade, aquela paródia indecente nem poderia ser chamada de culto. Era uma blasfêmia, um insulto ao nome de Cristo. Quando o dirigente anunciou que um ilusionista faria um número sobre a ressurreição de Cristo, não contive a minha revolta e me retirei daquele lugar.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Quando ultrapassei a porta da igreja, estranhamente, não estava do lado de fora do prédio, e sim em um lugar sombrio repleto de grades que lembrava uma prisão. Foi então que percebi que tinha sido transportado ao calabouço, a prisão daqueles que contrariavam as leis de Cristolândia. O lugar era relativamente pequeno, mesmo assim, os presos eram colocados em celas individuais. Tomado de curiosidade, resolvi perguntar a identidade daqueles presos e a acusação que pesava sobre cada um deles. Dirigi-me ao primeiro e perguntei:&lt;br /&gt;- Qual o seu nome?&lt;br /&gt;- Abraão. Afirmou aquele ancião com uma voz cansada.&lt;br /&gt;- E que crime tão grave o senhor cometeu para ser mandado para esse lugar de sofrimentos?&lt;br /&gt;- Fui acusado de ser um homem de fé. Um dia o Senhor pediu para que eu provasse a minha fé oferecendo-lhe meu filho Isaque em holocausto. Segui com Isaque ao local determinado por Deus para o sacrifício, mas, antes que chegasse, fui preso pelos soldados do governador Balaão e mandado para esse lugar. Fui condenado com a prisão perpétua, já que aqui em Cristolândia, o homem de fé inabalável é considerado o pior de todos os hereges.&lt;br /&gt;Antes que eu continuasse a conversa, já me encontrava na cela seguinte, como se uma força desconhecida me impulsionasse a sair daquele lugar. Sem perder tempo, procurei saber a identidade do preso seguinte:&lt;br /&gt;- Qual o seu nome, meu senhor?&lt;br /&gt;- Meu nome é Pedro. Por muito tempo fui o pastor da Igreja Evangélica de Jerusalém.&lt;br /&gt;- Mas o que um pastor está fazendo preso em uma cidade que é regida por princípios cristãos?&lt;br /&gt;- Parece ironia, mais fui sentenciado a cinqüenta anos de prisão.&lt;br /&gt;- Que crime você cometeu?&lt;br /&gt;- Como lhe disse, era o pastor da Igreja Evangélica de Jerusalém. Vivia sob relativa paz dirigindo minha congregação, até o dia em que o governador Balaão baixou um decreto em Cristolândia. O decreto afetava drasticamente o conteúdo das pregações. Uma noite, depois de pregar sobre o juízo vindouro de Cristo, fui acusado de violar o decreto do governador e fui mandado para esse lugar de tormento.&lt;br /&gt;- Qual exatamente o conteúdo do decreto promulgado pelo governador Balaão?&lt;br /&gt;O pastor Pedro retirou de seus objetos pessoais um papiro amarelado – era o referido decreto. Depois de um momento de reflexão, disse:&lt;br /&gt;- Permita-me que eu leia para você o documento na íntegra.&lt;br /&gt;- Por favor!&lt;br /&gt;- “&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;em&gt;Eu, Balaão Usuratus, governador em Cristolândia, decreto que a partir dessa data o conteúdo das pregações públicas deve seguir o que preceitua a legislação abaixo:&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Artigo 1:&lt;/strong&gt; Estão vedadas as pregações cujo teor esteja relacionado à condenação, pecado, inferno, arrependimento, temas tão contrários à dignidade do homem e à bondade divina.&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Artigo 2: &lt;/strong&gt;A palavra pecado será substituída por expressões mais atualizadas e menos ofensivas como: trauma, complexo, baixa estima, desvio moral, incapacidade, fraqueza espiritual, etc.&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Artigo 3:&lt;/strong&gt; Ficam proibidas as pregações públicas que ultrapassem o tempo limite de dez minutos.&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Artigo 4:&lt;/strong&gt; Os cultos, que passarão a ser anuais, deverão apresentar sempre uma programação diversa, reservando-se o menor tempo para a pregação.&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Artigo 5:&lt;/strong&gt; Nenhuma nova igreja poderá ser iniciada sem que observe rigorosamente os princípios desse decreto.&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Artigo 6:&lt;/strong&gt; É vedado aos pastores o estudo bíblico que ultrapasse o limite de vinte minutos diários. Para os fiéis, esse tempo será reduzido a dez minutos.&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Artigo 7: &lt;/strong&gt;A igreja que não pagar ao governador Balaão a taxa exigida, terá as suas atividades suspensas.&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Artigo 8:&lt;/strong&gt; Nenhum culto poderá ser realizado no domingo. A partir dessa data, esse deve ser o dia em que todos os cidadãos de Cristolândia devem se divertir e descansar.&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Artigo 9:&lt;/strong&gt; As igrejas que não estiverem de acordo com aquilo que determina o CEC – Conselho de Engenharia de Cristolândia, terão as suas atividades suspensas. Dentre outras exigências, elas devem ter salões com espaço reservado para fumantes, banheiros para ambos os sexos (masculino, feminino e homossexual), além de área onde possam ser instalados bares, cassinos, restaurantes, boates, piscinas, quadras de esportes, etc.&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Artigo 10:&lt;/strong&gt; Aquele que não cumprir esse decreto será considerado blasfemo, traidor do evangelho, falso profeta, um profanador da Palavra de Deus a quem são destinados os flagelos do Apocalipse e de que será retirada a parte da árvore da vida. Esse rebelde será enviado ao calabouço onde cumprirá a pena mínima de cinqüenta anos de detenção.&lt;br /&gt;&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;Não tive tempo de perguntar mais nada sobre aquele estranho decreto, pois, sem que percebesse, fui conduzido à cela seguinte. O preso aparentava ter um problema de visão, mesmo assim, lia um grosso pergaminho. Aproximei-me e indaguei a sua identidade:&lt;br /&gt;- Qual o seu nome meu senhor?&lt;br /&gt;- Sou o pastor Paulo de Tarso&lt;br /&gt;- Que crime você cometeu?&lt;br /&gt;- Fui acusado de violar o decreto do governador Balaão.&lt;br /&gt;- Mais uma vez esse decreto. Que artigo específico do decreto você violou?&lt;br /&gt;- Um dia eu estava pregando em minha igreja e estendi a minha mensagem até a meia noite. Quando terminei, os guardas já estavam me aguardando. Prenderam-me e trouxeram-me para cá.&lt;br /&gt;Continuei visitando cada uma das celas. Como sempre, as visitas eram breves, pois, sempre que terminava os questionários iniciais, era conduzido por uma força estranha à cela seguinte. No calabouço encontrei nomes como: João, Barnabé, Timóteo, Silas, Tiago, André, Filipe e Bartolomeu. Quando cheguei à última cela, perguntei ao prisioneiro:&lt;br /&gt;- Qual o seu nome?&lt;br /&gt;- Você não me reconhece? Eu sou você.&lt;br /&gt;Tomei um choque e quase fiquei paralisado quando percebi a semelhança entre aquele homem e eu. Estranhamente, era eu mesmo naquela cela.&lt;br /&gt;- Como isso é possível?&lt;br /&gt;- Eu sou você daqui algumas horas.&lt;br /&gt;- E que crime você, quero dizer, nós cometemos?&lt;br /&gt;- Fomos acusados de assassinato.&lt;br /&gt;- Mas quem exatamente nós matamos, quero dizer, mataremos?&lt;br /&gt;Antes que ele me respondesse, despertei do meu sonho. Minha esposa balançava o meu corpo tentando me acordar. Quando conseguiu me despertar, perguntou:&lt;br /&gt;- Tudo bem com você Gregório?&lt;br /&gt;- Acho que sim. O que aconteceu?&lt;br /&gt;- Acho que você estava tendo um pesadelo, pois gritava repetidamente que mataria um tal de governador Balaão. &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:Arial;color:#333399;"&gt;&lt;strong&gt;Postado por J. Marques&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5540263700094980153-4575880305201450367?l=arete5.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arete5.blogspot.com/feeds/4575880305201450367/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5540263700094980153&amp;postID=4575880305201450367&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/4575880305201450367'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/4575880305201450367'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arete5.blogspot.com/2009/10/diario-de-sonhos-do-doutor-satirico-iv.html' title='DIÁRIO DE SONHOS DO DOUTOR SATÍRICO IV: CRISTOLÂNDIA'/><author><name>J. Marques</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17679065995081840773</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://bp2.blogger.com/_SZlmR_XYuGI/R_xIzlXGxvI/AAAAAAAAAAM/WWBNeCJTOWY/S220/tiberio+093.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_SE-oq28v3-g/SuEPeTPOyXI/AAAAAAAAAGc/gFZBaZoYvQE/s72-c/coliseu.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5540263700094980153.post-8459590632316798299</id><published>2009-10-13T21:58:00.009-03:00</published><updated>2009-10-13T22:25:26.728-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Escatologia'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Igreja'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Spurgeon'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Israel'/><title type='text'>Spurgeon e Seu Pensamento sobre Israel e a Igreja</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_SE-oq28v3-g/StUmubBLfuI/AAAAAAAAAGU/lzFBa31uuAU/s1600-h/spurgeon(1).jpg"&gt;&lt;img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 243px; FLOAT: left; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5392258707814579938" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_SE-oq28v3-g/StUmubBLfuI/AAAAAAAAAGU/lzFBa31uuAU/s320/spurgeon(1).jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="color:black;"&gt;&lt;span style="font-family:Times New Roman;font-size:130%;"&gt;Embora o príncipe dos pregadores tenha afirmado que era um calvinista, porque acreditava que João Calvino fora coerente com as doutrinas bíblicas, Ele, no entanto, não seguia tudo aquilo que o grande reformador e a maioria dos calvinistas históricos acreditavam, isto é, no que tange a Escatologia. Isto fica evidente, através de uma leitura nos escritos e nos sermões de Spurgeon, os quais demonstram claramente que ele era um pré-milenista histórico. O herdeiro dos puritanos, diferente daqueles (os puritanos), acreditava que o Senhor Jesus Cristo inaugurará a era do milênio com o Seu advento, o qual também reinará pessoalmente com os Seus santos sobre a terra durante aquele período. Acreditava também que haverá ressurreição, tanto de justos como de injustos, porém, não simultaneamente, mas sim, separadas, primeiro a dos justos, antes do milênio e depois a dos injustos, após os mil anos.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;a style="mso-footnote-id: ftn1" title="" href="http://www.blogger.com/post-edit.g?blogID=5540263700094980153&amp;amp;postID=8459590632316798299#_ftn1" name="_ftnref1"&gt;&lt;span class="MsoFootnoteReference"&gt;&lt;span style="LINE-HEIGHT: 150%;color:black;" &gt;&lt;span style="mso-special-character: footnote"&gt;&lt;span class="MsoFootnoteReference"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: 'Times New Roman', 'serif'; mso-ansi-language: PT-BR; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-: PT-BRfont-family:'Times New Roman';font-size:130%;color:black;"   &gt;[1]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="LINE-HEIGHT: 150%;color:black;" &gt;&lt;span style="font-family:Times New Roman;font-size:130%;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;span style="font-family:Times New Roman;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 150%; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: 45.0pt; mso-layout-grid-align: none" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-family:Times New Roman;"&gt;&lt;span style="color:black;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;Na história da Igreja pode-se perceber que os maiores teólogos da igreja, tais como: Agostinho, Lutero e Calvino, não eram pré-milenistas, e sim, amilenistas.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;span style="LINE-HEIGHT: 150%;color:black;" &gt; &lt;/span&gt;&lt;span style="color:black;"&gt;Santo Agostinho, de quem Spurgeon acreditava ter Calvino aprendido as doutrinas bíblicas, é comumente aceito como aquele que silenciou o pré-milenismo e passou a defender uma interpretação amilenista do capítulo 20 de Apocalipse, ou seja, interpretou os mil anos como a era da Igreja.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;a style="mso-footnote-id: ftn2" title="" href="http://www.blogger.com/post-edit.g?blogID=5540263700094980153&amp;amp;postID=8459590632316798299#_ftn2" name="_ftnref2"&gt;&lt;span class="MsoFootnoteReference"&gt;&lt;span style="LINE-HEIGHT: 150%;color:black;" &gt;&lt;span style="mso-special-character: footnote"&gt;&lt;span class="MsoFootnoteReference"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: 'Times New Roman', 'serif'; mso-ansi-language: PT-BR; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-: PT-BRfont-family:'Times New Roman';font-size:130%;color:black;"   &gt;[2]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;span style="color:black;"&gt;&lt;span style="font-family:Times New Roman;"&gt; O próprio Calvino foi completamente contra qualquer conceito de um reino terreno de Cristo de mil anos literais: &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: 45.0pt; mso-layout-grid-align: none" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="color:black;"&gt;&lt;?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;span style="font-family:Times New Roman;font-size:130%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt 45pt; tab-stops: 45.0pt; mso-layout-grid-align: none" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="color:black;"&gt;&lt;span style="font-family:Times New Roman;font-size:130%;"&gt;Mas um pouco adiante seguiam os &lt;em&gt;&lt;span style="FONT-STYLE: normal; mso-bidi-font-style: italic"&gt;chiliasts&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;, que limitavam o reino de Cristo a mil anos. Agora sua ficção é ingênua demais para necessitar ou valer a pena uma refutação. E o Apocalipse, do qual eles indubitavelmente tiraram um pretexto para seu erro, não os apóia, pois o número “mil” não se aplica à bem-aventurança eterna da igreja, mas somente às várias turbações que esperavam a igreja, enquanto ainda trabalhando na terra.&lt;span class="MsoFootnoteReference"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style="mso-spacerun: yes"&gt;&lt;/span&gt;Pelo contrário, as Escrituras proclamam que não haverá fim nem para a felicidade do eleito, nem para a punição do ímpio (Mt. 25:41, 46).&lt;/span&gt;&lt;a style="mso-footnote-id: ftn3" title="" href="http://www.blogger.com/post-edit.g?blogID=5540263700094980153&amp;amp;postID=8459590632316798299#_ftn3" name="_ftnref3"&gt;&lt;span class="MsoFootnoteReference"&gt;&lt;span style="mso-special-character: footnote"&gt;&lt;span class="MsoFootnoteReference"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: 'Times New Roman', 'serif'; mso-ansi-language: PT-BR; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-: PT-BRfont-family:'Times New Roman';font-size:130%;color:black;"   &gt;[3]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 150%; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: 45.0pt; mso-layout-grid-align: none" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="color:black;"&gt;&lt;span style="font-family:Times New Roman;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;Esta visão está implícita nos credos históricos primitivos do Cristianismo. Ela foi sustentada pelos maiores teólogos da Igreja. Teólogos Reformados mais recentes também têm esposado esta visão: Abraham Kuyper, H. Bavinck, Louis Berkhof, Anthony A. Hoekema, Jay E. Adams, William Hendricksen dentre outros.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;a style="mso-footnote-id: ftn4" title="" href="http://www.blogger.com/post-edit.g?blogID=5540263700094980153&amp;amp;postID=8459590632316798299#_ftn4" name="_ftnref4"&gt;&lt;span class="MsoFootnoteReference"&gt;&lt;span style="LINE-HEIGHT: 150%;color:black;" &gt;&lt;span style="mso-special-character: footnote"&gt;&lt;span class="MsoFootnoteReference"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: 'Times New Roman', 'serif'; mso-ansi-language: PT-BR; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-: PT-BRfont-family:'Times New Roman';font-size:130%;color:black;"   &gt;[4]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="color:black;"&gt;&lt;span style="font-family:Times New Roman;"&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt; Além do mais, esta é a posição das Confissões Reformadas.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 150%; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: 45.0pt; mso-layout-grid-align: none" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="color:black;"&gt;&lt;span style="font-family:Times New Roman;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;Porém, é bom ressaltar que Spurgeon, como pré-milenista histórico que era, não entendia uma separação entre Israel e igreja, como os pré-milenistas modernos vêem hoje. Isto fica bem claro em um de seus sermões pregados em Hebreus 13:8, cujo título é &lt;i style="mso-bidi-font-style: normal"&gt;Jesus Christ Immutable&lt;/i&gt; (Jesus Cristo Imutável). Veja o que ele diz:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt 45pt; tab-stops: 45.0pt; mso-layout-grid-align: none" class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="color:black;"&gt;&lt;span style="font-family:Times New Roman;font-size:130%;"&gt;Distinções foram feitas por certos homens excessivamente sábios (medidos pela estimativa de si mesmos), entre o povo de Deus que viveu antes da vinda de Cristo, e aqueles que viveram posteriormente. Temos até ouvido afirmações de que aqueles que viveram antes da vinda de Cristo, não pertencem à igreja de Deus! Nós nunca sabemos o que vamos ouvir depois, e talvez seja uma mercê que estas absurdidades são reveladas de cada vez, a fim de que sejamos capazes de aturar a sua estupidez sem morrer de admiração. Cada filho de Deus em todo lugar está no mesmo patamar; o Senhor não tem alguns filhos que ama mais, alguns que são da geração de segundo grau, e outros que Ele dificilmente cuida. Estes que viram o dia de Cristo antes que o mesmo chegasse, tinham uma grande diferença quanto àquilo que eles sabiam, e talvez na mesma medida uma diferença quanto àquilo que desfrutavam enquanto na terra em sua meditação sobre Cristo; mas eles todos foram lavados no mesmo sangue, todos redimidos com o mesmo preço de resgate, e feitos membros do mesmo corpo. Israel no pacto da graça não é o Israel natural, mas todos os crentes de todas as eras. &lt;/span&gt;&lt;a style="mso-footnote-id: ftn5" title="" href="http://www.blogger.com/post-edit.g?blogID=5540263700094980153&amp;amp;postID=8459590632316798299#_ftn5" name="_ftnref5"&gt;&lt;span class="MsoFootnoteReference"&gt;&lt;span style="mso-special-character: footnote"&gt;&lt;span class="MsoFootnoteReference"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: 'Times New Roman', 'serif'; mso-ansi-language: PT-BR; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-: PT-BRfont-family:'Times New Roman';font-size:130%;color:black;"   &gt;[5]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;span style="font-family:Times New Roman;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;hr align="left" size="1" width="33%"&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="mso-element: footnote-list"&gt;&lt;div style="mso-element: footnote" id="ftn1"&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; mso-layout-grid-align: none" class="MsoNormal"&gt;&lt;a style="mso-footnote-id: ftn1" title="" href="http://www.blogger.com/post-edit.g?blogID=5540263700094980153&amp;amp;postID=8459590632316798299#_ftnref1" name="_ftn1"&gt;&lt;span class="MsoFootnoteReference"&gt;&lt;span style="mso-special-character: footnote"&gt;&lt;span class="MsoFootnoteReference"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: 'Times New Roman', 'serif'; mso-ansi-language: PT-BR; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-: PT-BRfont-family:'Times New Roman';font-size:85%;"  &gt;[1]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:Times New Roman;"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;span style="mso-ansi-language: EN-US" lang="EN-US"&gt; C.H. Spurgeon, &lt;i style="mso-bidi-font-style: normal"&gt;The Saint &amp;amp; His Savior&lt;/i&gt;, p. 154. &lt;span style="mso-bidi-font-style: italic"&gt;V. tb. C. H. Spurgeon, &lt;/span&gt;&lt;i style="mso-bidi-font-style: normal"&gt;The Metropolitan Tabernacle Pulpit&lt;/i&gt;, vol. 10, p. 350; vol. 11, p. 307; vol. 36, p. 317; vol. 39, p. 169;&lt;/span&gt;&lt;span style="mso-ansi-language: EN-US" lang="EN-US"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style="mso-ansi-language: EN-US" lang="EN-US"&gt;vol. 50, p. 169; vol. 56, p. 39; &lt;span style="mso-bidi-font-style: italic"&gt;C. H. Spurgeon,&lt;/span&gt;&lt;i style="mso-bidi-font-style: normal"&gt; The Treasury Of David&lt;/i&gt;&lt;span style="color:black;"&gt;, vol. 3, p. 903.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="mso-element: footnote" id="ftn2"&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoFootnoteText"&gt;&lt;a style="mso-footnote-id: ftn2" title="" href="http://www.blogger.com/post-edit.g?blogID=5540263700094980153&amp;amp;postID=8459590632316798299#_ftnref2" name="_ftn2"&gt;&lt;span class="MsoFootnoteReference"&gt;&lt;span style="mso-special-character: footnote"&gt;&lt;span class="MsoFootnoteReference"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: 'Times New Roman', 'serif'; mso-ansi-language: PT-BR; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-: PT-BRfont-family:'Times New Roman';font-size:85%;"  &gt;[2]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:Times New Roman;"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt; Martyn Lloyd-Jones. &lt;i style="mso-bidi-font-style: normal"&gt;Grandes Doutrinas Bíblicas&lt;/i&gt;, p. &lt;?xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" /&gt;&lt;st1:metricconverter productid="248. A" st="on"&gt;248. A&lt;/st1:metricconverter&gt; passagem chave sobre o Milênio defendida por Santo Agostinho, pode ser encontrada em: AGOSTINHO, &lt;i style="mso-bidi-font-style: normal"&gt;The City of God&lt;/i&gt;. &lt;span style="mso-ansi-language: EN-US" lang="EN-US"&gt;In: Schaff (ed). &lt;i style="mso-bidi-font-style: normal"&gt;Augustine: City of God, Christian Doctrine&lt;/i&gt; [Agostinho: A cidade de Deus, A doutrina cristã]. The Nicene and Post-Nicene Fathers, vol. 2. Book 20, chapters 6-10.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="mso-element: footnote" id="ftn3"&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoFootnoteText"&gt;&lt;a style="mso-footnote-id: ftn3" title="" href="http://www.blogger.com/post-edit.g?blogID=5540263700094980153&amp;amp;postID=8459590632316798299#_ftnref3" name="_ftn3"&gt;&lt;span class="MsoFootnoteReference"&gt;&lt;span style="mso-special-character: footnote"&gt;&lt;span class="MsoFootnoteReference"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: 'Times New Roman', 'serif'; mso-ansi-language: PT-BR; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-: PT-BRfont-family:'Times New Roman';font-size:85%;"  &gt;[3]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="mso-ansi-language: EN-US" lang="EN-US"&gt;&lt;span style="font-family:Times New Roman;"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt; John Calvin. &lt;i style="mso-bidi-font-style: normal"&gt;&lt;span style="mso-bidi-font-weight: bold;color:black;" &gt;Institutes of the Christian Religion&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span style="mso-bidi-font-weight: bold;color:black;" &gt;,&lt;/span&gt; vol. 3, cap. 25, p. 488. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="mso-element: footnote" id="ftn4"&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style="TEXT-ALIGN: justify; MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoFootnoteText"&gt;&lt;a style="mso-footnote-id: ftn4" title="" href="http://www.blogger.com/post-edit.g?blogID=5540263700094980153&amp;amp;postID=8459590632316798299#_ftnref4" name="_ftn4"&gt;&lt;span class="MsoFootnoteReference"&gt;&lt;span style="mso-special-character: footnote"&gt;&lt;span class="MsoFootnoteReference"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: 'Times New Roman', 'serif'; mso-ansi-language: PT-BR; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-: PT-BRfont-family:'Times New Roman';font-size:85%;"  &gt;[4]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:Times New Roman;font-size:85%;"&gt; R. C. Sproul. &lt;i style="mso-bidi-font-style: normal"&gt;Os Últimos dias Segundo Jesus&lt;/i&gt;, p. 163.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="mso-element: footnote" id="ftn5"&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoFootnoteText"&gt;&lt;a style="mso-footnote-id: ftn5" title="" href="http://www.blogger.com/post-edit.g?blogID=5540263700094980153&amp;amp;postID=8459590632316798299#_ftnref5" name="_ftn5"&gt;&lt;span class="MsoFootnoteReference"&gt;&lt;span style="mso-special-character: footnote"&gt;&lt;span class="MsoFootnoteReference"&gt;&lt;span style="FONT-FAMILY: 'Times New Roman', 'serif'; mso-ansi-language: PT-BR; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-: PT-BRfont-family:'Times New Roman';font-size:85%;"  &gt;[5]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="mso-ansi-language: EN-US" lang="EN-US"&gt;&lt;span style="font-family:Times New Roman;font-size:85%;"&gt; C.H. Spurgeon, &lt;i style="mso-bidi-font-style: normal"&gt;The Metropolitan Tabernacle Pulpit&lt;/i&gt;, vol. 15, p. 11.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoFootnoteText"&gt;&lt;span style="mso-ansi-language: EN-US" lang="EN-US"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;span style="font-family:Times New Roman;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoFootnoteText"&gt;&lt;span style="mso-ansi-language: EN-US" lang="EN-US"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;span style="font-family:Times New Roman;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoFootnoteText"&gt;&lt;span style="font-family:Times New Roman;font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoFootnoteText"&gt;&lt;span style="mso-ansi-language: EN-US" lang="EN-US"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;span style="font-family:Times New Roman;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="MsoFootnoteText"&gt;&lt;span style="mso-ansi-language: EN-US" lang="EN-US"&gt;&lt;span style="font-family:Times New Roman;color:#000099;"&gt;&lt;strong&gt;Postado por Elias Lima&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5540263700094980153-8459590632316798299?l=arete5.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arete5.blogspot.com/feeds/8459590632316798299/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5540263700094980153&amp;postID=8459590632316798299&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/8459590632316798299'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/8459590632316798299'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arete5.blogspot.com/2009/10/spurgeon-e-seu-pensamento-sobre-israel.html' title='Spurgeon e Seu Pensamento sobre Israel e a Igreja'/><author><name>Elias Lima</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16695153110900274435</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='26' height='32' src='http://bp2.blogger.com/_SE-oq28v3-g/R-HClGQv2gI/AAAAAAAAACA/IDXRCJQNYb4/S220/Elias.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_SE-oq28v3-g/StUmubBLfuI/AAAAAAAAAGU/lzFBa31uuAU/s72-c/spurgeon(1).jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5540263700094980153.post-8618935376042655364</id><published>2009-09-21T09:29:00.002-03:00</published><updated>2009-09-21T09:46:45.055-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='evangelho'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='imediatismo'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='pluralismo.'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='pós-moderno'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Desafio'/><title type='text'>O Desafio de anunciar o Evangelho</title><content type='html'>&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;O desafio de anunciar o evangelho em nossos dias&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_EDyGwJylLWU/Srd0Ixr-bYI/AAAAAAAAACA/UIs0OBvBIwI/s1600-h/semeador.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5383899573670276482" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 165px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_EDyGwJylLWU/Srd0Ixr-bYI/AAAAAAAAACA/UIs0OBvBIwI/s320/semeador.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A vida é cheia de desafios. Não há quem não passe por eles. Como povo de Deus, temos um grande desafio pela frente, a saber: anunciar o evangelho no mundo pós-moderno.&lt;br /&gt;Por que é um desafio anunciar o evangelho no mundo pós-moderno?&lt;br /&gt;Por causa do imediatismo secular (Lucas 12:13-21)&lt;br /&gt;Quando falamos em imediatismo secular, queremos dizer que o homem pós-moderno não tem dado atenção ao pós-morte. Sua visão de mundo se limita exclusivamente a esta vida.&lt;br /&gt;A história narrada no texto acima citado, apesar de apontar para o perigo das riquezas, é uma ilustração do espírito pós-moderno. O homem pós-moderno quer ganhar dinheiro, descansar, comer, beber e alegrar-se (vs.19). Contudo, isto não é o problema em si mesmo. O problema é que na busca desenfreada por estas coisas, ele acaba se descuidando da eternidade. Ele parece muito sábio em ganhar dinheiro, mas Deus o chama de louco, insensato. E por que ele é louco? Porque não preparou o principal- A sua vida espiritual.&lt;br /&gt;Até a mídia coopera para o imediatismo. Uma forma de fazer isto é banalizando o conceito de céu e inferno. Observem como o inferno é pintado nos comerciais, novelas e filmes. É gente bebendo, rindo e se prostituindo. Dessa maneira o inferno é aqui mesmo. Mas o inferno mostrado pela TV não é o descrito na Bíblia. E o que dizer do céu? Ninguém “importante” pode morrer que já foi para o céu. Se era cantor, vai “cantar” no coral dos anjos; se era comediante, vai fazer os anjos darem gargalhas. Paciência. O cidadão vive totalmente distante de Deus e de Sua Palavra e quando morre vai para o céu?&lt;br /&gt;- Se você leva sua vida pensando somente no aqui e agora, você é um louco. Perdoe-me a dureza. Mas só estou dizendo o que Deus pensa e diz em sua Palavra.&lt;br /&gt;Até algumas igrejas estão cooperando para o imediatismo. A salvação agora é financeira e física, e não da alma. Alguns “pastores” apresentam programas de TV em um cenário faraônico. Atrás dele tem algumas TVs de plasma mostrando imagens de jatinhos, iates e belas mansões, como se estivesse dizendo: “isso tudo pode ser seu, se você tiver fé”.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Além do imediatismo secular, é um desafio anunciar o evangelho no mundo pós-moderno Por causa do pluralismo religioso (Atos 14:8-18 ).&lt;br /&gt;As pessoas da cidade de Listra atribuíram a cura que Paulo fizera a seus deuses (Júpiter e Mercúrio).&lt;br /&gt;O apóstolo não reconhece aqueles deuses como vivos e verdadeiros. Paulo diz que aquilo que estavam fazendo era vão, vazio, sem sentido. Escrevendo aos coríntios para falar de idolatria, Paulo diz que o ídolo, de si mesmo, nada é no mundo e que não há senão um só Deus. (1Co.8:4;).&lt;br /&gt;Jesus Cristo mesmo disse que é o caminho, e a verdade, e a vida. Ninguém iria ao pai, senão por Ele.&lt;br /&gt;O pensamento pós-moderno, contudo é: “Você não pode dizer que a religião de ninguém é errada.” É o relativismo entrando na religião. É o que chamamos também de pluralismo. Ninguém tem o direito de “criticar” a fé do outro. Você tem que respeitar a crença do próximo. Dizem ainda: muitas pessoas morreram por causa da intolerância religiosa. Esse negócio de discutir religião é ultrapassado. Fique na sua, que eu fico na minha. O que importa é coração.&lt;br /&gt;Mas não foi assim que Jesus ensinou. Em João 4, Jesus faz questão de dizer para a mulher samaritana que ela adorava quem não conhecia. Isso porque os samaritanos tinham um culto misto, uma espécie de sincrestismo religioso (2Reis 17:29-41).&lt;br /&gt;A atitude de Jesus nos mostra que ser tolerante não significa concordar com as ideias ou religião dos outros. Se fosse assim, ele não teria nem dito para a mulher que ela adorava quem não conhecia. E se ele fosse um intolerante do jeito que os pluralistas declaram, ele teria era jogado a mulher dentro do poço ali mesmo, uma vez que ela pensava diferente dele. Respeito é uma coisa, verdade é outra.&lt;br /&gt;E se os homens podem ser salvos por qualquer pessoa ou grupo religioso, por que Jesus veio morrer na cruz? Por que Ele mandou seus discípulos pregarem o evangelho a toda criatura? Por que Paulo pregou o evangelho para outros povos, de cultura e religião diferentes?&lt;br /&gt;Cuidado com o ditado popular que diz: política, futebol e religião não se discute. Será que isso é verdade mesmo? Não. Primeiro porque todo mundo discute política e futebol. Só querem deixar a religião de fora. Segundo porque é no campo da discussão, do debate que os sistemas são averiguados como verdadeiros ou falsos. Terceiro porque, para evangelizar alguém, eu preciso falar de assuntos espirituais que certamente gerarão controvérsias.&lt;br /&gt;Ou você acredita nas palavras de Jesus na íntegra, e não apenas sobre o que falou de amor e paz, ou rejeita tudo o que ele disse. Ou Ele é o Salvador do mundo e tudo o que ele disse é verdade, ou ele não passa de um louco. Ele não pode ser um grande mestre, se parte do que ele disse é tido como falso. Ou Ele é quem disse que é e você se rende ao seu senhorio, ou ele é mentiroso e, por isso, você crê em outros caminhos de salvação (budismo, cabala, hinduísmo, islamismo, etc).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Imediatismo secular e pluralismo religioso não são as únicas razões por que é um desafio anunciar o evangelho no mundo pós-moderno. A verdadeira mensagem do evangelho (Marcos 1:14-15 ) é outro razão para este desafio .&lt;br /&gt;Qual é a verdadeira mensagem do evangelho?&lt;br /&gt;Fé e arrependimento. A Escrituras estão repletas de textos que atestam isto. Jesus veio buscar pecadores ao arrependimento ( Mateus 9:13). Ele disse que tinha havido salvação na casa de Zaqueu, depois que este demonstrou arrependimento (Lucas 19:8). Pedro disse na conclusão de sua pregação no dia de Pentecostes: “Arrependei-vos e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo para a remissão de vossos pecados...”( Atos 2:38). O mesmo apóstolo fez um discurso no templo, e depois de dizer quem de fato era Jesus, disse: “Arrependei-vos, pois, e convertei-vos para serem cancelados os vossos pecados.” ( Atos 3:36). O apóstolo Paulo pregava a mesma mensagem ( Atos 14:15; 17:30; 26:19-20 etc).&lt;br /&gt;Daí surge um grande conflito, pois homem pós-moderno é averso à ideia de arrependimento. Como diz Rubem Amorese, a religião presta-se ao conforto espiritual, ao alívio das tensões do dia-a-dia, a apresentar respostas à sede de esoterismo e à busca do oculto, que sempre fascinou o homem, a proporcionar “encontros” com entes queridos que já morrera...&lt;br /&gt;Assim, as pessoas não estão interessadas em um relacionamento significante e responsável com o Deus infinito e pessoal, que se apresenta como Senhor. Até mesmo muitos evangélicos preferem temas “para cima”, tais como prosperidade, bênçãos, riquezas, amor de Deus, perdão (sem confissão de arrependimento). Se o pregador começar falar do sofrimento de Jó, muda logo de canal.&lt;br /&gt;Se a verdadeira mensagem do evangelho não é atraente ao homem moderno, quer dizer que devemos mudar essa mensagem? Não. Quem precisa de mudança, de arrependimento é o pecador.&lt;br /&gt;Uma religião que se presta unicamente ao incentivo à prosperidade econômica, consolo psicológico, ou curiosidade espiritual é um barco a caminho do inferno.&lt;br /&gt;Faça como Paulo, Zaqueu, Lídia, Pedro, Roberto e muitos outros que receberam as boas novas de salvação através da fé do arrependimento.&lt;br /&gt;É um desafio anunciar o evangelho no mundo pós-moderno. Primeiro por causa do imediatismo secular; segundo por causa do pluralismo religioso e por causa da verdadeira mensagem do evangelho. Apesar de tudo isso, não deixe de anunciar as boas novas de salvação, pois os desafios devem ser superados.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5540263700094980153-8618935376042655364?l=arete5.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arete5.blogspot.com/feeds/8618935376042655364/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5540263700094980153&amp;postID=8618935376042655364&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/8618935376042655364'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/8618935376042655364'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arete5.blogspot.com/2009/09/o-desafio-de-anunciar-o-evangelho.html' title='O Desafio de anunciar o Evangelho'/><author><name>José Roberto</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11601250350139373529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://4.bp.blogspot.com/_EDyGwJylLWU/Sl3s4jKyBMI/AAAAAAAAAAs/QAFKSs0D8fM/S220/usaf+014.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_EDyGwJylLWU/Srd0Ixr-bYI/AAAAAAAAACA/UIs0OBvBIwI/s72-c/semeador.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5540263700094980153.post-3803140203758821850</id><published>2009-09-15T13:05:00.002-03:00</published><updated>2009-09-15T23:16:30.890-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Antigo Testamento'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Bíblia'/><title type='text'>O Antigo Testamento vale o esforço de ser lido?</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_SE-oq28v3-g/SrBJ4iBJAmI/AAAAAAAAAGM/TNa6Qt705bo/s1600-h/old-testament.jpg"&gt;&lt;img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; FLOAT: left; HEIGHT: 234px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5381882790260834914" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_SE-oq28v3-g/SrBJ4iBJAmI/AAAAAAAAAGM/TNa6Qt705bo/s320/old-testament.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;strong&gt;Baseado no livro de Philip Yancey&lt;br /&gt;A Bíblia que Jesus lia&lt;br /&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;Há textos que parecem não ter qualquer conexão com a vida do homem moderno. 1Cr. 26:18; Sl 137:8,9. As duas barreiras principais para a leitura do ATp e que ele nem sempre faz sentido e quando faz agride o ouvido. Lutas sangrentas, posse de terra, pena de morte, etc. é uma identidade dos povos ocidentais – missionários tem constatado isso. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Essa ignorância do AT produz crentes sem fundamentos. “pesquisas mostram que 80% dos americanos afirmam crer nos 10 mandamentos, mas poucos conseguiram citar, no máximo quatro deles. A metade de todos os americanos adultos não consegue identificar Gênesis como o primeiro livro da bíblia. E 14% identifica Joana D´Arc como a mulher de noé”.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Razões por que ler o antigo testamento:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Nenhum testamento é bastante em si mesmo&lt;/strong&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Imagine por um momento como entender Hebreus, Judas ou apocalipse sem consultar alusões, conceitos ou personagens do AT. Os evangelhos e as cartas lançam luz sobre o passado para apontar o futuro da igreja. &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Jesus achou importante todo o AT. Ele o citava para resolver controvérsias. Usou figuras para definir a si mesmo. O AT era o livro de orações que Jesus fazia, das canções de ninar que sua mãe cantava, os poemas que memorizava, das profecias sobre as quais refletia. Valorizava cada jota e til. &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Ele prega as escrituras do AT – Lc 24:25-27.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Para descobrir como o mundo gira em torno de Deus.&lt;br /&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;Se tivéssemos somente os evangelhos, a imagem de Deus seria fraca e humana, pois Jesus termina morrendo numa cruz. Precisamos das cartas que interpretam esse fato. Mas também precisamos do AT que antevê e prepara o povo para tal fenômeno. &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;O AT anuncia a mensagem de que o mundo inteiro gira em torno de Deus e não de nós. Deviam consagrar o primogênito, deviam amarrar a lei à testa e no braço, colocavam lembretes visíveis nos umbrais das portas, bendiziam a Deus três vezes por dia, usavam corte de cabelo e barba diferenciado, costuravam franjas em suas roupas, tinham um calendário voltado para Deus, páscoa/penteconsteste/expiação/luas/sabat, sua dieta era por causa de Deus. ‘para quem não amava a Deus, Israel era um lugar insuportável’. &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;O mundo moderno passa uma semana, um mês sem ter um lembrete sequer de que esse mundo é de Deus.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Para descobrir que Deus é bom&lt;/strong&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Os judeus repetiam sempre: “Daí graças ao Senhor, pois ele é bom, porque o seu amor dura para sempre”. Contudo, o mundo parece colocar em xeque essa afirmação, mesmo nos dias dos judeus bíblicos: guerras, catástrofes, pestes, mortes, doenças, fatalidades, etc. &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Deus age muito diferente do que poderíamos imaginar. Depois da queda, a solução de Deus é usar uma tribo (útero da encarnação) desconhecida para restaurar o mundo. O ex pagão é chamado para encabeçar esse projeto. Depois de prometer terra e filhos, três gerações de mulheres estéreis. Daí vem o cativeiro egípcio. O modo de Deus evangelizar o mundo através dos judeus parece falhar. Ao ponto dEle deixar de lado o seu povo e trabalhar num novo projeto: a igreja. &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;O AT dá um vislumbre do tipo de história que Deus está escrevendo e valoriza. Ele registra o nome de duas parteiras mas não o do Faraó. Em 1 Reis dedica oito versículos a Onri um dos reis mais importantes de Israel. “Deus não se impressiona com tamanha, poder ou riqueza. Fé é o que ele está esperando, e os heróis que vemos surgir são heróis da fé, não de poder ou riqueza”. Deus não se preocupa em dar detalhes aos atos invencíveis de nabucodonozor, mas de Daniel; não dá a mínima a Artaxerxes, mas dedica um livro a fidelidade de Ester; cita raríssimas vezes César, mas destaca incansavelmente o nome e atos de seus heróis profetas, apóstolos, mártires, diáconos, etc.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Para descobrir as companhias de Deus.&lt;br /&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;É possível saber muito de uma pessoa ao observar os amigos que ele escolhe. Abraão mentiu pela esposa, Jacó enganou o irmão, Moisés cometeu assassinato, Davi matou e adulterou, contudo, esses estão no topo da galeria de Deus. Israel é o povo que primeiro luta com Deus e depois com os povos para falar e demonstrar esse Deus. &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Deus aceita ouvir os murmúrios de seus amigos, jó, Jeremias, Jonas, Moisés, Abraão, mas não suporta os rebeldes e descrentes. “É evidente que Deus prefere discordância sincera a submissão insincera”. &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Nas religiões orientais antigas os seres humanos eram feitos para servir aos deuses em seus caprichos e satisfazer seus desejos. Deus situa o homem no ápice da criação. E por isso tudo que o homem faz no mundo mexem com Deus. &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;O AT nos faz pensar que mesmo indigno, podemos ser enquadrado na lista de amigos de Deus. No AT podemos nos identificar com Jó, Jacó, o pregador de Eclesiastes, com os salmistas, Enoque, Jeremias. “A vida com Deus é um assunto pessoal e dificilmente fórmulas gerais servem para alguma coisa”. &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;Pastor Francimar, Casa Nova - BA&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5540263700094980153-3803140203758821850?l=arete5.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arete5.blogspot.com/feeds/3803140203758821850/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5540263700094980153&amp;postID=3803140203758821850&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/3803140203758821850'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/3803140203758821850'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arete5.blogspot.com/2009/09/o-antigo-testamento-vale-o-esforco-de.html' title='O Antigo Testamento vale o esforço de ser lido?'/><author><name>Pr. Francimar lima</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13990789534861260862</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_SE-oq28v3-g/SrBJ4iBJAmI/AAAAAAAAAGM/TNa6Qt705bo/s72-c/old-testament.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5540263700094980153.post-6527656388570083517</id><published>2009-09-01T09:26:00.007-03:00</published><updated>2009-09-01T09:54:01.262-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='pregação'/><title type='text'>A Urgência da Pregação</title><content type='html'>&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_SE-oq28v3-g/Sp0W1Ta7kxI/AAAAAAAAAF8/M-SbkEGt7Jo/s1600-h/mohler.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376478635152347922" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 256px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_SE-oq28v3-g/Sp0W1Ta7kxI/AAAAAAAAAF8/M-SbkEGt7Jo/s320/mohler.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;a href="http://www.editorafiel.com.br/busca_artigos.php?criterio_busca_livros=Albert" pagina="'1&amp;amp;busca_livros="&gt;Albert Mohler Jr.&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;em&gt;Dr. Albert Mohler é o presidente do Southern Baptist Theological Seminary, pertencente à Convenção Batista do Sul dos Estados Unidos; é pastor, professor, teólogo, autor e conferencista internacional, reconhecido pela revista Times como um dos principais líderes entre o povo evangélico norte-americano. É casado com Mary e tem dois filhos, Katie e Christopher.&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;A pregação atravessa tempos difíceis? Hoje está sendo travado um debate sobre o caráter e a centralidade da pregação na igreja. O que está em jogo é a integridade da adoração e da proclamação cristã.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Como isso chegou a acontecer? Levando em conta a centralidade da pregação na igreja do Novo Testamento, parece que a prioridade da pregação bíblica jamais deveria ser contestada. Afinal de contas, como observou John A. Broadus — um dos docentes fundadores do Seminário Batista do Sul dos Estados Unidos —, “a pregação é característica peculiar do cristianismo. Nenhuma outra religião tem realizado reuniões freqüentes e regulares de grupos pessoas para ouvirem instrução e exortações religiosas, uma parte integral do culto cristão”.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;No entanto, muitas vozes influentes no evangelicalismo sugerem que a época do sermão expositivo já passou. Em seu lugar, alguns pregadores contemporâneos colocaram mensagens idealizadas intencionalmente para alcançar congregações seculares ou superficiais — mensagens que evitam a exposição do texto bíblico e, por implicação, um confronto potencialmente embaraçoso com a verdade bíblica.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Uma mudança sutil no início do século XX se tornou uma grande divisão no final do século. A mudança de pregação expositiva para abordagens mais temáticas e centradas no homem desenvolveu-se a ponto de se tornar um debate sobre o lugar das Escrituras na pregação e a própria natureza da pregação.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Duas afirmações famosas sobre a pregação ilustram essa divisão crescente. Refletindo, de maneira poética, a urgência e a centralidade da pregação, o pastor puritano Richard Baxter fez esta observação: “Prego como se jamais tivesse de pregar novamente, prego como um moribundo a pessoas moribundas”. Com expressão vívida e um senso de seriedade do evangelho, Baxter entendeu que a pregação é, literalmente, uma questão de vida ou morte. A eternidade pende na balança à medida que o pastor prega.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Contraste essa afirmação de Baxter com as palavras de Harry Emerson Fosdick, talvez o mais famoso (ou mal-afamado) pregador das primeiras décadas do século XX. Fosdick, que era pastor da Riverside Church, em Nova Iorque, provê um contraste instrutivo com o respeitado Baxter. Fosdick explicou: “Pregar é aconselhamento pessoal com base em grupos”.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Essas duas afirmações a respeito da pregação revelam os contorno do debate contemporâneo. Para Baxter, a promessa do céu e os horrores do inferno moldam a desgastante responsabilidade do pregador. Para Fosdick, o pregador é um conselheiro amável que oferece conselhos e encorajamento proveitosos.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;O debate atual sobre a pregação é mais comumente explicado como uma argumento a respeito do foco e do formato do sermão. O pregador deve pregar um texto bíblico por meio de um sermão expositivo? Ou deve focalizar o sermão nas “necessidades sentidas” e nos interesses percebidos dos ouvintes?&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;É claro que muitos evangélicos contemporâneos favorecem a segunda opção. Instados pelos devotos da “pregação baseada nas necessidades”, muitos evangélicos abandonam o texto sem reconhecer que fazem isso. Esses pregadores podem ocasionalmente recorrer ao texto no decorrer do sermão, mas o texto não estabelece os assuntos nem a forma da mensagem.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Focalizar-se nas “necessidades percebidas” e permitir que elas estabeleçam os assuntos da pregação conduz inevitavelmente à perda da autoridade bíblica e do conteúdo bíblico no sermão. Contudo, esse modelo está se tornando, cada vez mais, a norma em muitos púlpitos evangélicos. Fosdick deve estar sorrindo no túmulo.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Os evangélicos antigos reconheceram a abordagem de Fosdick como uma rejeição da pregação bíblica. Um teólogo liberal confesso, Fosdick exibiu sua rejeição da inspiração, inerrância e infalibilidade das Escrituras — e rejeitou outras doutrinas centrais da fé cristã. Apaixonado pelas tendências da teoria psicológica, Fosdick se tornou um terapeuta de púlpito do protestantismo liberal. O alvo de sua pregação foi bem captado pelo título de um de seus muitos livros — On Being a Real Person (Ser uma Verdadeira Pessoa).&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Infelizmente, essa é a abordagem evidente em muitos púlpitos evangélicos. O púlpito sagrado se tornou um centro de aconselhamento, e os bancos da igreja, o sofá do terapeuta. A psicologia e os interesses práticos substituíram a exegese teológica; e o pregador direciona seu sermão às necessidades percebidas da congregação.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;O problema é que o pecador não sabe qual é a sua mais urgente necessidade. Ele está cego quanto à sua necessidade de redenção e reconciliação com Deus e se focaliza em necessidades potencialmente reais e temporais, tais como realização pessoal, segurança financeira, paz na família e avanço profissional. Muitos sermões são elaborados para atender a essas necessidades e interesses, mas falham em proclamar a Palavra da Verdade.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Sem dúvida, poucos pregadores que seguem essa tendência intentam se afastar da Bíblia. Todavia, servindo-se de uma intenção aparente de alcançar homens e mulheres modernos e seculares “onde eles estão”, o sermão tem sido transformado em um seminário sobre o sucesso. Alguns versículos das Escrituras talvez sejam acrescentados ao corpo da mensagem; mas, para que um sermão seja genuinamente bíblico, o texto precisa estabelecer os assuntos como fundamento da mensagem — e não ser usado apenas como uma autoridade citada para fornecer esclarecimento espiritual.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Charles Spurgeon confrontou esse mesmo padrão de púlpitos vacilantes, em seus próprios dias. Alguns das mais agradáveis e mais freqüentadas igrejas de Londres tinham ministros que foram precursores dos pregadores modernos que se baseiam nas necessidades sentidas. Spurgeon — que se esforçou por atrair ouvintes, apesar de sua insistência na pregação bíblica — confessou: “O verdadeiro embaixador de Cristo sente que ele mesmo está diante de Deus e tem de lidar com as almas como servo de Deus, em lugar dele, e que ocupa uma posição solene — nesta posição, a infidelidade é desumanidade e traição para com Deus”.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Spurgeon e Baxter entendiam o perigoso mandato do pregador e, por isso, foram impelidos à Bíblia para usá-la como sua única autoridade e mensagem. Deixavam seus púlpitos tremendo, sentindo interesse urgente pela alma de seus ouvintes e totalmente cônscios de que tinham de prestar contas a Deus pela pregação de sua Palavra, tão-somente de sua Palavra. Os sermões deles foram medidos por poder, os de Fosdick, por popularidade.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;O debate atual sobre a pregação pode abalar congregações, denominações e o movimento evangélico. Mas reconheça isto: a restauração e renovação da igreja nesta geração virá somente quando, em cada púlpito, o ministro pregar com a certeza de que jamais pregará novamente e como um moribundo que prega a pessoas moribundas. &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Traduzido por: Wellington Ferreira&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Copyright:© R. Albert Mohler Jr.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Traduzido do original em inglês:&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;The Urgency of Preaching.&lt;a href="http://www.albertmohler.com/"&gt;http://www.albertmohler.com/&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;In: &lt;a href="http://www.editorafiel.com.br/artigos_detalhes.php?id=278"&gt;http://www.editorafiel.com.br/artigos_detalhes.php?id=278&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5540263700094980153-6527656388570083517?l=arete5.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arete5.blogspot.com/feeds/6527656388570083517/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5540263700094980153&amp;postID=6527656388570083517&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/6527656388570083517'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5540263700094980153/posts/default/6527656388570083517'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arete5.blogspot.com/2009/09/urgencia-da-pregacao.html' title='A Urgência da Pregação'/><author><name>Elias Lima</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16695153110900274435</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='26' height='32' src='http://bp2.blogger.com/_SE-oq28v3-g/R-HClGQv2gI/AAAAAAAAACA/IDXRCJQNYb4/S220/Elias.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_SE-oq28v3-g/Sp0W1Ta7kxI/AAAAAAAAAF8/M-SbkEGt7Jo/s72-c/mohler.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5540263700094980153.post-7143451615946366255</id><published>2009-08-25T09:40:00.002-03:00</published><updated>2009-08-25T09:51:57.917-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Moral'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='C. S. Lewis'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Apologética'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Resenha'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Educação'/><title type='text'>REFLEXÕERS SOBRE O ABANDONO DA MORAL</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;            A edição brasileira de &lt;em&gt;The abolition of man&lt;/em&gt;, publicada pela editora Martins Fontes, trás como subtítulo Reflexões &lt;em&gt;sobre a educação, especialmente sobre o ensino de inglês nas últimas séries&lt;/em&gt;. A obra faz parte de uma coletânea de títulos de C. S. que foram publicados por essa editora. As outras são &lt;em&gt;Cristianismo puro e simples, Cartas de um diabo a seu aprendiz&lt;/em&gt; e &lt;em&gt;Os quatros amores.&lt;/em&gt; Nesse opúsculo, como sugere o subtítulo da edição brasileira, o pensador irlandês analisa as conseqüências a longo prazo de uma educação que exalta o sentimentalismo e o instinto. Em certo sentido, a obra é surpreendente, pois, mesmo sendo pouco volumosa, consegue tratar o assunto com bastante profusão.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;            A obra está dividida em três partes. No primeiro capítulo, o autor demonstra que  a finalidade dos novos princípios educacionais que estão sendo propagados é formar homens sem peito. O peito, segundo a análise do autor de &lt;em&gt;As crônicas de Nárnia&lt;/em&gt;, é o elemento responsável pela ligação entre o homem cerebral e o homem visceral, entre o intelecto e o instinto. Sem esse elemento, o homem seria ou um espírito ou um animal, perderia uma das  características essenciais de sua humanidade. Lewis principia sua análise fazendo alusão a um suposto livro que lhe foi enviado e que, segundo ele, contem os princípios dessa nova educação. Para preservar a identidade dos autores, Lewis denomina-os Gaius e Titius e a referida obra de &lt;em&gt;O livro verde&lt;/em&gt;. Segundo esses autores, quando um homem afirma, por exemplo, que uma cachoeira é sublime, ele está dizendo apenas que possui sentimentos sublimes. Em outras palavras, ele não está emitindo um juízo de valor, mas demonstrando que é capaz de ser afetado por uma beleza natural. Para o pensador irlandês, essa posição levaria a absurdos evidentes. “Aceitá-la seria o mesmo que dizer que a frase ‘você é desprezível’ significa ‘eu tenho sentimentos desprezíveis” (p. 3). No desenrolar desse capítulo, o autor de &lt;em&gt;Cristianismo puro e simples&lt;/em&gt; apresentará críticas severas ao livro verde. Na página seis, por exemplo, o pouco valor literário da obra é denunciado. Na página seguinte, ele acrescenta que, através dessa obra, as crianças não aprenderão nada de literatura. Como se não bastasse, os efeitos para a formação dessas crianças serão danosos. Elas desenvolverão “a crença de que todas as emoções associadas a lugares são em si mesmas contrárias a razão e por isso desprezíveis”. (p. 9). Lewis fundamenta a sua crítica demonstrando como &lt;em&gt;O livro verde&lt;/em&gt; contraria a própria finalidade da educação. Já nos dias de Aristóteles essa tarefa tinha como alvo levar o aluno a gostar e desgostar daquilo que era certo gostar e desgostar. A educação propagada por Gaius e Titius, baseada no sentimentalismo e no instinto, atrofiava o senso moral dos alunos.  No final do capítulo, Lewis acrescenta à sua crítica certa dose de ironia. Segundo ele, guiados pelos princípios educacionais do livro verde, “produzimos homens sem peito e esperamos deles virtude e iniciativa, caçoamos da honra e nos chocamos em encontrar traidores entre nós, castramos e ordenamos que os castrados sejam férteis”.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;            Lewis inicia o segundo capítulo em tom bastante ameaçador. Segundo ele, “o resultado da educação feita nos moldes do Livro verde será inevitavelmente a destruição da sociedade que a aceitar” (p. 25). De fato, nesse capítulo, o pensador irlandês concentrará sua crítica na conseqüência principal dessa nova educação: o desenvolvimento de uma moral subjetiva. Analisar todas as teorias de moral subjetiva seria uma tarefa bastante enfadonha e que certamente fugiria ao propósito da obra. Sendo assim, o pensador irlandês elege o instinto para alvo de sua crítica. Na sequência, o autor de &lt;em&gt;O problema do sofrimento&lt;/em&gt; apontará pelo menos quatro problemas em uma moral baseada no instinto.  Lewis baseia a sua argumentação crítica na natureza do instinto. Em primeiro lugar, marcado quase sempre por um desejo irracional de satisfação. Em segundo lugar, o caráter insaciável do instinto exige que um instinto seja sempre sucedido por outro, o que, logicamente, levaria ao absurdo de uma série infinita de instintos. Em terceiro lugar, há instintos variados, os quais, em muitas situações, estão em guerra entre si. Por conseguinte, argumenta o pensador irlandês, “dizer que devemos obedecer ao instinto é como dizer que devemos obedecer às ‘pessoas’. As pessoas dizem coisas diferentes, e assim também os instintos”. (p. 34). Por fim, o mero instinto não é capaz de realizar um julgamento parcial por conta do seu componente afetivo. Segundo uma ilustração empregada pelo próprio Lewis, se o juiz é uma das partes julgadas, o seu julgamento não possui nenhuma validade.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;            Ainda no capítulo dois, Lewis introduz o conceito de &lt;em&gt;Tao&lt;/em&gt;. Por Tao ele compreende a consciência moral presente no homem, aquilo que outros poderiam designar de lei natural, moral tradicional, primeiros princípios da razão prática, etc. A nova educação apresentada pelo &lt;em&gt;Livro verde&lt;/em&gt; constitui-se em um ataque direto ao &lt;em&gt;Tao.&lt;/em&gt; Há, não obstante, contradições evidentes na proposta apresentada pelos inovadores. Em primeiro lugar, eles atacam o&lt;em&gt; Tao&lt;/em&gt;, mas para isso, precisam recorrer aos valores encontrados no próprio &lt;em&gt;Tao&lt;/em&gt;. De fato, conclui Lewis, “se o &lt;em&gt;Tao&lt;/em&gt; sai de cena, saem com ele todas essas concepções de valor”. (p. 40). Em segundo lugar, uma revolução no interior do &lt;em&gt;Tao&lt;/em&gt; é algo que não encontra base histórica. Isso porque, segundo a análise do pensador irlandês, nunca houve e nem haverá um  valor radicalmente novo na história do mundo. Quando há inovaçõe
